ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅହୋ ଦେଵ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଦୁର୍ଦର୍ଶୋ ଯୋଗିନାମପି

ହେ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିଛି, ଯାହା ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ତଦନୁ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽସି ପୁରୁଷସ୍ତେନ ଚୋଚ୍ଯତେ

ତାପରେ ତୁମେ ମୋ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲ, ଏହିଥିରୁ ତୁମକୁ ପୁରୁଷ ବୋଲାଯାଏ।

ଅନାଦ୍ଯନ୍ତମପର୍ଯଂତଂ ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଶ୍ରୁତିବୋଘିତମ୍

ଯେହି ବ୍ରହ୍ମ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଅନନ୍ତ, ଶ୍ରୁତିରେ ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣିତ—

ତଵୈଵାଦ୍ଯା ଜଗନ୍ମାତା ଯା ଶକ୍ତିଃ ପରମା ସ୍ମୃତା

ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମ ମାଆ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ସେ ତୁମର ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି।

ନିର୍ଗୁଣଃ ପୁରୁଷୋଽଵ୍ଯକ୍ତଶ୍ଚିତ୍ସ୍ଵରୂପୋ ନିରଞ୍ଜନଃ

ପୁରୁଷ ନିର୍ଗୁଣ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚେତନାର ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ ଓ ନିର୍ମଳ।

ସ୍ଵାଂ ଯୋଗମାଯାମାଵିଶ୍ଯ କର୍ତୃତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନସି

ତୁମେ ନିଜ ଯୋଗମାୟାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଭାବକୁ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିଛ।

ପ୍ରକୃତୈସ୍ତ୍ରିଗୁଣୈରସ୍ମିନ୍ସୃଜ୍ଯମାନେଽପି ନାନ୍ଯଥା ୧୪୪.

ପ୍ରକୃତିର ତିନିଟି ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଅନ୍ୟ ଭାବେ କେବେ ହୁଏନି।

ସ୍ଫଟିକେ ହି ଯଥା ସ୍ଵଚ୍ଛେ ଜପା କୁସୁମରାଗତଃ

ଯେପରି ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ସ୍ଫଟିକରେ ଲାଲ ଜବା ଫୁଲର ଛବି ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହୁଏ,

ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋଽପି କଵଯୋ ନ ଵିଦନ୍ତି ଯଥାର୍ଥତଃ

ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଯେପରି ଅଛ, ସେଭଳି ଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣିପାରନ୍ତିନାହିଁ।

ମୂଢସ୍ଯ ଜଗତୋ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତା କିଂଚିଦଜାନତୀ

ଏହି ମୂଢ଼ ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅଳ୍ପ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଜଣେ ଅଛନ୍ତି।

ତେନ ଲୋକେ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଚୈଷିତା

ଏହି କାରଣରୁ, ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଲୋକରେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରାଯାଏ।

ଦଯାଲୁରସି ଦୀନେଷୁ ନେତି ମାଂ ନ ଵଦ ପ୍ରଭୋ

ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଦୁଃଖିତମାନେ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ। ମୋତେ 'ନା' କୁହନ୍ତୁନାହିଁ।

ତଦ୍ଯାଚଯ ଵରାରୋହେ ଅଦେଯମପି ସର୍ଵଥା

ଏହିପରି, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି, ତୁମେ ଯେକୌଣସି ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ମାଗ।

ମଦ୍ଦର୍ଶନମନୁ ପ୍ରାପ୍ଯ କୋ ଵାଽପୂର୍ଣୋ ମନୋରଥଃ

ମୋର ଦର୍ଶନ ପାଇଲା ପରେ କିଏ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥାଏ?

ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରଣତା ଭୂତ୍ଵା ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ହାତ ଯୋଡ଼ି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ମମ ଗର୍ଭଗତୋ ଭୂତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୋ ମତ୍ପୁତ୍ରତାଂ ଵ୍ରଜ

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ମୋର ପୁଅ ହେଉ।

କିଂ ଯାଚିତଂ ନିମ୍ନଗଯା ନିତ୍ଯଂ ମତ୍ସଙ୍ଗଲୁବ୍ଧଯା ୧୪୪.

ଏହି ନଦୀ, ସଦା ମୋ ସଙ୍ଗ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ, କଣ ମାଗିଛି?

ଇତ୍ଯେଵଂ କୃପଯା ଦେଵୋ ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା ସ୍ଵଯମ୍

ଏହିପରି, ଦୟାବଶତଃ ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ,

ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାରୂପୀ ତଵ ଗର୍ଭଗତଃ ସଦା

ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେ ସଦା ତୁମର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ମତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯାନ୍ନଦୀନାଂ ତ୍ଵମତିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭଵିଷ୍ଯସି

ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ।

ହରିଷ୍ଯସି ମହାପାପଂ ଵାଙ୍ମନଃକାଯସମ୍ଭଵମ୍

ତୁମେ ମନ, କଥା ଓ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରିବ।

ତର୍ପଯେତ୍ସ୍ଵପିତୄଂଶ୍ଚାପି ତାରଯିତ୍ଵା ଦିଵଂ ନଯେତ୍

ଯିଏ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।

ସୋଽପି ଯାତି ମମ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି

ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କେବେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ।

ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ଦେଵ୍ଯୈ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେଠାରେ ତାହା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଅହଂ ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭକ୍ତେଚ୍ଛୋପାତ୍ତଵିଗ୍ରହଃ

ମୁଁ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲି।

ପ୍ରଭାସଯନ୍ନୁଡୁପତେରଂଗାନି ପ୍ରମମାର୍ଜ୍ଜ ହ

ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରିଦେଲି।

ପଶ୍ଯତସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଵିଧୋସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତରଧୀଯତ ୧୪୪.

ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲି।

ରାଵଣେନ ପ୍ରକଟିତା ଜଲଧାରାଽତିପୁଣ୍ଯଦା

ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଜଳଧାରା ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।

ସୋମେଶାତ୍ପୂର୍ଵ ଦିଗ୍ଭାଗେ ରାଵଣସ୍ଯ ତପୋଵନମ୍

ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରାବଣଙ୍କ ତପୋବନ ଅଛି।