ଵରାହପୁରାଣମ୍
ଚତୁର୍ଣାମଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ ୧୪୫.
ସେଠି ମଣିଷ ଚାରିଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକେ ସ ମୋଦତେ
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଚକ୍ରାଙ୍କିତଶିଲାସ୍ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚ ଇତସ୍ତତଃ
ସେଠି ଚକ୍ର ଚିହ୍ନିତ ପାଥର ଏଠା-ସେଠା ଦେଖାଯାଏ।
ତଦେତଦ୍ଵିଦ୍ଧି ଵସୁଧେ ସମନ୍ତା ଦ୍ଯୋଜନତ୍ରଯମ୍
ଏହି ସ୍ଥାନଟି ତିନି ଯୋଜନ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ଧରିତ୍ରୀ।
ତ୍ରଯାଣାମପି ଯଜ୍ଞାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତିନିଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ଵାଜପେଯଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ୍ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତିସ୍ରୋ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମକୂଟଂ ସମାଶ୍ରିତାଃ
ଏଠାରେ ତିନିଟି ଝରଣା ହିମ ଶିଖର ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ତ୍ରଯାଣାମପି ରାତ୍ରୀଣାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଷ୍କଲମ୍
ଏଠାରେ ତିନି ରାତିର ଶୁଦ୍ଧ ଫଳ ଲୋକେ ପାଇଥାଏ।
ଅତିରାତ୍ରଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଅତ୍ର ଚୈଵ ହ୍ରଦସ୍ରୋତୋ ବଦରୀଵୃକ୍ଷନିଃସୃତଃ
ଏଠି ଏକ ହ୍ରଦର ଝରଣା ବଦରି ଗଛ ତଳରୁ ବାହାରିଯାଏ।
ନରମେଧସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ ୧୪୫.
ଏଠାରେ ମଣିଷ ନରମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ନରମେଧଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକେ ଚ ମୋଦତେ
ନରମେଧ ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତ୍ର ଶଙ୍ଖପ୍ରଭଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ ମୋର ଏକ ଗୁପ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଶଂଖପ୍ରଭା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଗଦାକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ
ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଗଦାକୁଣ୍ଡ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଵୈ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତକୃତ୍ଯୋ ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।
ପୁନଶ୍ଚାଗ୍ନିପ୍ରଭଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ
ପୁଣି ମୋର ଏକ ଗୁପ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଚତୂରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଯିଏ ସେଠି ଚାରି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ—
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ମମ କର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ
ତାପରେ ସେଠି, ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶୃଣୁ
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଏଠି ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଅଛି, ତାହା ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଗୁହ୍ଯଂ ସର୍ଵାଯୁଧଂ ନାମ ତତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ ୧୪୫.
ସେଠି, ମୋର ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସର୍ବାୟୁଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ସପ୍ତରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠି ସାତ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଵୈ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମାଵିନିଶ୍ଚିତଃ
ତାପରେ ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ତ୍ଵଷ୍ଟକାଲୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠି ଆଠ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାଁଲ୍ଲୋଭମୋହଵିଵର୍ଜ୍ଜିତଃ
ଏଠାରେ ଲୋଭ ଓ ମୋହ ଛାଡି ଜଣେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।
ଗୁହ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯାଧରଂ ନାମ ତତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ବିଦ୍ୟାଧର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହା ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ମେକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଯିଏ ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ହେ ମଣିଷ—
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ଵୀତରାଗୋ ଗତକ୍ଲମଃ
ଏଠାରେ ସେ ରାଗ ଓ କ୍ଲାନ୍ତି ଛାଡି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯନଦୀ ନାମ ଗୁହ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ
ସେଠାରେ ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୁଣ୍ୟନଦୀ ନାମକ ଏକ ନଦୀ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଅଷ୍ଟ ରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ ୧୪୫.
ସେଠାରେ ଯିଏ ଅଠ ରାତି ରହିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।