ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଚ୍ଚ ଵୈ ଭସ୍ମସାଦ୍ଭୂତଂ ମହାରୁଦ୍ରସ୍ଯ ତେଜସା

ଏବଂ ସେଠି ମହାରୁଦ୍ରଙ୍କ ତେଜରେ ସବୁ କିଛି ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲା।

ଈଶ୍ଵରୋଽପି ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶୀଘ୍ରମେଵ ହିମାଲଯମ୍

ପ୍ରଭୁ ତା'ପରେ ତୁରନ୍ତ ହିମାଳୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଆଶ୍ରମଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତ ଔର୍ଵୋଽପି ମୁନିପୁଂଗଵଃ

ଔର୍ବ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵମାଶ୍ରମଂ ଦଗ୍ଧଂ ବହୁପୁଷ୍ପଫଲୋଦକମ୍

ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଅନେକ ଫୁଲ, ଫଳ ଓ ପାଣି ସହିତ ଜଳିଯାଇଥିବା ଦେଖିଲେ।

ଉଵାଚ କ୍ରୋଧରକ୍ତାକ୍ଷୋ ଵଚନଂ ନିର୍ଦହନ୍ନିଵ

କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ସହିତ, ତାଙ୍କର କଥା ଜଣେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳୁଥିଲା।

ସୋଽପି ଦୁଃଖେନ ସନ୍ତପ୍ତଃ ସର୍ଵଲୋକାନ୍ଭ୍ରମିଷ୍ଯତି

ସେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରିବ।

ମହାଭଯାତ୍ତୁ ଲୋକାନାଂ ନ କଶ୍ଚିତ୍ପର୍ଯଵାରଯତ୍

ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଭୟ ଥିବାରୁ, କେହି ମଧ୍ୟ ତାକୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ।

ମହାଦାହେନ ସନ୍ତପ୍ତଃ ଶମ୍ଭୁର୍ଦେଵୀମୁଵାଚ ହ 147.

ବଡ଼ ଜ୍ୱାଳାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଶମ୍ଭୁ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଦହ୍ଯତେ ସ୍ମ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସ ତୁ କିଞ୍ଚିନ୍ନ ଚେଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ କିଛି ଚାହିଲେ ନାହିଁ।

ଏଵମୁକ୍ତେ ମଯା କ୍ରୋଧାଦୀକ୍ଷିତସ୍ତସ୍ଯ ଚାଶ୍ରମଃ

ମୁଁ ଏପରି କହିବା ପରେ, କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲି।

ଏତଦ୍ଦୁଃଖେନ ସନ୍ତପ୍ତୋ ମନ୍ଯୁନା ଚ ପରିପ୍ଲୁତଃ

ଏହି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଭସିଯାଇ,

ତତୋଽଭ୍ରମଦ୍ଵିରୂପାକ୍ଷଃ ଶଂ ନ ପ୍ରାପ୍ନୋତି କର୍ହିଚିତ୍

ତାପରେ ବିରୂପାକ୍ଷ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, କେବେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ।

ତେନ ଦାହେନ ସନ୍ତପ୍ତୋ ନ ଶକ୍ନୋମି ଵିଚେଷ୍ଟିତୁମ୍

ସେଇ ଜ୍ୱାଳାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଚଳାଫେରା କରିପାରୁନି।

ଗଚ୍ଛାଵସ୍ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯେନ ସୁଖଂ ଯତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି

ଚଳିବା, ତାଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୁଖ ମିଳିବ।

ଵିଜ୍ଞାପଯାମୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଶାପୋଽଯଂ ଵିନିଵର୍ତ୍ତତାମ୍

ଆସ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଶାପ ହଟିଯାଉ।

ଔର୍ଵୋଽପ୍ଯୁଵାଚ ନୋକ୍ତଂ ମେ ଅନୃତଂ ତୁ କଦାଚନ

ଔର୍ବ ମଧ୍ୟ କହିଲେ: ମୋ ଠାରୁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କୁହାଯାଇନାହିଁ।

ରୁଦ୍ରଶାପୋ ନିଵୃତ୍ତଃ ସ୍ଯାତ୍ତେନୈଵ କିଲ ନାନ୍ଯଥା

ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାପ ସେଇପରି ଉପାୟରେ ହଟିବ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବେ ନୁହେଁ।

ସପ୍ତସପ୍ତତିଃ କଲ୍ଯାଣି ସୌରଭେଯା ମହୌଜସଃ 147.

ସପ୍ତସପ୍ତତିଟି ସୌରଭେୟ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ଶୁଭେ।

ତଚ୍ଚ ଗୋନିଷ୍କ୍ରମଂ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ପରମପାଵନମ୍

ଏହାକୁ 'ଗୋନିଷ୍କ୍ରମ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ।

ଗୋଲୋକଂ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଯୁକ୍ତୋ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଂଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ, ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରିଥିବା ଲୋକ ଅବସ୍ୟ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ତାପରେ, ବହୁତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାମ କରି, ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ।

ଅସ୍ତି ପଂଚପଦଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ପଞ୍ଚପଦ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି; ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ଅଛି।

ମତ୍ପୂର୍ଵାଂ ଦିଶମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମପଦଦ୍ଵଯମ୍

ସେଠାରେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଦୁଇଟି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୀଠ ଅଛି।

ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ନାଲପରୀଣାହଂ ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ମମ

ତାହାଠାରୁ ଉପରକୁ, ପଦ୍ମ ତଣ୍ଡ ଯେତେ ଦୂର, ସେଠାରେ ମୋର ବିଷ୍ଣୁପଦ ଅଛି।

ଯାଂତି ଶୁଦ୍ଧାଂସ୍ତୁ ଲୋକାଂସ୍ତେ ଯେ ଚ ଭାଗଵତପ୍ରିଯାଃ

ଯେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ସେଇ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵସଂସାରାନ୍ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି 147.

ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ସଂସାର ରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଯତ୍ର ଧାରା ପତତ୍ଯେକା ପଶ୍ଚିମାଂ ଦିଶମାଶ୍ରିତା

ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଝରଣା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ବହେ, ସେଠାରେ—