ଵରାହପୁରାଣମ୍

କେଚିତ୍ତରନ୍ତି ଜ୍ଞାନେନ କେଚିତ୍କର୍ମଣି ନିଷ୍ଠିତାଃ

କିଛି ଲୋକ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପାରହୁଅନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ କର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ରହନ୍ତି।

କେଚିଦ୍ଯୋଗବଲଂ ଭୁକ୍ତା ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ ସଂସ୍ଥିତମ୍

କିଛି ଲୋକ ଯୋଗର ଶକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରି, ମୋର ସ୍ଥିତିକୁ ଦେଖନ୍ତି।

ସର୍ଵଧର୍ମକରାଃ କେଚିତ୍ସର୍ଵାଶାଃ ସର୍ଵଵିକ୍ରଯାଃ

କିଛି ଲୋକ ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରନ୍ତି, କିଛି ସମସ୍ତ ଆଶାରେ ଭରିଯାନ୍ତି, କିଛି ସମସ୍ତ କ୍ରୟ-ବିକ୍ରୟରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି।

ଏଵମେତନ୍ମହାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଦେଵି ସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ଏଭଳି, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମହାଶାସ୍ତ୍ର ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ।

ତେ ତଥା ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯଚ୍ଚ ଯସ୍ଯାଭିରୋଚତେ

ସେମାନେ ଏହିପରି ଶିଖାଇବେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ କରିବେ।

ତଦ୍ଯୁଗସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଭୂମେ କୁର୍ଵନ୍ତି ମାନଵାଃ 148.

ଯୁଗର ପ୍ରଭାବରେ, ହେ ଭୂମି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ତେ ସର୍ଵେ ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ମତ୍ପରାମ୍

ମୋର କୃପାରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ।

ମଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଚ ଭଵେଦ୍ଦୋଷସ୍ତେଷାମତ୍ର ପୁନର୍ଭଵଃ

ମୋ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କିଛି ଦୋଷ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେବେ।

ତେଷାଂ ନାଯଂ ପରୋ ଲୋକୋ ମାତ୍ସର୍ଯୋପହତାତ୍ମନାମ୍

ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦୂଷିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକ ନାହିଁ।

ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରେଣ ପରଂ ଗୁହ୍ଯଂ ମମ ପ୍ରିଯେ

ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କଲେ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ମୋର ପରମ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ ହୁଏ।

ତେ ତୁ ମାତ୍ସର୍ଯର୍ଦୋଷେଣ ନଷ୍ଟାଚାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯଧଃ

କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟା ଦୋଷରେ ଆଚରଣ ହରାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।

ଯସ୍ତୁ ମାତ୍ସର୍ଯସଂଯୁକ୍ତୋ ନ ସ ପଶ୍ଯତି ମାଂ କ୍ଵଚିତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିଛି, ସେଉଁଠି ମୋତେ କେବେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ।

ତପସା ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତା ଵା ନିତ୍ଯଂ କର୍ମସୁ ଚୋଦ୍ଯତାଃ

ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୱୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, କିମ୍ବା ସଦା କର୍ମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି—

ନ ତେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ଭୂମେ ମାଯଯା ପରିଦୂଷିତାଃ ମମ ଶାସ୍ତ୍ରପରେଣେହ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍

ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଭୂମି, ମୋହରେ ଦୂଷିତ ଥିବାରୁ; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ସେ ଯଦି ପରମ ଗତି ଚାହିଁଥାଏ—

ଏତଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ମହାଭାଗେ ପ୍ରଯୁକ୍ତଂ ଵିଧିନା ମଯା 148.

ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ରଚିଛି।

ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ ଶୃଣୁ ଭୂତଗିରୌ ମମ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋର ଭୂତଗିରି ବିଷୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣ।

ବ୍ରୁଵନ୍ତି କେଚିତ୍କାଂସ୍ଯେତି ଆଯସୀତ୍ଯପରେଽବ୍ରୁଵନ୍

କେହି କହନ୍ତି ଏହା କାଂସ୍ୟରୁ ତିଆରି, ଆଉ କେତେକ କହନ୍ତି ଏହା ଲୋହାରୁ ତିଆରି।

ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଵା ଯଦି ଵାଽଧୋ ଵା ଯେ କୁର୍ଵନ୍ତି ମମାର୍ଚନମ୍

ଉପରେ କିମ୍ବା ତଳେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପୂଜା କରନ୍ତି—

ଯେ ତୁ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ଭୂମେ ମଣିପୂରଗିରୌ ସ୍ଥିତମ୍

ହେ ଭୂମି, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ଦେଖନ୍ତି—

ଆଚାର୍ଯାଣାଂ ଗୁଣାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତାଃ

ସେମାନେ ଗୁରୁମାନେଙ୍କର ଗୁଣ ଭୋଗ କରି, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହନ୍ତି।

ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ମହାଭାଗେ ଅସ୍ତି ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ

ସେ ତୀର୍ଥରେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଂଚକାଲୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ, ପଞ୍ଚ ବେଳା ଅନୁସରି, ଏକ ମଣିଷ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ନରଃ

ତାପରେ, ସେଠାରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଲେ, ମଣିଷ ନିଜ କାମ ସାରିଥିବା ହୁଏ।

ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡେତି ଵିଖ୍ଯାତମତ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ

ଏଠାରେ ଭୃଗୁକୁଣ୍ଡ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ 148.

ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଥ ଅନୁସରି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି।

ଧ୍ରୁଵୋ ଯତ୍ର ତୁ ତିଷ୍ଠେତ ମେରୁଶୃଂଗେ ଶିଲୋଚ୍ଚଯେ

ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ରୁବ ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ ପାହାଡ଼ ଶିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ସେଠାରେ, ମୋ କର୍ମର ପଥରେ ରହି, ଯଦି କେହି ଜୀବନ ଛାଡ଼େ—

ମଣିକୁଣ୍ଡେତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ମଣିକୁଣ୍ଡ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ମୋର ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି।

ଅଗାଧଂ ତଂ ହୃଦଂ ଭଦ୍ରେ ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍

ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଗଭୀର ହୃଦୟ ସ୍ଥାନ ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।