ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସମଂ ଚିତ୍ତଂ ମଯି ଯଦି ତଦା ତସ୍ଯ ନ ଚ କ୍ରିଯା

ମନ ଯଦି ମୋତେ ସମଭାବରେ ରହେ, ତେବେ ସେଠାରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନଥାଏ।

ଯତ୍କିଂଚିତ୍କୁର୍ଵତଃ କର୍ମ ପଦ୍ମପତ୍ରମିଵାଂଭସି 142.

ଯେଉଁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ କୌଣସି ଲାଗି ନାହିଁ, ଏହା ଜଳରେ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି।

ରାତ୍ରିନ୍ଦିଵଂ ମୁହୂର୍ତଂ ଵା କ୍ଷଣଂ ଵା ଯଦି ଵା କଲା

ରାତି କିମ୍ବା ଦିନ, କିମ୍ବା କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, କିମ୍ବା କ୍ଷଣମାତ୍ର, କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଛୋଟ ସମୟ ହେଉ।

ସଦା ଦିଵାନିଶୋଶ୍ଚୈଵ କୁର୍ଵନ୍ତଃ କର୍ମସଙ୍କରମ୍

ସଦା, ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଲୋକେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।

ଜାଗ୍ରତଃ ସ୍ଵପତୋ ଵାପି ଶୃଣ୍ଵତଃ ପଶ୍ଯତୋଽପି ଵା

ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ଶୁଅଁଥିବାବେଳେ, କିମ୍ବା କିଛି ଶୁଣୁଥିବା କିମ୍ବା ଦେଖୁଥିବାବେଳେ।

ଦୁର୍ଵୃତ୍ତମପି ଚାଣ୍ଡାଲଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚାଽପଥି ସ୍ଥିତମ୍

ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍ଟ ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ମାର୍ଗ ଛାଡ଼ିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥାଉଛି।

ଯଜନ୍ତଃ ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞା ଜ୍ଞାନସଂସ୍କାରସଂସ୍କୃତାଃ

ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିକ୍ଷାରେ ପରିପକ୍ୱ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି।

ଯେ ମତ୍କର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ମଯା ହୃଦି ସମାଶ୍ରିତାଃ

ଯେମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ମୋତେ ହୃଦୟରେ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।

ଯେଷାଂ ପ୍ରଶାଂତଂ ଚିତ୍ତଂ ଵୈ ତେଽପି ଦେଵି ମମ ପ୍ରିଯାଃ

ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ମନକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ।

ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଚ ଦୁଃଖାନି ଭ୍ରମଚ୍ଚିତ୍ତା ନରାଧମାଃ

ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ଭ୍ରମିତ, ହେ ନିଚ ମନୁଷ୍ୟ, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି।

ନ୍ଯସ୍ଯ ଜ୍ଞାନଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଏକଚିତ୍ତା ଭଜସ୍ଵ ମାମ୍

ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗକୁ ପଛକୁ ରଖି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋତେ ଭଜ।

ମଚ୍ଚିତ୍ତଃ ସତତଂ ଯୋ ମାଂ ଭଜେତ ନିଯତଵ୍ରତଃ 142.

ଯେଉଁଠି ମନ ସଦା ମୋ ଉପରେ ଲାଗିଥାଏ, ଏବଂ ନିଷ୍ଠାରେ ମୋତେ ଭଜେ।

ମଯା ଚୈଵ ପୁରା ସୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରଜାର୍ଥେନ ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ବସୁଧା, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି।

ଏକଚିତ୍ତଂ ସମାଦାଯ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ତୁ ମମ ପ୍ରିଯମ୍

ଯଦି କେହି ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେ।

ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ହନ୍ଯନ୍ତେ ଦଶ ପୂର୍ଵା ଦଶାପରାଃ

ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ପିତୃମାନେ ଦଶଜଣ ଓ ପରେ ଦଶଜଣ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାନଙ୍ଗଂ ଚ ମୋହଂ ଚ ପିତ୍ରର୍ଥାଯ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍

କାମ ଓ ମୋହକୁ ଛାଡ଼ି, ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସହ ଯୋଗ ହେବା ଉଚିତ।

ନ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ତୃତୀଯାଂ ତୁ ଚତୁର୍ଥୀ ନ କଦାଚନ

ତୃତୀୟ ଜନାନୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଚତୁର୍ଥୀକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଜଲସ୍ନାନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦନ୍ଯଵସ୍ତ୍ରପରିଗ୍ରହମ୍

ତାପରେ, ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ରେତଃପାଃ ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ପାନ କରନ୍ତି—ଏହିପରି ନିଶ୍ଚିତ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତୃତୀଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଥୀଂ ଵା ତଦା ସ ପୁରୁଷୋଽଧମଃ

ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ଏପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ ହୁଏ।

ଋତୁକାଲେ ତୁ ସର୍ଵାସାଂ ପିତ୍ରର୍ଥଂ ଭୋଗ ଇଷ୍ଯତେ 142.

ଯଥାସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜନନୀଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସଂଯୋଗ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି।

ନ ଗଚ୍ଛତି ଚ ଯଃ କ୍ରୋଧାନ୍ମୋହାଦ୍ଵା ପୁରୁଷାଧମଃ

କିନ୍ତୁ ଯିଏ କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ମୋହରେ ପଡ଼ି ଏହା କରେନାହିଁ, ସେ ନିମ୍ନ ମନୁଷ୍ୟ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ମାଟି।

କର୍ମଣା ଯାନ୍ତି ମତ୍ସ୍ଥାନଂ ଯାନ୍ତି ମଦ୍ଗାନନିଷ୍ଠିତାଃ

ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗଂ ଚ ସାଂଖ୍ଯଂ ଚ ନାସ୍ତି ଚିତ୍ତଵ୍ଯପାଶ୍ରିତମ୍

ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟ ମନର ଆଶ୍ରୟ ବିନା ନାହିଁ।

ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତୋ ଭୂତ୍ଵା ଋତୁକାଲେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ଭକ୍ତ ହୋଇ ଯଥାସମୟରେ ଅବସ୍ଥାନ କରେ—

ଅଥ ତତ୍ର ଚତୁର୍ଥେ ତୁ ଦିନେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହିପରି, ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଆସିଲେ, ମାଟି—

ତତଃ ସ୍ନାନେନ କୁର୍ଵୀତ ଶିରସୋ ମଲଶୋଧନମ୍

ତାପରେ ଦେହ ସ୍ନାନ କରି ମୁଣ୍ଡର ମଳ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ବୁଦ୍ଧିଂ ମନଶ୍ଚୈଵ ସମଂ କୃତ୍ଵା ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାପରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, ମାଟି।