ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମାସସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୀମ୍ 141.

ସେଠାରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମସୁ ତତ୍ପରଃ

ଏବଂ ଯଦି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନ ଲଗାଇ ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ,

ଅସ୍ତି ମେରୋର୍ଵରଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍ ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ 'ମେରୋର୍ବର' ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି; ସେଠି ମୋର ପରମ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ ଅଛି।

ଧାରାସ୍ତିସ୍ରଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ସୁଵର୍ଣସଦୃଶପ୍ରଭାଃ

ସେଠାରେ, ତିନିଟି ଝରଣା ପଡ଼େ, ସୁନା ପରି ଚମକୁଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,

ଅଥ ତତ୍ର ମୃତୋ ଦେଵି ତସ୍ମିନ୍ ଗୁହ୍ଯେ ପରେ ମମ

ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ଯଦି କେହି ସେଠି, ମୋର ସେଇ ପରମ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ,

ମାନସୋଦ୍ଭେଦମିତି ଚ ତତ୍ରାନ୍ଯତ୍ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍

ସେଠି, 'ମାନସୋଦ୍ଭେଦ' ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ଅଛି।

ଦେଵା ଅପି ନ ଜାନନ୍ତି ତଂ ଦେଶଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତମ୍

ସେଠାରେ ଥିବା ସେଇ ସ୍ଥାନକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନମହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,

ଅସ୍ତି ପଞ୍ଚଶିରଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ପଞ୍ଚଶିରା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ତତ୍ର ଵୈ ପଂଚ କୁଣ୍ଡାନି ସ୍ଥୂଲଶୀର୍ଷଶିଲୋଚ୍ଚଯେ 141.

ସେଠାରେ ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପାଞ୍ଚଟି କୁଣ୍ଡ ଅଛି।

ଯତ୍ର ତନ୍ମଧ୍ଯମଂ କୁଣ୍ଡଂ ଛିନ୍ନମେଵ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ କୁଣ୍ଡଟି ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନିତ।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,

ତଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ଗୁହ୍ଯେ ପଞ୍ଚଶିରେ ମମ

ସେଉଁଠି, ମୋର ଗୁପ୍ତ ପଞ୍ଚଶିରା ସ୍ଥାନରେ ଯଦି କେହି ଦେହ ଛାଡ଼ିଦିଏ,

ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମତିମାଂଶ୍ଚୈଵ ରାଗମୋହଵିଵର୍ଜିତଃ

ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଚତୁର୍, ଏବଂ ରାଗ ଓ ମୋହ ରହିତ,

ଅସ୍ତି ସୋମାଭିଷେକେତି ତୀର୍ଥମନ୍ଯତ୍ପରଂ ମମ। ରାଜତ୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ମଯା ସୋମୋଽଭିଷେଚିତଃ

ମୋର ଆଉ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସୋମାଭିଷେକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜା ହେବାବେଳେ, ମୁଁ ସୋମଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲି।

ତତ୍ରାହଂ ତୋଷିତସ୍ତେନ ଅତ୍ରିପୁତ୍ରେଣ ମାଧଵି

ସେଠାରେ ମୁଁ ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲି, ମାଧବୀ।

ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୋର କୃପାରେ, ଓ ଧରିତ୍ରୀ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।

ଜାଯତେଽସ୍ମିନ୍ପ୍ରଲୀଯଂତେ ସ୍କନ୍ଦେନ୍ଦ୍ରାଃ ସମରୁଦ୍ଗଣାଃ

ଏଠାରେ ହିଁ ସ୍କନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ଏଠାରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି।

ତତ୍ର ସୋମଗିରିର୍ନାମ ଯତ୍ର ଧାରା ପତେଦ୍ଭୁଵି

ସେଠାରେ ସୋମଗିରି ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଝରଣା ଭୂମିକୁ ପଡ଼େ।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ 141.

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,

ଅଥାତ୍ର ମ୍ରିଯତେ ଦେଵି କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ଏଉଁଠି ଯଦି କେହି ଦୁର୍ଲଭ କର୍ମ କରି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ, ହେ ଦେବୀ,

ଅସ୍ତି ଚୋର୍ଵଶିକୁଣ୍ଡେତି ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଉର୍ବଶୀକୁଣ୍ଡ ନାମକ ଏକ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।

ତତ୍ର ତପ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଦେଵି ଦେଵାନାମପି କାରଣାତ୍

ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରେ।

ତତୋ ମେ ତପ୍ଯମାନସ୍ଯ ବହୁଵର୍ଷଵ୍ଯତିକ୍ରମାତ୍

ତାପରେ, ମୁଁ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ,

ଏକୈକେନ ଫଲେନାଽତ୍ର ବଦର୍ଯାଂ ତୁ ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍

ଏଠାରେ ବଦରୀର ଏକ ଏକ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମହାଫଳ ମିଳେ।

ତତ୍ରାହଂ ଦଶ କୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ଦଶଵର୍ଷଂ ଦଶାର୍ବୁଦମ୍

ସେଠାରେ ମୁଁ ଦଶ କୋଟି ବର୍ଷ, ଦଶ ବର୍ଷ ଓ ଦଶ ଅର୍ବୁଦ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ।

ତତସ୍ତେ ମାଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵା ଗୁହ୍ଯପଥେ ସ୍ଥିତମ୍

ତାପରେ ମୁଁ ଗୁପ୍ତ ପଥରେ ବସିବାରୁ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଅହଂ ପଶ୍ଯାମି ସର୍ଵଂ ଵୈ ତପଃସଂସ୍ଥୋ ଵସୁନ୍ଧରେ

କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ହୋଇ ସବୁକିଛି ଦେଖେ, ଓ ଧରାମାତା।