ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନାରାଯଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମକାମା ଵସୁନ୍ଧରା

ନାରାୟଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧରିତ୍ରୀ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ ଏବଂ ସେହି କଥା ପୂରଣ ହେବାକୁ ଆଶା କଲେ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଶପିଷ୍ଯତି କଥଂ ତତ୍ର ଦୁର୍ଵାସାସ୍ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମେ

ଧରିତ୍ରୀ କହିଲେ: ସେଠାରେ ଦୁର୍ବାସା କିପରି ଶାପ ଦେବେ? ମୋତେ ଏହା କୁହ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ରୂପଯୌଵନସମ୍ପନ୍ନା ମମ ଭୋଗସମନ୍ଵିତା

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ସେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୌବନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୋ ସହିତ ଭୋଗର ଆନନ୍ଦ ଉଠୁଥିଲେ।

ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋ ମହାଭାଗୋ ରୂପଯୌଵନଦର୍ପିତଃ

ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୌବନର ଗର୍ବରେ ଭରିଥିଲେ।

ତେନୈଵ କ୍ରୀଡମାନେନ କୃତ୍ଵା ଗର୍ଭମତଥ୍ଯତଃ

ସେ ଏଭଳି କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଥିବାବେଳେ, ଅନୁଚିତ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭ ହେଇଗଲା।

ପୁତ୍ରକାମା ତ୍ଵିଯଂ ବାଲା ମୁନେ ତତ୍ପ୍ରବ୍ରଵୀହି ମେ

ହେ ଶିଶୁ, ତୁମେ ପୁତ୍ର ଆଶା କରୁଛ, ହେ ମୁନି, ଏହା ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।

ଉଵାଚ ତର୍ହି ତେ ଗର୍ଭାନ୍ମୁସଲଂ କୁଲନାଶନମ୍

ତେଣୁ ସେ କହିଲେ: ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ମୁସଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଯାହା ତୁମ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୁର୍ଵାସସଃ ଶାପଂ ତେ ଚ ସର୍ଵେ କୁମାରକାଃ 149.

ଦୁର୍ବାସାଙ୍କର ଶାପ ଶୁଣି, ସେ ସମସ୍ତ କୁମାରମାନେ—

ତତସ୍ତାନାଗତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁମାରାନ୍ ପୃଷ୍ଟଵାନହମ୍

ତାପରେ, ସେମାନେ ଆସିଥିବା କୁମାରମାନେକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲି।

ତଚ୍ଚ ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋକ୍ତଵାନସ୍ମି ତଚ୍ଛୃଣୁ

ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଏଭଳି କହିଲି; ଏହା ଶୁଣ।

ଏଵଂ ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାଦେଃ ଶାପକାରଣମ୍

ଏଭଳି, ହେ ଭୂମି, ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାପର କାରଣ କହିଦେଲି।

ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ମହାଭାଗେ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ସୁଖାଵହେ

ଦ୍ୱାରକାରେ, ଯାହା ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ,

ସମୁଦ୍ରତୀରମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ କର୍ମସୁଖାଵହମ୍

ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଛାଡ଼ି, ଯାହା ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା,

ମୋଦତେ ନାକପୃଷ୍ଠେ ତୁ ଅପ୍ସରୋଗଣସଂକୁଲେ

ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ, ଅନେକ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘିରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।

ଦେଵଲୋକଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ସୁଫଲୈଃ ଶୋଭନୈଃ କୁମ୍ଭାକୃତିଭିର୍ବହୁଭିଃ ଫଲୈଃ

ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଘଡ଼ା ଆକୃତିର ଫଳରେ, ସେ ଶୋଭିତ।

ଫଲଂ ନ ଲଭତେ କଶ୍ଚିନ୍ମୁକ୍ତ୍ଵା ଭାଗଵତଂ ନରମ୍

ଭାଗବତରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ପୁରୁଷ ବ୍ୟତୀତ, କେହି ଏହି ଫଳ ପାଉନାହାନ୍ତି।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମମ କର୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତାଃ 149.

ମୋ କାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବାମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଆନ୍ତି ।

ମନୁଜା ଯଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ରାଗଲୋଭସମନ୍ଵିତାଃ

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ରାଗ ଓ ଲୋଭରେ ଭରିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।

ମୋଦତେ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଷୁ ଗୁହ୍ଯାନି ଚ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ଆନନ୍ଦ କରେ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ।

ସର୍ଵସଂଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ପ୍ରଭାସେ ଯତ୍ର ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ସାଗରେ ନ ମ (ଗ) ରଂ ପ୍ରତି

ପ୍ରଭାସରେ, ଯେଉଁଠି ସମୁଦ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ମଗରକୁ ନୁହେଁ ।

ଅଥାତ୍ର ପ୍ରକ୍ଷିପେତ୍ପିଣ୍ଡାନ୍ପ୍ରସନ୍ନେ ସଲିଲେ ନରଃ

ଏଠାରେ, ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ—

ଅସମ୍ପ୍ରାପ୍ତେ ଚ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଯଦିଓ ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ନଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଧର୍ମାତ୍ମନାଂ ଚ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ପିଣ୍ଡମେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କେବଳ ପିଣ୍ଡକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଅଗାଧସ୍ଯାପ୍ଯପାରସ୍ଯ କ୍ରୋଶଵିସ୍ତାର ଏଵ ଚ

ଅତି ଗଭୀର ଓ ସୀମା ନଥିବା ଜଳରେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଏକ କୋହି ଚଉଡ଼ା ଥିଲେ—

ମୋଦତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ସ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଶକ୍ରଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 149.

ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ନ ପଶ୍ଯେତ୍ପାପକର୍ମା ଵୈ ଶୁଭକର୍ମୈଵ ପଶ୍ଯତି

ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ; କେବଳ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖିପାରେ ।