ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ ଵୈଶ୍ଯୋ ଜାଯତେ ଶୂଦ୍ରୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ଲୋକଟି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ବଣିକ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ସାଂଗଯଜ୍ଞଂ ସଦକ୍ଷିଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ

ସେ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରି, ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦେଇ, ଶେଷରେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଏକା ଧାରା ପତତ୍ଯତ୍ର ଵଟମୂଲମୁପାଶ୍ରିତା

ଏଠାରେ ଏକ ଝରଣା ବଟବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ପଡ଼େ।

ଯାଵନ୍ତି ଵଟପତ୍ରାଣି ତସ୍ମିଞ୍ଛୃଂଗେ ପରେ ମମ

ମୋ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଯେତେ ବଟପତ୍ର ଅଛି—

ତିଷ୍ଠତେ ତୁ ଵରାରୋହେ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣି 140.

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେଠାରେ ରହିଯାଏ।

ଅଗ୍ନିଵର୍ଣସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ତାପରେ, ଅଗ୍ନିର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ପତତ୍ଯେକତମା ଧାରା ସ୍ଥୂଲା କୁଂଭସମା ତତଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମୋଟ ଝରଣା, ଜଳଘଟ ଭଳି, ପଡ଼େ।

ଜାଯତେ ଚ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ଚାରିଟି ବେଦ ଜାଣିଥିବା, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ଲୋକ ପଞ୍ଚରାତ୍ର ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ତତ୍ରାଥ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ଯମଵ୍ଯସନକଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯମସ୍ତି ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ମୋର ଏକ ଅତି ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଯମବ୍ୟସନକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନମେକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକ ରାତି ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଅଥ ତତ୍ର ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ତାପରେ, ଯଦି କେହି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେଠାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ମାତଂଗଂ ନାମ ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ସେ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋ ପାଇଁ ଅତି ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାତଙ୍ଗ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵଂତି ଯେ ତତ୍ର ଏକରାତ୍ରୋଷିତା ନରାଃ 140.

ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକ ରାତି ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—

ଵିଦ୍ଵାଞ୍ଛୁଚିଶ୍ଚ ଜାଯେତ ମମକମାର୍ନୁସାରକଃ

ଏଠାରେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।

ମୁକ୍ତ୍ଵା କିମ୍ପୁରୁଷଂ ଭେଦଂ ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ସେ କିମ୍ପୁରୁଷ ଭାଗକୁ ଛାଡି ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସ୍ରୋତୋ ଵହତି ତତ୍ରୈକମାଶ୍ରିତଂ କୌଶିକୀଂ ନଦୀମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ମାତ୍ର ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯାହା କୌଶିକୀ ନଦୀ ସହିତ ମିଶିଯାଏ।

ଜାଯତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ତୁ ମମ କର୍ମାନୁସାରକଃ

ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତତ୍ର ସ୍ନାନପ୍ରଭାଵେଣ ଜାଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଶକ୍ରଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଶକ୍ରରୁଦ୍ରେତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କୋକାଶିଲାତଲେ

ସେଠାରେ କୋକାଶିଳା ପାହାଡ଼ର ପଥର ଉପରେ ଏହାକୁ 'ଶକ୍ର-ରୁଦ୍ର' ବୋଲି ପରିଚିତ।

ଅସ୍ତି ଚାନ୍ଯନ୍ମହଦ୍ଭଦ୍ରେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଗୁହ୍ଯେ ଵିଶେଷିତମ୍

ହେ ମହାନେ, ସେଠାରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ମହାନ ଏବଂ ବିଶେଷ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଂକୁରେତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ଯତ୍ର କୋକା ଵିନିଃସୃତା 140.

ଯେଉଁଠାରେ କୋକା ନଦୀ ବାହାରିଯାଏ, ସେଠାକୁ 'ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଙ୍କୁର' ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ।

କୃତୋଦକସ୍ତତ୍ର ଭଦ୍ରେ ଅହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେଠାରେ ଯିଏ ଜଳ ଦାନ କରେ ଏବଂ ଏକ ଦିନ ଏବଂ ରାତି ରହିଥାଏ,

ତତ୍ରାଥ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ

ସେଠାରେ ଯଦି ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥାଇ ଦେହ ଛାଡ଼ିଦିଏ,

ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ମହାଗୁହ୍ଯେ ପରମସ୍ତି ଫଲୋଦଯମ୍

ସେ ମହାଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳେ।

ତତଃ ପର୍ଵତମଧ୍ଯାତ୍ତୁ କୋକାଯାଂ ପତତେ ଜଲମ୍

ତାପରେ ପାହାଡ଼ର ମଧ୍ୟରୁ ଜଳ କୋକା ନଦୀରେ ପଡ଼େ।

ତସ୍ମିନ୍ କୃତୋଦକୋ ଭୂମେ ଛିତ୍ତ୍ଵା ସଂସାରବନ୍ଧନମ୍

ସେଠାରେ ଭୂମିରେ ଜଳ ଦାନ କରି, ସେ ସଂସାରର ବନ୍ଧନ କାଟିଦିଏ।