ଆଚାର୍ଯାଣାଂ ଗୁଣାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନେ ଗୁରୁମାନେଙ୍କର ଗୁଣ ଭୋଗ କରି, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ମହାଭାଗେ ଅସ୍ତି ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ସେ ତୀର୍ଥରେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଂଚକାଲୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠାରେ, ପଞ୍ଚ ବେଳା ଅନୁସରି, ଏକ ମଣିଷ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ତାପରେ, ସେଠାରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଲେ, ମଣିଷ ନିଜ କାମ ସାରିଥିବା ହୁଏ।
ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡେତି ଵିଖ୍ଯାତମତ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ଏଠାରେ ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ 148.
ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଥ ଅନୁସରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି।
ଧ୍ରୁଵୋ ଯତ୍ର ତୁ ତିଷ୍ଠେତ ମେରୁଶୃଂଗେ ଶିଲୋଚ୍ଚଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ରୁବ ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ ପାହାଡ଼ ଶିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ
ସେଠାରେ, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହି, ଯଦି କେହି ଜୀବନ ଛାଡ଼େ—
ମଣିକୁଣ୍ଡେତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ ମଣିକୁଣ୍ଡ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।
ଅଗାଧଂ ତଂ ହୃଦଂ ଭଦ୍ରେ ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଗଭୀର ହୃଦୟ ସ୍ଥାନ ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଂଚକାଲୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠାରେ, ପଞ୍ଚ ବେଳା ଅନୁସରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହି, ଯଦି କେହି ସେଠାରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼େ—
ସୁଗୁହ୍ଯଂ ପୂର୍ଵପାର୍ଶ୍ଵେନ ମମ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋ ତୀର୍ଥର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅତି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ପଂଚକ୍ରୋଶାଦଦୂରାଦ୍ଵୈ ମମ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ
ମୋ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ,
ସୁଵର୍ଣାଭଂ ମାରକତମଗାଧଂ ନିର୍ମିତଂ ମଯା 148.
ସୁନା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ପନ୍ନା ପରି ଗଭୀର ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ନିଜେ ତିଆରି କରିଛି।
ଧୁନ୍ଵାନୋ ଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ପଂଚଭୂତାତ୍ମନିଷ୍ଠିତମ୍
ଯିଏ ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ,
ଗତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ସୁଶ୍ରୋଣି ଦେଵୈଃ ସହ ସ ମୋଦତେ
ସେ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି, ଦେବମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଵର୍ତ୍ତତେ ଚ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ମଣିପୂରେ ଗିରୌ ମମ
ଏବଂ, ହେ ବିଶାଳ ନୟନି, ସେ ମୋର ପାହାଡ଼ ମଣିପୁରରେ ବସିଥାଏ।
ଧୂତେ ପାପେ ଚ ସୁଶ୍ରୋଣି ଧାରା ଚ ପତତି କ୍ଷିତୌ
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପାପ ଧୋଇଯାଏ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି, ତେବେ ଧାରା ଭୂମିକୁ ପଡ଼େ।
ଧୂତପାପଂ ନ ପ୍ରଵିଶେତ୍ପ୍ରଵିଶତ୍ଯମଲେ ନରେ
ଯାହାଙ୍କର ପାପ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରେନାହିଁ; କେବଳ ପବିତ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ମାତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରେ।
ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠାମ୍ଯହଂ ଦେଵି ପଶ୍ଚିମାଂ ଦିଶମାଶ୍ରିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ, ହେ ଦେବୀ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବସିଥାଏ।
ମମ ଚୈଵ ପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵକାଲଫଲୋଦଯମ୍
ଏବଂ, ମୋର ଶକ୍ତିରେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଭକ୍ତଂ ଭାଗଵତଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ମମ କର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଏବଂ ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଵରାରୋହେ ଉଦିତେ ଚ ଦିଵାକରେ 148.
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ,
ଏକଚିତ୍ତେନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଧୃତିଂ କୃତ୍ଵା ସୁପୁଷ୍କଲାମ୍
ଏକାଗ୍ର ମନେ, ପ୍ରଚୁର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ନେଇ ଯିବା ଉଚିତ।
ପଂଚରାତ୍ରେଣ ଲଭତେ ତସ୍ମିନ୍ଭୂତଗିରୌ ମମ
ମୋର ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ, ପାଞ୍ଚ ରାତିରେ ସେ ଫଳ ପାଏ।
ପୁନର୍ନାରାଯଣଂ ତତ୍ର ପ୍ରୋଵାଚ ଵିନଯାନ୍ଵିତା
ପୁଣି ସେଠାରେ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସେ ବଡ଼ ନମ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଏତନ୍ନାମନିରୁକ୍ତିଂ ତ୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
"ଏହି ନାମର ଅର୍ଥ କହିବାକୁ ଆପଣ ଏବେ ଯୋଗ୍ୟ।"