ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରେଣ ପରଂ ଗୁହ୍ଯଂ ମମ ପ୍ରିଯେ
ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କଲେ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ମୋର ପରମ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ ହୁଏ।
ତେ ତୁ ମାତ୍ସର୍ଯର୍ଦୋଷେଣ ନଷ୍ଟାଚାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯଧଃ
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟା ଦୋଷରେ ଆଚରଣ ହରାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଯସ୍ତୁ ମାତ୍ସର୍ଯସଂଯୁକ୍ତୋ ନ ସ ପଶ୍ଯତି ମାଂ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିଛି, ସେଉଁଠି ମୋତେ କେବେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତପସା ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତା ଵା ନିତ୍ଯଂ କର୍ମସୁ ଚୋଦ୍ଯତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୱୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, କିମ୍ବା ସଦା କର୍ମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି—
ନ ତେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ଭୂମେ ମାଯଯା ପରିଦୂଷିତାଃ ମମ ଶାସ୍ତ୍ରପରେଣେହ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍
ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଭୂମି, ମୋହରେ ଦୂଷିତ ଥିବାରୁ; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ସେ ଯଦି ପରମ ଗତି ଚାହିଁଥାଏ—
ଏତଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ମହାଭାଗେ ପ୍ରଯୁକ୍ତଂ ଵିଧିନା ମଯା 148.
ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ରଚିଛି।
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ ଶୃଣୁ ଭୂତଗିରୌ ମମ
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋର ଭୂତଗିରି ବିଷୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣ।
ବ୍ରୁଵନ୍ତି କେଚିତ୍କାଂସ୍ଯେତି ଆଯସୀତ୍ଯପରେଽବ୍ରୁଵନ୍
କେହି କହନ୍ତି ଏହା କାଂସ୍ୟରୁ ତିଆରି, ଆଉ କେତେକ କହନ୍ତି ଏହା ଲୋହାରୁ ତିଆରି।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଵା ଯଦି ଵାଽଧୋ ଵା ଯେ କୁର୍ଵନ୍ତି ମମାର୍ଚନମ୍
ଉପରେ କିମ୍ବା ତଳେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଯେ ତୁ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ଭୂମେ ମଣିପୂରଗିରୌ ସ୍ଥିତମ୍
ହେ ଭୂମି, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ଦେଖନ୍ତି—
ଆଚାର୍ଯାଣାଂ ଗୁଣାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନେ ଗୁରୁମାନେଙ୍କର ଗୁଣ ଭୋଗ କରି, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ମହାଭାଗେ ଅସ୍ତି ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ସେ ତୀର୍ଥରେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଂଚକାଲୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠାରେ, ପଞ୍ଚ ବେଳା ଅନୁସରି, ଏକ ମଣିଷ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ତାପରେ, ସେଠାରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଲେ, ମଣିଷ ନିଜ କାମ ସାରିଥିବା ହୁଏ।
ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡେତି ଵିଖ୍ଯାତମତ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ଏଠାରେ ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ 148.
ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଥ ଅନୁସରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି।
ଧ୍ରୁଵୋ ଯତ୍ର ତୁ ତିଷ୍ଠେତ ମେରୁଶୃଂଗେ ଶିଲୋଚ୍ଚଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ରୁବ ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ ପାହାଡ଼ ଶିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ
ସେଠାରେ, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହି, ଯଦି କେହି ଜୀବନ ଛାଡ଼େ—
ମଣିକୁଣ୍ଡେତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ ମଣିକୁଣ୍ଡ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।
ଅଗାଧଂ ତଂ ହୃଦଂ ଭଦ୍ରେ ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଗଭୀର ହୃଦୟ ସ୍ଥାନ ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଂଚକାଲୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠାରେ, ପଞ୍ଚ ବେଳା ଅନୁସରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହି, ଯଦି କେହି ସେଠାରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼େ—
ସୁଗୁହ୍ଯଂ ପୂର୍ଵପାର୍ଶ୍ଵେନ ମମ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋ ତୀର୍ଥର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅତି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ପଂଚକ୍ରୋଶାଦଦୂରାଦ୍ଵୈ ମମ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ
ମୋ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ,
ସୁଵର୍ଣାଭଂ ମାରକତମଗାଧଂ ନିର୍ମିତଂ ମଯା 148.
ସୁନା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ପନ୍ନା ପରି ଗଭୀର ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ନିଜେ ତିଆରି କରିଛି।
ଧୁନ୍ଵାନୋ ଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ପଂଚଭୂତାତ୍ମନିଷ୍ଠିତମ୍
ଯିଏ ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ,
ଗତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ସୁଶ୍ରୋଣି ଦେଵୈଃ ସହ ସ ମୋଦତେ
ସେ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି, ଦେବମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଵର୍ତ୍ତତେ ଚ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ମଣିପୂରେ ଗିରୌ ମମ
ଏବଂ, ହେ ବିଶାଳ ନୟନି, ସେ ମୋର ପାହାଡ଼ ମଣିପୁରରେ ବସିଥାଏ।