ଅଥ ପ୍ରାଣାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ତାପରେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ଵେଦଧାରମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ 141.
ମୋ ସେଇ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହାକୁ 'ବେଦଧାର' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ରୈଵ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠେ ଚତୁଃଶୃଙ୍ଗାଦ୍ବୃହତ୍ତରାଃ
ସେଠାରେ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଢାଳରେ, ଚାରି ଶିଖରଠାରୁ ବଡ଼ ଶିଖରମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଚତୂରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ଚାରି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,
ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ। ଦେଵଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠତେ
ଏବଂ ଯଦି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ରହି ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତେବେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୋ ନିଜ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯକୁଣ୍ଡେତି ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ
ମୋ ସେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହାକୁ 'ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ କୁଣ୍ଡ' ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ।
ତତ୍ର ପର୍ଵତଶୃଂଗେ ତୁ ସ୍ଥୂଲମୂଲେ ଶିଲାତଲେ
ସେଠାରେ, ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ, ଏକ ବଡ଼ ଗଛର ମୂଳରେ, ପାଥର ତଳରେ,
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଯାଂ କାଞ୍ଚିଦ୍ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଯଦି
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ କୌଣସି ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତଃ
ଏବଂ ଯଦି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ଲୋକପାଲମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ
ମୋ ସେଇ ପରମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହାକୁ 'ଲୋକପାଳ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ପର୍ଵତମଧ୍ଯେ ତୁ ସ୍ଥଲକୁଣ୍ଡଂ ବୃହନ୍ମମ
ସେଠାରେ, ପାହାଡ଼ର ମଧ୍ୟରେ, ମୋ ବଡ଼ ଭୂମିକୁଣ୍ଡ ଅଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମାସସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୀମ୍ 141.
ସେଠାରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମସୁ ତତ୍ପରଃ
ଏବଂ ଯଦି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନ ଲଗାଇ ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ଅସ୍ତି ମେରୋର୍ଵରଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍ ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ 'ମେରୋର୍ବର' ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି; ସେଠି ମୋର ପରମ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ ଅଛି।
ଧାରାସ୍ତିସ୍ରଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ସୁଵର୍ଣସଦୃଶପ୍ରଭାଃ
ସେଠାରେ, ତିନିଟି ଝରଣା ପଡ଼େ, ସୁନା ପରି ଚମକୁଛି।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,
ଅଥ ତତ୍ର ମୃତୋ ଦେଵି ତସ୍ମିନ୍ ଗୁହ୍ଯେ ପରେ ମମ
ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ଯଦି କେହି ସେଠି, ମୋର ସେଇ ପରମ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ,
ମାନସୋଦ୍ଭେଦମିତି ଚ ତତ୍ରାନ୍ଯତ୍ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ସେଠି, 'ମାନସୋଦ୍ଭେଦ' ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ଦେଵା ଅପି ନ ଜାନନ୍ତି ତଂ ଦେଶଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତମ୍
ସେଠାରେ ଥିବା ସେଇ ସ୍ଥାନକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନମହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,
ଅସ୍ତି ପଞ୍ଚଶିରଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ମମ
ସେଠାରେ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ପଞ୍ଚଶିରା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ର ଵୈ ପଂଚ କୁଣ୍ଡାନି ସ୍ଥୂଲଶୀର୍ଷଶିଲୋଚ୍ଚଯେ 141.
ସେଠାରେ ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପାଞ୍ଚଟି କୁଣ୍ଡ ଅଛି।
ଯତ୍ର ତନ୍ମଧ୍ଯମଂ କୁଣ୍ଡଂ ଛିନ୍ନମେଵ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ କୁଣ୍ଡଟି ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନିତ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,
ତଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ ଗୁହ୍ଯେ ପଞ୍ଚଶିରେ ମମ
ସେଉଁଠି, ମୋର ଗୁପ୍ତ ପଞ୍ଚଶିରା ସ୍ଥାନରେ ଯଦି କେହି ଦେହ ଛାଡ଼ିଦିଏ,
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମତିମାଂଶ୍ଚୈଵ ରାଗମୋହଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଚତୁର୍, ଏବଂ ରାଗ ଓ ମୋହ ରହିତ,
ଅସ୍ତି ସୋମାଭିଷେକେତି ତୀର୍ଥମନ୍ଯତ୍ପରଂ ମମ। ରାଜତ୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ମଯା ସୋମୋଽଭିଷେଚିତଃ
ମୋର ଆଉ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସୋମାଭିଷେକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜା ହେବାବେଳେ, ମୁଁ ସୋମଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲି।
ତତ୍ରାହଂ ତୋଷିତସ୍ତେନ ଅତ୍ରିପୁତ୍ରେଣ ମାଧଵି
ସେଠାରେ ମୁଁ ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲି, ମାଧବୀ।
ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵସୁନ୍ଧରେ
ମୋର କୃପାରେ, ଓ ଧରିତ୍ରୀ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଜାଯତେଽସ୍ମିନ୍ପ୍ରଲୀଯଂତେ ସ୍କନ୍ଦେନ୍ଦ୍ରାଃ ସମରୁଦ୍ଗଣାଃ
ଏଠାରେ ହିଁ ସ୍କନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ଏଠାରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି।