ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତେନ ଲୋକେ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଚୈଷିତା

ଏହି କାରଣରୁ, ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଲୋକରେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରାଯାଏ।

ଦଯାଲୁରସି ଦୀନେଷୁ ନେତି ମାଂ ନ ଵଦ ପ୍ରଭୋ

ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଦୁଃଖିତମାନେ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ। ମୋତେ 'ନା' କୁହନ୍ତୁନାହିଁ।

ତଦ୍ଯାଚଯ ଵରାରୋହେ ଅଦେଯମପି ସର୍ଵଥା

ଏହିପରି, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି, ତୁମେ ଯେକୌଣସି ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ମାଗ।

ମଦ୍ଦର୍ଶନମନୁ ପ୍ରାପ୍ଯ କୋ ଵାଽପୂର୍ଣୋ ମନୋରଥଃ

ମୋର ଦର୍ଶନ ପାଇଲା ପରେ କିଏ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥାଏ?

ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରଣତା ଭୂତ୍ଵା ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ହାତ ଯୋଡ଼ି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ମମ ଗର୍ଭଗତୋ ଭୂତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୋ ମତ୍ପୁତ୍ରତାଂ ଵ୍ରଜ

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ମୋର ପୁଅ ହେଉ।

କିଂ ଯାଚିତଂ ନିମ୍ନଗଯା ନିତ୍ଯଂ ମତ୍ସଙ୍ଗଲୁବ୍ଧଯା ୧୪୪.

ଏହି ନଦୀ, ସଦା ମୋ ସଙ୍ଗ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ, କଣ ମାଗିଛି?

ଇତ୍ଯେଵଂ କୃପଯା ଦେଵୋ ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା ସ୍ଵଯମ୍

ଏହିପରି, ଦୟାବଶତଃ ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ,

ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାରୂପୀ ତଵ ଗର୍ଭଗତଃ ସଦା

ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେ ସଦା ତୁମର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ମତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯାନ୍ନଦୀନାଂ ତ୍ଵମତିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭଵିଷ୍ଯସି

ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ।

ହରିଷ୍ଯସି ମହାପାପଂ ଵାଙ୍ମନଃକାଯସମ୍ଭଵମ୍

ତୁମେ ମନ, କଥା ଓ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରିବ।

ତର୍ପଯେତ୍ସ୍ଵପିତୄଂଶ୍ଚାପି ତାରଯିତ୍ଵା ଦିଵଂ ନଯେତ୍

ଯିଏ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।

ସୋଽପି ଯାତି ମମ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି

ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କେବେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ।

ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ଦେଵ୍ଯୈ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେଠାରେ ତାହା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଅହଂ ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭକ୍ତେଚ୍ଛୋପାତ୍ତଵିଗ୍ରହଃ

ମୁଁ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲି।

ପ୍ରଭାସଯନ୍ନୁଡୁପତେରଂଗାନି ପ୍ରମମାର୍ଜ୍ଜ ହ

ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରିଦେଲି।

ପଶ୍ଯତସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଵିଧୋସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତରଧୀଯତ ୧୪୪.

ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲି।

ରାଵଣେନ ପ୍ରକଟିତା ଜଲଧାରାଽତିପୁଣ୍ଯଦା

ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଜଳଧାରା ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।

ସୋମେଶାତ୍ପୂର୍ଵ ଦିଗ୍ଭାଗେ ରାଵଣସ୍ଯ ତପୋଵନମ୍

ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରାବଣଙ୍କ ତପୋବନ ଅଛି।

ଯତ୍ର ନୃତ୍ଯେନ ଦେଵେଶସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦଦୌ

ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ବାଣଗଂଗାଯାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବାଣେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରଭୁମ୍

ବାଣଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ବାଣେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲାପରେ,

ସାଲଙ୍କାଯନକୋଽପ୍ଯାଶୁ କ୍ଷେତ୍ରେ ତସ୍ମିନ୍ପରଂ ମମ

ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଳଙ୍କାୟନ ଋଷି ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପରଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ମାଟି।

ପ୍ରାପ୍ଯାମୀତି ପରଂ ଭାଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଉତ୍ତମ ଭାବ ଜାଣି, ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର

ସାଲଙ୍କାଯନପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ଯୋଗମାଯାମୁପାଶ୍ରିତଃ

ଯୋଗମାୟାର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଆଳଙ୍କାୟନଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ।

ମାଯାଯୋଗବଲୋପେତସ୍ତ୍ର୍ଯକ୍ଷୋ ଵୈ ଶୂଲପାଣିଧୃକ୍

ଯୋଗମାୟାର ଶକ୍ତି ନେଇ, ତିନି ଆଖିଅଳି ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ସେ

ସ ତଂ ନ ଜ୍ଞାଯତେ ଜାତଂ ମମୈଵାରାଧନେ ସ୍ଥିତ. ୧୪୪.

ସେ ଏଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ମୋର ଉପାସନାରେ ଲିନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ।

ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ମୁନି ଶାର୍ଦୂଲ ସଫଲସ୍ତେ ମନୋରଥଃ

ଉଠ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି।

ତ୍ଵଯା ତପଃ ସମାରବ୍ଧମୀଶ୍ଵରେଣ ସମଂ ସୁତମ୍

ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ପୁଅ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲ।