ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଗୁହ୍ଯଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସାଲଙ୍କାଯନ ତଚ୍ଛୃଣୁ ୧୪୫.
ଏହାଛଡ଼ା ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ହେ ସାଳଙ୍କାୟନ, ଶୁଣ।
ଶାଲଗ୍ରାମମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତନ୍ନିବୋଧ ମୁନେ ଶୁଭମ୍
ଶାଳଗ୍ରାମ ନାମର ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ହେ ମୁନି।
ଏତତ୍କୋଽପି ନ ଜାନାତି ଵିନା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏହି କଥା କେବଳ ମହାଦେବ ଛଡ଼ା ଆଉ କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ଏଵଂ ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସାଲଂକାଯନକାଯ ଵୈ
ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ସାଳଙ୍କାୟନଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲି।
ପଶ୍ଯତସ୍ତସ୍ଯ ଵସୁଧେ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଽଭଵମ୍
ସେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲି।
ମମ ତଦ୍ରୋଚତେ ସ୍ଥାନଂ ଗିରିକୂଟଶିଲୋଚ୍ଚଯେ
ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ଥିବା ସେଠି ସ୍ଥାନଟି ମୋତେ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯାନି ମେ ଭୂମେ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣାନି ମେ ଶୃଣୁ
ସେଠି, ହେ ଭୂମି, ମୋ ଗୁପ୍ତ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ଗୁହ୍ଯାନି ତତ୍ର ଵସୁଧେ ତୀର୍ଥାନି ଦଶ ପଂଚ ଚ
ସେଠି, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ପନ୍ଦରଟି ଗୁପ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ତତ୍ର ବିଲ୍ଵପ୍ରଭଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ମମ ପ୍ରିଯମ୍
ସେଠି ବିଲ୍ବପ୍ରଭା ନାମକ ଏକ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ହୃଦ୍ଯଂ ତତ୍ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଭକ୍ତକର୍ମସୁଖାଵହମ୍
ଏହା ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କର କର୍ମକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଚତୁର୍ଣାମଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ ୧୪୫.
ସେଠି ମଣିଷ ଚାରିଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକେ ସ ମୋଦତେ
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଚକ୍ରାଙ୍କିତଶିଲାସ୍ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚ ଇତସ୍ତତଃ
ସେଠି ଚକ୍ର ଚିହ୍ନିତ ପାଥର ଏଠା-ସେଠା ଦେଖାଯାଏ।
ତଦେତଦ୍ଵିଦ୍ଧି ଵସୁଧେ ସମନ୍ତା ଦ୍ଯୋଜନତ୍ରଯମ୍
ଏହି ସ୍ଥାନଟି ତିନି ଯୋଜନ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ଧରିତ୍ରୀ।
ତ୍ରଯାଣାମପି ଯଜ୍ଞାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତିନିଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ଵାଜପେଯଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ୍ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତିସ୍ରୋ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମକୂଟଂ ସମାଶ୍ରିତାଃ
ଏଠାରେ ତିନିଟି ଝରଣା ହିମ ଶିଖର ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ତ୍ରଯାଣାମପି ରାତ୍ରୀଣାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଷ୍କଲମ୍
ଏଠାରେ ତିନି ରାତିର ଶୁଦ୍ଧ ଫଳ ଲୋକେ ପାଇଥାଏ।
ଅତିରାତ୍ରଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଅତ୍ର ଚୈଵ ହ୍ରଦସ୍ରୋତୋ ବଦରୀଵୃକ୍ଷନିଃସୃତଃ
ଏଠି ଏକ ହ୍ରଦର ଝରଣା ବଦରି ଗଛ ତଳରୁ ବାହାରିଯାଏ।
ନରମେଧସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ ୧୪୫.
ଏଠାରେ ମଣିଷ ନରମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ନରମେଧଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକେ ଚ ମୋଦତେ
ନରମେଧ ଫଳ ଭୋଗ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତ୍ର ଶଙ୍ଖପ୍ରଭଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ ମୋର ଏକ ଗୁପ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଶଂଖପ୍ରଭା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଗଦାକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ
ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଗଦାକୁଣ୍ଡ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
ସେଠି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଵୈ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତକୃତ୍ଯୋ ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।
ପୁନଶ୍ଚାଗ୍ନିପ୍ରଭଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ
ପୁଣି ମୋର ଏକ ଗୁପ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଚତୂରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଯିଏ ସେଠି ଚାରି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ—
ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ମମ କର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ
ତାପରେ ସେଠି, ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶୃଣୁ
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଏଠି ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଅଛି, ତାହା ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।