ଵରାହପୁରାଣମ୍

କୁଶଦ୍ଵୀପେ ଚ ଜାଯେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯଦି କେହି କୁଶ ଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—

କୁଶଦ୍ଵୀପାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

କୁଶ ଦ୍ୱୀପରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଲେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଞ୍ଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ, ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵସତେ ସୂର୍ଯଲୋକେଷୁ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାଏ।

ସୂର୍ଯଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି 140.

ସୂର୍ଯ୍ୟର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେ ପରେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଏକା ଧାରା ପତତ୍ଯତ୍ର ଦେଵି ପୂର୍ଣା ଶିଲୋଚ୍ଚଯାତ୍

ଏଠାରେ, ହେ ଦେବୀ, ଏକଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଝରଣା ପାଥର ଗୁଛିରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।

ସପ୍ତରାତ୍ରୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ କର୍ମ ସମାଶ୍ରିତଃ

ସପ୍ତ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—

ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଷୁ ଵିହରେନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଘୁରିବାକୁ ପାଆନ୍ତି।

ସପ୍ତଦ୍ଵୀପମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି

ସେଉଁମାନେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶେଷରେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଗିରିକୁଞ୍ଜାତ୍ପତତ୍ଯେକା ଧାରା ଭୂମିତଲେ ଶୁଭା

ପାହାଡ଼ ଗୁହାରୁ ଏକ ଶୁଭ ଝରଣା ଭୂମିରେ ପଡ଼େ।

ସ ଵୈଶ୍ଯୋ ଜାଯତେ ଶୂଦ୍ରୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ଲୋକଟି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ବଣିକ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ସାଂଗଯଜ୍ଞଂ ସଦକ୍ଷିଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ

ସେ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରି, ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦେଇ, ଶେଷରେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଏକା ଧାରା ପତତ୍ଯତ୍ର ଵଟମୂଲମୁପାଶ୍ରିତା

ଏଠାରେ ଏକ ଝରଣା ବଟବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ପଡ଼େ।

ଯାଵନ୍ତି ଵଟପତ୍ରାଣି ତସ୍ମିଞ୍ଛୃଂଗେ ପରେ ମମ

ମୋ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଯେତେ ବଟପତ୍ର ଅଛି—

ତିଷ୍ଠତେ ତୁ ଵରାରୋହେ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣି 140.

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେଠାରେ ରହିଯାଏ।

ଅଗ୍ନିଵର୍ଣସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ତାପରେ, ଅଗ୍ନିର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ପତତ୍ଯେକତମା ଧାରା ସ୍ଥୂଲା କୁଂଭସମା ତତଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମୋଟ ଝରଣା, ଜଳଘଟ ଭଳି, ପଡ଼େ।

ଜାଯତେ ଚ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ଚାରିଟି ବେଦ ଜାଣିଥିବା, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ଲୋକ ପଞ୍ଚରାତ୍ର ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ତତ୍ରାଥ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ଯମଵ୍ଯସନକଂ ନାମ ଗୁହ୍ଯମସ୍ତି ପରଂ ମମ

ସେଠାରେ ମୋର ଏକ ଅତି ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଯମବ୍ୟସନକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନମେକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକ ରାତି ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ଅଥ ତତ୍ର ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ତାପରେ, ଯଦି କେହି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେଠାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ—

ମାତଂଗଂ ନାମ ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ସେ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋ ପାଇଁ ଅତି ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାତଙ୍ଗ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵଂତି ଯେ ତତ୍ର ଏକରାତ୍ରୋଷିତା ନରାଃ 140.

ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକ ରାତି ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—

ଵିଦ୍ଵାଞ୍ଛୁଚିଶ୍ଚ ଜାଯେତ ମମକମାର୍ନୁସାରକଃ

ଏଠାରେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।

ମୁକ୍ତ୍ଵା କିମ୍ପୁରୁଷଂ ଭେଦଂ ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ସେ କିମ୍ପୁରୁଷ ଭାଗକୁ ଛାଡି ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସ୍ରୋତୋ ଵହତି ତତ୍ରୈକମାଶ୍ରିତଂ କୌଶିକୀଂ ନଦୀମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ମାତ୍ର ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯାହା କୌଶିକୀ ନଦୀ ସହିତ ମିଶିଯାଏ।

ଜାଯତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ତୁ ମମ କର୍ମାନୁସାରକଃ

ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।