ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ୍ଥିତ୍ଵା ମତ୍ପ୍ରମୁଖେ ଚୈଵ ସ୍ତୁଵନ୍ନେଵଂ ମମ ପ୍ରିଯମ୍

ସେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ ଏବଂ ଏଭଳି ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ, ଯାହା ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ଲାଗିଲା।

ସ୍ତୋତ୍ରୈଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯମାନୋ ହି ଗତୋଽହଂ ପଶ୍ଚିମାଂ ଦିଶମ୍

ସ୍ତୁତିମାଳା ସହିତ ପୂଜିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଲିଲି।

ଯଜୁର୍ଵେଦୋକ୍ତମନ୍ତ୍ରେଣ ସଂସ୍ତୁତଃ ପଶ୍ଚିମାଂ ଗତଃ

ଯଜୁର୍ବେଦର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଲିଲି।

ତତ୍ରାପି ସାମଵେଦୋକ୍ତୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ମାଂ ମୁନିଃ

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ମୁନି ସାମବେଦର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।

ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ପରମାଂ ପ୍ରୀତିଂ ତମଵୋଚମୃଷିଂ ତଦା

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ମୁଁ ସେ ଋଷିଙ୍କୁ ସେଇ ସମୟରେ କହିଲି।

ତପସାନେନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଃ ସ୍ତୁତ୍ଯା ଚୈଵାନଯା ତଵ

ତୁମର ଏହି ତପସ୍ୟା ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି।

ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ମଯା ସାଲଂକାଯନକୋ ମୁନିଃ

ମୁଁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସାଲଂକାୟନ ନାମକ ମୁନି।

ତତୋ ମାଂ ଭାଷତେ ଦେଵି ସ ଋଷିଃ ସଂଶିତଵ୍ରତଃ

ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେ ଦୃଢ଼ ନିୟମର ଋଷି ମୋତେ କହିଲେ।

ପର୍ଯଟାମି ମହୀଂ ସର୍ଵାଂ ସଶୈଲଵନକାନନାମ୍

ମୁଁ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଫେରୁଛି।

ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ମେ ଦେଵ ସର୍ଵଶାନ୍ତିକରଃ ପରଃ ୧୪୫.

ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା ପରମେଶ୍ୱର,

ତଦା ଦେହି ଜଗନ୍ନାଥ ମମେଶ୍ଵର ସମଂ ସୁତମ୍

ତେବେ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ଏକ ପୁଅ ଦିଅ।

ଏଵଂ ଵରଂ ଯାଚିତୋଽସ୍ମି ମୁନିନା ଭୀମକର୍ମଣା

ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମୁନି ମୋତେ ଏହି ବର ଚାହିଲେ।

ଏଵଂ ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ତପସ୍ଵିନଃ

ଏଭଳି ତପସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି,

ଚିରକାଲଂ ଵ୍ରତସ୍ଥେନ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଚିନ୍ତିତଂ ମୁନେ

ଅନେକ ଦିନ ଧରି ନିୟମ ରୁହି, ତୁମେ ଯାହା ଭାବିଥିଲେ, ହେ ମୁନି,

ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ପରା ମୂର୍ତ୍ତିର୍ନାମ୍ନା ଵୈ ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵରଃ

ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱର।

ସଂହରସ୍ଵ ତପୋ ବ୍ରହ୍ମଞ୍ଶାନ୍ତିଂ ଗଚ୍ଛ ମହାମୁନେ

ତୁମର ତପସ୍ୟା ବନ୍ଦ କର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ମହାମୁନି, ଶାନ୍ତି ପାଅ।

ତ୍ଵଂ ନ ଜାନାସି ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସ ଜାତୋ ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵରଃ

ତୁମେ ଜାଣିନାହ, ହେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ମଥୁରାଯାଃ ସମାନୀଯ ଆମୁଷ୍ଯାଯଣସଂଜ୍ଞିତମ୍

ମଥୁରାରୁ ଆମୁଷ୍ୟାୟଣ ନାମକ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଠାରୁ ଆଣ।

ତତ୍ରାଶ୍ରମେ ମହାଭାଗ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତ୍ଵଂ ତପସାଂ ନିଧେ

ସେଠାରେ ଆଶ୍ରମରେ ରୁହ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ତପସ୍ୟାର ଧନ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଗୁହ୍ଯଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସାଲଙ୍କାଯନ ତଚ୍ଛୃଣୁ ୧୪୫.

ଏହାଛଡ଼ା ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ହେ ସାଳଙ୍କାୟନ, ଶୁଣ।

ଶାଲଗ୍ରାମମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତନ୍ନିବୋଧ ମୁନେ ଶୁଭମ୍

ଶାଳଗ୍ରାମ ନାମର ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ହେ ମୁନି।

ଏତତ୍କୋଽପି ନ ଜାନାତି ଵିନା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍

ଏହି କଥା କେବଳ ମହାଦେବ ଛଡ଼ା ଆଉ କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି।

ଏଵଂ ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସାଲଂକାଯନକାଯ ଵୈ

ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ସାଳଙ୍କାୟନଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲି।

ପଶ୍ଯତସ୍ତସ୍ଯ ଵସୁଧେ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଽଭଵମ୍

ସେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲି।

ମମ ତଦ୍ରୋଚତେ ସ୍ଥାନଂ ଗିରିକୂଟଶିଲୋଚ୍ଚଯେ

ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ଥିବା ସେଠି ସ୍ଥାନଟି ମୋତେ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।

ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯାନି ମେ ଭୂମେ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣାନି ମେ ଶୃଣୁ

ସେଠି, ହେ ଭୂମି, ମୋ ଗୁପ୍ତ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।

ଗୁହ୍ଯାନି ତତ୍ର ଵସୁଧେ ତୀର୍ଥାନି ଦଶ ପଂଚ ଚ

ସେଠି, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ପନ୍ଦରଟି ଗୁପ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।

ତତ୍ର ବିଲ୍ଵପ୍ରଭଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ମମ ପ୍ରିଯମ୍

ସେଠି ବିଲ୍ବପ୍ରଭା ନାମକ ଏକ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।

ହୃଦ୍ଯଂ ତତ୍ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଭକ୍ତକର୍ମସୁଖାଵହମ୍

ଏହା ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କର କର୍ମକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।