ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଗଵାଂ ଵୈ ଶ୍ରୂଯତେ ଶବ୍ଦୋ ମମ କର୍ମସୁଖାଵହଃ

ଗାଈଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା ମୋର କାର୍ଯ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

ଶ୍ରୂଯତେ ସୁମହାଞ୍ଛବ୍ଦଃ ସ୍ଵଯମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଏହିଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

କରୋତି ଶୁଭକର୍ମାଣି ଶୀଘ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ଶାପଦାହୋ ଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵୈଃ ସହ ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ

ଶାପ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ମରୁତମାନେ ସହିତ ମୁକ୍ତି ମିଳିଯାଏ।

କଥିତଂ ଦେଵି କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ତଵାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା

ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖାଇବାକୁ ଏହି ସବୁ କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଦେଲି।

ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରାଣାଂ ମମ ଚ ପ୍ରୀତିଵର୍ଦ୍ଧନଃ

ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ମୋ ପାଇଁ ଏହା ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଏ।

ଲାଭାନାଂ ପରମୋ ଲାଭୋ ଧର୍ମାଣାଂ ଧର୍ମ ଉତ୍ତମଃ

ସମସ୍ତ ଲାଭ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲାଭ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ।

ତେଜଃ ଶ୍ରିଯଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ସର୍ଵକାମାନ୍ଯଶସ୍ଵିନି 147.

ହେ ଯଶସ୍ବିନୀ, ଏହା ତେଜ, ଶ୍ରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରେ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ମୋର ଲୋକରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନ୍ୟତା ମିଳେ।

ତାରିତାନି କୁଲାନ୍ଯେଭିଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଚ ସପ୍ତ ଚ

ଏହା ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ସପ୍ତ ସପ୍ତ କୁଳ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।

ଦେଯଂ ପୁତ୍ରାଯ ଶିଷ୍ଯାଯ ଯଶ୍ଚ ଜାନାତି ସେଵିତୁମ୍

ଏହା ପୁଅ, ଶିଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଯିଏ ସେବା କରିପାରେ, ସେଠାରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ଲୋକଂ ଵା ଯଦି ଵା ପାଦଂ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯେଉଁଠି ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଏକ ପଦ ମଧ୍ୟ ହେଉ, ଯିଏ ପରମ ଗତି ଚାହେ, ସେଠି।

ତିଷ୍ଠାମି ପରଯା ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦିଶଂ ପୂର୍ଵାମୁପାଶ୍ରିତଃ

ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରେମରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଅଶ୍ରୟ କରି ରହିଛି।

ଏଵଂ ରହସ୍ଯଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵକର୍ମସୁଖାଵହମ୍

ଏହିପରି ଏହି ଗୁପ୍ତ ଓ ଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

ମମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ମହାଭାଗେ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପରିପୃଚ୍ଛିତମ୍

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ଏହା ମୋର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ସପ୍ତଚତ୍ଵାରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ସତଚାଳିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ସ୍ତୁତସ୍ଵାମିମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୁହ୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍

ଏବେ, ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଣର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ଅପୂର୍ବ ମହିମା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯଶ ଗାଇ ହେବା ପରେ—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାଽହଂ ଜଗନ୍ନାଥ ଜାତାସ୍ମି ପରିନିର୍ଵୃତା

ଧରଣୀ କହିଲେ: ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଏହି କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରୁଛି।

ଏଵମେଵ ପରଂ ଗୁହ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ନାରାଯଣ ପ୍ରଭୋ

ଏଭଳି ହେ ନାରାୟଣ, ପ୍ରଭୁ, ଆଉ ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କୁହ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ମାତ୍ସର୍ଯଂ ଚୈଵ ମେ ନାସ୍ତି ତେନାହଂ ପରମଃ ପ୍ରଭୁଃ

ଶ୍ରୀବରାହା କହିଲେ: ମୋର ମନରେ କେବେ ଇର୍ଷ୍ୟା ନାହିଁ, ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ।

ଏତଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ମହାଭାଗେ ପ୍ରଯୁକ୍ତଂ ଲୀଲଯା ମଯା

ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରଟି, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ମୋର ଲୀଳାରେ ରଚିଛି।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ତଥା ତଥା ଦେଵ ଵରାଽପ୍ରମେଯଂ ହୃଦ୍ଯଂ ମନୋ ଭାଵଯସେ ଜନାର୍ଦନ

ଧରଣୀ କହିଲେ: ହଁ, ଏହିପରି, ହଁ, ଏହିପରି, ହେ ଅପରିମିତ ବରାହା, ତୁମେ ହୃଦୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ। ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।

ତତୋ ମହୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମଶ୍ରେଷ୍ଠୀ ମହାମନାଃ

ତାପରେ ଧରଣୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମହାନ ମନବଳିଆ—

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ କଥଯିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ହ୍ଯେଵଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଲୋକସୁଖାଵହମ୍

ଶ୍ରୀବରାହା କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଦେବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ କରେ।

ସ୍ତୁତସ୍ଵାମୀତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ

ଏହା 'ସ୍ତୁତସ୍ୱାମୀ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହା ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର।

ପୁତ୍ରୋଽହଂ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ଦେଵକ୍ଯା ଗର୍ଭସମ୍ଭଵଃ 148.

ମୁଁ ବସୁଦେବଙ୍କର ପୁଅ, ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।

ପଞ୍ଚ ତସ୍ଯ ସୁଶିଷ୍ଯାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵିଚକ୍ଷଣାଃ

ତାଙ୍କର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ତମ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଶିଷ୍ୟ ହେବେ।

ତେ ମାଂ ସଂସ୍ଥାପଯିଷ୍ପନ୍ତି ଧର୍ମମୂର୍ତ୍ତିଂ ମହୀଂ ଗତମ୍

ସେମାନେ ମୋତେ, ଧର୍ମର ଆକାର ଭାବରେ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ।

ଭୃଗୁଶ୍ଚୈଵ ମହାଭାଗେ ମମ ମାଗାର୍ନୁସାରିଣଃ

ଏବଂ ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରିବେ।