ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯଶ୍ଚେଦଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ କଲ୍ଯ ଉତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ

ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି,

ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ କୋକାଖ୍ଯାନଂ ତଥୋଷସି

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିତ୍ୟ ଏହି କୋକାଙ୍କ କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ହେ ଉଷାସି, ...

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ କୋକାମୁଖମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମ ଚତ୍ଵାରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'କୋକାମୁଖର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏକଶତ ଚାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ବଦରିକାଶ୍ରମମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ତସ୍ମିନ୍ହିମଵତଃ ପୃଷ୍ଠେ ପରଂ ଗୁହ୍ଯମତଃ ଶୃଣୁ

ଏବେ ବଦରିକାଶ୍ରମର ମହିମା: ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଢାଳାରେ, ଏହି ଅତି ଗୁପ୍ତ ବିଦ୍ୟାକୁ ଶୁଣ।

ନ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମନୁଜଃ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ମଣିଷ ଯେତେ ଦୁର୍ଲଭ କାମ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଠାକୁ ପହଁଚିପାରେ ନାହିଁ।

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତନ୍ମମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ହିମକୂଟଶିଲାତଲେ

ହିମ ପାହାଡ଼ର ପଥର ଉପରେ ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।

ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତମାସ୍ତେ ତତ୍ର ଶିଲୋଚ୍ଚଯେ

ସେଠାରେ ପଥର ଉଚ୍ଚତାରେ 'ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ସ୍ନାନଂ କରୋତି ଯସ୍ତତ୍ର ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ମୁଞ୍ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତତ୍ର ଯଦି ଵ୍ରତନିଷ୍ଠୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯଦି କେହି ବ୍ରତରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ଅଗ୍ନିସତ୍ଯପଦଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ 'ଅଗ୍ନିସତ୍ୟ' ବୋଲି ପରମ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକମିତି ଖ୍ଯାତୋ ବଦର୍ଯାଂ ଚ ମମାଶ୍ରମଃ 141.

ବଦରୀରେ ମୋ ଆଶ୍ରମ 'ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ତତ୍ର ଚୈଵ ତୁ ଶୃଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ସ୍ଥୂଲଧାରା ପତେତ୍ପୁନଃ

ସେଠାରେ ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଏକ ବଡ଼ ଝରଣା ପୁଣି ନମିଯାଏ।

ସ୍ନାନଂ କରୋତି ଯସ୍ତତ୍ର ଏକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଅସ୍ତି ପଞ୍ଚଶିଖଂ ନାମ ବଦର୍ଯାଶ୍ରମତୀର୍ଥକମ୍

ବଦରୀ ଆଶ୍ରମର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ 'ପଞ୍ଚଶିଖ' ନାମରେ ଅଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚସ୍ରୋତସି ମାନଵଃ

ଯଦି କେହି ପଞ୍ଚ ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଯଦ୍ଯତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ଯଦି କେହି ବହୁତ କଷ୍ଟ ସାଧନା କରି, ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ଚତୁଃସ୍ରୋତ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ 'ଚତୁଃସ୍ରୋତ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନମେକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଅଥ ପ୍ରାଣାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ତାପରେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ।

ଵେଦଧାରମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ 141.

ମୋ ସେଇ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହାକୁ 'ବେଦଧାର' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ତତ୍ରୈଵ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠେ ଚତୁଃଶୃଙ୍ଗାଦ୍ବୃହତ୍ତରାଃ

ସେଠାରେ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଢାଳରେ, ଚାରି ଶିଖରଠାରୁ ବଡ଼ ଶିଖରମାନେ ଅଛନ୍ତି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଚତୂରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ଚାରି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ,

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ। ଦେଵଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠତେ

ଏବଂ ଯଦି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ରହି ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତେବେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୋ ନିଜ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯକୁଣ୍ଡେତି ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ମୋ ସେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହାକୁ 'ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ କୁଣ୍ଡ' ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ।

ତତ୍ର ପର୍ଵତଶୃଂଗେ ତୁ ସ୍ଥୂଲମୂଲେ ଶିଲାତଲେ

ସେଠାରେ, ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ, ଏକ ବଡ଼ ଗଛର ମୂଳରେ, ପାଥର ତଳରେ,

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଯାଂ କାଞ୍ଚିଦ୍ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଯଦି

ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ କୌଣସି ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରେ,

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତଃ

ଏବଂ ଯଦି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ,

ଲୋକପାଲମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ମୋ ସେଇ ପରମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହାକୁ 'ଲୋକପାଳ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।