ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନ୍ଯସ୍ଯ ଜ୍ଞାନଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଏକଚିତ୍ତା ଭଜସ୍ଵ ମାମ୍

ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗକୁ ପଛକୁ ରଖି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋତେ ଭଜ।

ମଚ୍ଚିତ୍ତଃ ସତତଂ ଯୋ ମାଂ ଭଜେତ ନିଯତଵ୍ରତଃ 142.

ଯେଉଁଠି ମନ ସଦା ମୋ ଉପରେ ଲାଗିଥାଏ, ଏବଂ ନିଷ୍ଠାରେ ମୋତେ ଭଜେ।

ମଯା ଚୈଵ ପୁରା ସୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରଜାର୍ଥେନ ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ବସୁଧା, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି।

ଏକଚିତ୍ତଂ ସମାଦାଯ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ତୁ ମମ ପ୍ରିଯମ୍

ଯଦି କେହି ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେ।

ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ହନ୍ଯନ୍ତେ ଦଶ ପୂର୍ଵା ଦଶାପରାଃ

ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ପିତୃମାନେ ଦଶଜଣ ଓ ପରେ ଦଶଜଣ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାନଙ୍ଗଂ ଚ ମୋହଂ ଚ ପିତ୍ରର୍ଥାଯ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍

କାମ ଓ ମୋହକୁ ଛାଡ଼ି, ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସହ ଯୋଗ ହେବା ଉଚିତ।

ନ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ତୃତୀଯାଂ ତୁ ଚତୁର୍ଥୀ ନ କଦାଚନ

ତୃତୀୟ ଜନାନୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଚତୁର୍ଥୀକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଜଲସ୍ନାନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦନ୍ଯଵସ୍ତ୍ରପରିଗ୍ରହମ୍

ତାପରେ, ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ରେତଃପାଃ ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ପାନ କରନ୍ତି—ଏହିପରି ନିଶ୍ଚିତ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତୃତୀଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଥୀଂ ଵା ତଦା ସ ପୁରୁଷୋଽଧମଃ

ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ଏପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ ହୁଏ।

ଋତୁକାଲେ ତୁ ସର୍ଵାସାଂ ପିତ୍ରର୍ଥଂ ଭୋଗ ଇଷ୍ଯତେ 142.

ଯଥାସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜନନୀଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସଂଯୋଗ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି।

ନ ଗଚ୍ଛତି ଚ ଯଃ କ୍ରୋଧାନ୍ମୋହାଦ୍ଵା ପୁରୁଷାଧମଃ

କିନ୍ତୁ ଯିଏ କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ମୋହରେ ପଡ଼ି ଏହା କରେନାହିଁ, ସେ ନିମ୍ନ ମନୁଷ୍ୟ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ମାଟି।

କର୍ମଣା ଯାନ୍ତି ମତ୍ସ୍ଥାନଂ ଯାନ୍ତି ମଦ୍ଗାନନିଷ୍ଠିତାଃ

ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗଂ ଚ ସାଂଖ୍ଯଂ ଚ ନାସ୍ତି ଚିତ୍ତଵ୍ଯପାଶ୍ରିତମ୍

ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟ ମନର ଆଶ୍ରୟ ବିନା ନାହିଁ।

ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତୋ ଭୂତ୍ଵା ଋତୁକାଲେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ଭକ୍ତ ହୋଇ ଯଥାସମୟରେ ଅବସ୍ଥାନ କରେ—

ଅଥ ତତ୍ର ଚତୁର୍ଥେ ତୁ ଦିନେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହିପରି, ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଆସିଲେ, ମାଟି—

ତତଃ ସ୍ନାନେନ କୁର୍ଵୀତ ଶିରସୋ ମଲଶୋଧନମ୍

ତାପରେ ଦେହ ସ୍ନାନ କରି ମୁଣ୍ଡର ମଳ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ବୁଦ୍ଧିଂ ମନଶ୍ଚୈଵ ସମଂ କୃତ୍ଵା ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାପରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, ମାଟି।

ତତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଃ – ଆଦିର୍ଭଵାନ୍ଗୁପ୍ତମନନ୍ତମଧ୍ଯୋ ରଜସ୍ଵଲା ଦେଵ ଵଯଂ ନମାମଃ 142.

ସେଠାରେ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି— ଆରମ୍ଭ, ଗୁପ୍ତ, ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟ, ରଜସ୍ୱଳା ଦେବୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଶୁଦ୍ଧା ଭୂମେ ରଜସ୍ଵଲାଃ

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳାମାନେ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ମାଟି।

ଏଵଂ ଦୁଷ୍ଯତି ନୋ ଦେଵି ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋଽପି ଵା

ଏଭଳି, ଦେବୀ, ନା ନାରୀ, ନା ପୁରୁଷ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।

ସର୍ଵାଣ୍ଯନୁଦିନଂ ଭଦ୍ରେ ମମ ଚିତ୍ତାନୁସାରିଣଃ

ସମସ୍ତେ, ପ୍ରତିଦିନ, ମୋର ମନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଶୁଭେ।

ଏକଚିତ୍ତସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ଭୂମେ ଚେନ୍ଦ୍ରିଯନିଗ୍ରହାତ୍

ତାପରେ, ଏକ ମନ ହୋଇ, ମାଟି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା—

ଏଵଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପୁଂସୋ ନପୁଂସକମ୍

ଯେମାନେ ଏଭଳି ସଦା କରନ୍ତି—ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୁଷ ଓ ନପୁଂସକ—

ଅଦ୍ଯାପି ମାଂ ନ ଜାନନ୍ତି ନରାଃ ସଂସାରସଂଶ୍ରିତାଃ

ଏଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ, ସଂସାରରେ ଲିନ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୋତେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।

ମାତାପିତୃସହସ୍ରାଣି ପୁତ୍ରଦାରଶତାନି ଚ

ହଜାର ମାଆ ବାପା, ଶତ ଶତ ପୁଅ ଓ ଜଣାଣୀ—

ଅଜ୍ଞାନେନାଵୃତୋ ଲୋକୋ ମୋହେନ ଚ ଵଶୀକୃତଃ

ଅଜ୍ଞାନର ଆବରଣ ତଳେ ସମସ୍ତ ସଂସାର ଢାକି ରହିଛି ଏବଂ ମୋହରେ ପଡି ଲୋକମାନେ ତାହାର ଅଧୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଗଚ୍ଛତ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ମାତା ଵୈ ପିତା ଚାନ୍ଯତ୍ର ଗଚ୍ଛତି

ମାଆ ଏକ ଦିଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ବାପା ଆଉ ଏକ ଦିଗକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି।