ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ସପ୍ତରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠି ସାତ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥ ଵୈ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମାଵିନିଶ୍ଚିତଃ

ତାପରେ ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ତ୍ଵଷ୍ଟକାଲୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠି ଆଠ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାଁଲ୍ଲୋଭମୋହଵିଵର୍ଜ୍ଜିତଃ

ଏଠାରେ ଲୋଭ ଓ ମୋହ ଛାଡି ଜଣେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।

ଗୁହ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯାଧରଂ ନାମ ତତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ବିଦ୍ୟାଧର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହା ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ମେକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯିଏ ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ହେ ମଣିଷ—

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ଵୀତରାଗୋ ଗତକ୍ଲମଃ

ଏଠାରେ ସେ ରାଗ ଓ କ୍ଲାନ୍ତି ଛାଡି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।

ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯନଦୀ ନାମ ଗୁହ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ସେଠାରେ ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୁଣ୍ୟନଦୀ ନାମକ ଏକ ନଦୀ ଅଛି।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଅଷ୍ଟ ରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ ୧୪୫.

ସେଠାରେ ଯିଏ ଅଠ ରାତି ରହିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କମାର୍ନୁସାରକଃ

ଏଠାରେ ମୋର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କରି ଜଣେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।

ଗନ୍ଧର୍ଵେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ

ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ଗନ୍ଧର୍ବ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଚତୂରାତ୍ରୋ ଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ ଯିଏ ଚାରି ରାତି ରହିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମକର୍ମପରାଯଣଃ

ଏଠାରେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଜଣେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।

ତତ୍ର ଦେଵହ୍ରଦଂ ନାମ ମମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ସେଠାରେ ଦେବହ୍ରଦ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ମୋର କ୍ଷେତ୍ର, ହେ ଧରା।

ସ ହ୍ରଦୋ ଵରଦଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୋଜ୍ଞଃ ସୁଖଶୀତଲଃ

ସେ ହ୍ରଦ ଦାନ କରୁଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଶିତଳ ଅଟେ।

ତସ୍ମିନ୍ ହ୍ରଦେ ମହାଭାଗେ ମମ ଵୈ ନିଯମୋଦକେ

ସେଇ ମହାପୁଣ୍ୟ ହ୍ରଦରେ, ମୋର ପବିତ୍ର ଜଳରେ—

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି; ଏହା ଶୁଣ, ହେ ଧରା।

ପଶ୍ଯେତି ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନସ୍ତୁ ନ ପଶ୍ଯତ୍ପାପପୂରୁଷଃ

ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକ ଦେଖନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପାପୀ ଲୋକ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ସୌଵର୍ଣାନି ଚ ପଦ୍ମାନି ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଭାସ୍କରୋଦଯେ ୧୪୫.

ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦେଖାଯାଏ।

ଯତ୍ର ସ୍ନାତା ଦିଵଂ ଯାଂତି ଶୁଦ୍ଧା ଵାକ୍କାଯଜୈର୍ମଲୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବାଣୀ ଓ ଶରୀରର ସମସ୍ତ ମଳ ହଟି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ଦଶାନାମଶ୍ଵମେଧାନାଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଵିକଲଂ ଫଲମ୍

ସେ ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇଥାଏ।

ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୂମେ ମତ୍ସମତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ମୋ ସମାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ସଂଭେଦୋ ଦେଵନଦ୍ଯୋସ୍ତୁ ସମସ୍ତସୁଖଵଲ୍ଲଭଃ

ଦେବୀୟ ନଦୀମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗମ ସମସ୍ତ ସୁଖର ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନ।

ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସଶ୍ଚୈଵ ନାଗକନ୍ଯାଃ ସହୋରଗୈଃ

ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଏବଂ ନାଗକନ୍ୟାମାନେ ନାଗମାନଙ୍କ ସହିତ,

ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ କିନ୍ନରାଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵର୍ଗାଦଵତରନ୍ତି ହି

ସିଦ୍ଧ ଏବଂ କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି।

ତେଭ୍ଯସ୍ତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସ୍ଥାନେଭ୍ଯସ୍ତୀର୍ଥେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ

ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ପବିତ୍ର ତୀରମାନଙ୍କୁ,

ଶ୍ଵତେଗଂଗେତି ଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ତଯା ସଂଭୂଯ ସାଦରମ୍

ଯାହାକୁ ଶ୍ୱେତଗଙ୍ଗା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଥିରେ ଆଦର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ,

ଗଣ୍ଡକ୍ଯା କୃଷ୍ଣଯା ଚୈଵ ଯା କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ତନୂଦ୍ଭଵା

ଗଣ୍ଡକୀ ଏବଂ କୃଷ୍ଣା ନଦୀ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାହା,

ତ୍ରିଶୂଲଗଂଗେତ୍ଯାଖ୍ଯାତା ସାପି ତତ୍ର ମହାନଦୀ ୧୪୫.

ସେ ମହାନଦୀ ସେଠାରେ ତ୍ରିଶୂଳଗଙ୍ଗା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ।