ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ଓ ଧରିତ୍ରୀ।

ଶିଲାଚନ୍ଦନସଂକାଶଂ ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍

ଏହା ପାଥର ଓ ଚନ୍ଦନ ପରି ଚମକେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଲଭ୍ୟ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।

ଵାମୋନ୍ନତମୁଖଂ କୃତ୍ଵା ଵାମଦଂଷ୍ଟ୍ରାସମୁନ୍ନତମ୍

ବାମ ପାଖର ମୁହଁ ଉଁଚା କରି, ବାମ ଦାଁତକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ,

ଯେ ମାଂ ସ୍ମରନ୍ତି ଵୈ ଭୂମେ ପୁରୁଷା ମୁକ୍ତକିଲ୍ବିଷାଃ 140.

ଓ ଭୂମି, ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଯଦି କୋକାମୁଖଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ କଦାଚିତ୍କାଲପର୍ଯଯେ

ଯଦି କେହି ଜୀବନର କୌଣସି ସମୟରେ କୋକାମୁଖକୁ ଯାଆନ୍ତି,

ଗୁହ୍ଯାନାଂ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯମେତତ୍ସ୍ଥାନଂ ପରଂ ମହତ୍

ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଗୁପ୍ତ ଅଟୁଟ ଅଛି।

ନ ଚ ସାଂଖ୍ଯେନ ଯୋଗେନ ସିଦ୍ଧିଂ ଯାନ୍ତି ମହାପରାମ୍

ସାଂଖ୍ୟ ନା କିମ୍ବା ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।

ଏଵଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ମହାଭାଗେ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପରିପୃଚ୍ଛିମ୍

ଏଭଳି, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ତାହାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଉତ୍ତର ମୁଁ କହିଦେଲି।

ଯ ଏତତ୍କଥିତଂ ଭୂମେ କୋକାମୁଖମନୁତ୍ତମମ୍

ଓ ଭୂମି, ଯେଉଁଠି କେହି ଏହି କୋକାମୁଖର ଅତିଶୟ ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା କହିଥାଏ,

ମୃତୋ ଵା ତତ୍ର ଜାଯେତ ଶୁଦ୍ଧେ ଭାଗଵତେ କୁଲେ

ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବା ଜନ୍ମ ଯେଉଁଠି ହେଉଛି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିମୟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ଯଶ୍ଚେଦଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ କଲ୍ଯ ଉତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ

ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି,

ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ କୋକାଖ୍ଯାନଂ ତଥୋଷସି

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିତ୍ୟ ଏହି କୋକାଙ୍କ କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ହେ ଉଷାସି, ...

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ କୋକାମୁଖମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମ ଚତ୍ଵାରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'କୋକାମୁଖର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏକଶତ ଚାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ବଦରିକାଶ୍ରମମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ତସ୍ମିନ୍ହିମଵତଃ ପୃଷ୍ଠେ ପରଂ ଗୁହ୍ଯମତଃ ଶୃଣୁ

ଏବେ ବଦରିକାଶ୍ରମର ମହିମା: ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଢାଳାରେ, ଏହି ଅତି ଗୁପ୍ତ ବିଦ୍ୟାକୁ ଶୁଣ।

ନ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମନୁଜଃ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ମଣିଷ ଯେତେ ଦୁର୍ଲଭ କାମ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଠାକୁ ପହଁଚିପାରେ ନାହିଁ।

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତନ୍ମମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ହିମକୂଟଶିଲାତଲେ

ହିମ ପାହାଡ଼ର ପଥର ଉପରେ ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।

ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତମାସ୍ତେ ତତ୍ର ଶିଲୋଚ୍ଚଯେ

ସେଠାରେ ପଥର ଉଚ୍ଚତାରେ 'ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ସ୍ନାନଂ କରୋତି ଯସ୍ତତ୍ର ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ମୁଞ୍ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତତ୍ର ଯଦି ଵ୍ରତନିଷ୍ଠୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯଦି କେହି ବ୍ରତରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ଅଗ୍ନିସତ୍ଯପଦଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ 'ଅଗ୍ନିସତ୍ୟ' ବୋଲି ପରମ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକମିତି ଖ୍ଯାତୋ ବଦର୍ଯାଂ ଚ ମମାଶ୍ରମଃ 141.

ବଦରୀରେ ମୋ ଆଶ୍ରମ 'ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ତତ୍ର ଚୈଵ ତୁ ଶୃଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ସ୍ଥୂଲଧାରା ପତେତ୍ପୁନଃ

ସେଠାରେ ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଏକ ବଡ଼ ଝରଣା ପୁଣି ନମିଯାଏ।

ସ୍ନାନଂ କରୋତି ଯସ୍ତତ୍ର ଏକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଅସ୍ତି ପଞ୍ଚଶିଖଂ ନାମ ବଦର୍ଯାଶ୍ରମତୀର୍ଥକମ୍

ବଦରୀ ଆଶ୍ରମର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ 'ପଞ୍ଚଶିଖ' ନାମରେ ଅଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚସ୍ରୋତସି ମାନଵଃ

ଯଦି କେହି ପଞ୍ଚ ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଯଦ୍ଯତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ଯଦି କେହି ବହୁତ କଷ୍ଟ ସାଧନା କରି, ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ଚତୁଃସ୍ରୋତ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ମୋର ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ 'ଚତୁଃସ୍ରୋତ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନମେକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯଦି କେହି ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—