ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସୈଵ ତ୍ରିଵେଣୀ ଵିଖ୍ଯାତା କିମପୂର୍ଵାଂ ପ୍ରଶଂସସି

ସେଠି ତିନି ନଦୀର ସଙ୍ଗମକୁ 'ତ୍ରିବେଣୀ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତେବେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅପୂର୍ବ ସ୍ଥାନକୁ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ?

ତତ୍କଥ୍ଯତାଂ ମହାଭାଗ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା

ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ, ହେ ମହାଭାଗ, ସେ କଥା ଆମକୁ କୁହ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଅତ୍ର ତେ କୀର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯାମି ସେତିହାସାଂ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ — ଏଠି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଶୁଭ କଥା ଓ ଏହାର ଇତିହାସ କହିବି।

ପୁରା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତପସ୍ତେପେ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା

ପୁରୁଣା କଥା — ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।

ତତୋ ବହୁତିଥେ କାଲେ ଯାତେ ସତି ତପସ୍ଯତଃ

ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ବହୁ ସମୟ କଟିଗଲା।

ତସ୍ଯୋଷ୍ମଣା ସମୁଦ୍ଭୂତଃ ସ୍ଵେଦପୂରସ୍ତୁ ଗଣ୍ଡଯୋଃ

ତାଙ୍କର ଶରୀରର ତାପରୁ ଗଣ୍ଡରୁ ଘମର ବଡ ଧାରା ବେରିଗଲା।

ମହର୍ଲୋକାଦଯଃ ସର୍ଵେ ଵିସ୍ମିତାଃ ସର୍ଵତୋ ଦିଶମ୍ ୧୪୪.

ମହର୍ଲୋକ ଓ ତାହାଠାରୁ ଉପରର ସମସ୍ତ ଜଣେ ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।

ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ତତୋ ଜଗ୍ମୁର୍ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରତି ଚୋତ୍ସୁକାଃ

ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସୁକତାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।

ବ୍ରହ୍ମାପି ହି ନ ଜାନାତି ମୋହିତସ୍ତସ୍ଯ ମାଯଯା

ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, କିଛି ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସା ଦେଵୈଃ ସମେତଂ ପ୍ରତ୍ଯୁପସ୍ଥି ତମ୍

ଦେବତାମାନେ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।

ବ୍ରହ୍ମା ତଂ ଚ ମହାଦେଵଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ପ୍ରଣତଃ ସ୍ଥିତାଃ

ବ୍ରହ୍ମା ଶିର ନମାଇ, ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

ଯେନ ପ୍ରତ୍ଯାହତା କ୍ଷ୍ମାଽସୌ ଜଗଦ୍ଵ୍ଯତିକରାଵହା

ଏହି ପୃଥିବୀ, ଯାହା ଜଗତରେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଆଣେ, କିଏ ଏହାକୁ ଅଟକାଇଲେ?

ଶିଵଃ କ୍ଷଣଂ ତତୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯାନ୍ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ

ଶିବ ଏକ କ୍ଷଣ ଧ୍ୟାନ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଜଗାମ ଦେଵସହିତଃ ସୋମଃ ସହଗଣଃ ପ୍ରଭୁଃ

ଦେବତାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।

ଉଵାଚ ପରମପ୍ରୀତସ୍ତଦା ଶମ୍ଭୁଃ ସ୍ମଯନ୍ନିଵ

ତାପରେ ଶମ୍ଭୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହସୁଥିବା ପରି କହିଲେ।

ସର୍ଵାଧାରୋଽ ଖିଲାଧ୍ଯକ୍ଷସ୍ତତ୍କିଂ ଯତ୍ତଵ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସବୁ ଦେଖୁଥିବା ତୁମ ପାଇଁ କଣ ଅସମ୍ଭବ?

ଅହଂ ଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ ୧୪୪.

ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛି।

ତ୍ଵଦ୍ଦର୍ଶନମମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କୃତାର୍ଥୋଽସ୍ମି ଜଗତ୍ପତେ

ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ପାଇଁ ମୋର ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହୋଇଗଲା।

ଶିଵ ଉଵାଚ ଗଣ୍ଡସ୍ଵେଦୋଦ୍ଭଵା ଯତ୍ର ଗଣ୍ଡକୀ ସରିତାଂ ଵରା

ଶିବ କହିଲେ: ଯେଉଁଠାରେ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗଣ୍ଡର ପସିନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ,

ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସନ୍ଦେହୋ ଯସ୍ଯା ଗର୍ଭେ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଯାହାର ଗର୍ଭରେ ଏହା ହେବ, ସେଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ଋଷିଭିଃ ସହ କେଶଵ

ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ସହିତ, ହେ କେଶବ,

ଵସିଷ୍ଯାମଃ ସଦୈଵାତ୍ର ଗଣ୍ଡକ୍ଯାଂ ଜଗତାଂ ପତେ

ଆମେ ସଦା ଏଠି, ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀରେ ରହିବୁ।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ମୁକ୍ତିଭାଗୀ ନ ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।

ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଲଭ୍ଯେତ ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ନରୈଃ

ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଲୋକମାନେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ପାଆନ୍ତି,

ଯସ୍ଯାସ୍ତତ୍ସମତାଂ କାନ୍ଯା ଲଭେଦ୍ଗଂଗାଂ ଵିନା ନଦୀମ୍

ଗଙ୍ଗା ଛାଡ଼ି କେଉଁ ଅନ୍ୟ ନଦୀ ଏହି ପୁଣ୍ୟର ସମାନ ହୋଇପାରିବ?

ଅପରା ଦେଵିକା ନାମ୍ନା ଗଣ୍ଡକ୍ଯା ସହ ସଂଗତା

ଦେବିକା ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ନଦୀ ଗଣ୍ଡକୀ ସହିତ ମିଶିଗଲା।

ଯତ୍ର ସୃଷ୍ଟିଵିଧାନାର୍ଥଂ କୃତ୍ଵାଶ୍ରମପଦଂ ପୃଥକ୍ ୧୪୪.

ଯେଉଁଠାରେ ସୃଷ୍ଟିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅଲଗା ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା,

ତତୋଽଭୂଦ୍ବ୍ରହ୍ମତନଯା ପୁଣ୍ଯା ସା ସରିତାଂ ଵରା

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କନ୍ୟା, ପବିତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।

ତ୍ରିଵେଣୀ ସା ମହାପୁଣ୍ଯା ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭା

ସେଇ ତ୍ରିବେଣୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର, ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।