ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଯତ୍ର ପଞ୍ଚଶିଲାଭୂଭିର୍ଵିଷ୍ଣୁନାମ୍ନା ତଥାଙ୍କିତା

ଯେଉଁଠାରେ ପାଞ୍ଚଟି ପାଥର ଉପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଲେଖାଯାଇଛି—

ଗୋମେଦେ ଜାଯତେ ଦ୍ଵୀପେ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ଗୋମେଦ ଦ୍ୱୀପରେ, ସେଠାରେ ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମାଂ ସ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥାଏ, ସେ ମୋତେ ଦେଖିପାରେ।

ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ପର୍ଵତାଦୁଚ୍ଛ୍ରଯଂ ଶ୍ରିତାଃ 140.

ଏଠାରେ, ଚାରିଟି ଝରଣା ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚତାରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।

କୁଶଦ୍ଵୀପଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମମ ଲୋକେଷୁ ତିଷ୍ଠତି

କୁଶ ଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାଏ।

ଦେଵାଶ୍ଚ ଯଂ ନ ଜାନନ୍ତି କିମ୍ପୁନର୍ମନୁଜାଦଯଃ

ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି—ତେବେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କିପରି ଜାଣିପାରିବେ।

ଜାଯତେ ପୁଷ୍କରଦ୍ଵୀପେ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ଗିରିକୁଞ୍ଜସମାଶ୍ରିତାଃ

ଏଠାରେ, ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ପାହାଡ଼ର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।

କୁଶଦ୍ଵୀପେ ଚ ଜାଯେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯଦି କେହି କୁଶ ଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—

କୁଶଦ୍ଵୀପାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

କୁଶ ଦ୍ୱୀପରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଲେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପଞ୍ଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ, ପାଞ୍ଚ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଏକ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵସତେ ସୂର୍ଯଲୋକେଷୁ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାଏ।

ସୂର୍ଯଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି 140.

ସୂର୍ଯ୍ୟର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେ ପରେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଏକା ଧାରା ପତତ୍ଯତ୍ର ଦେଵି ପୂର୍ଣା ଶିଲୋଚ୍ଚଯାତ୍

ଏଠାରେ, ହେ ଦେବୀ, ଏକଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଝରଣା ପାଥର ଗୁଛିରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।

ସପ୍ତରାତ୍ରୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ କର୍ମ ସମାଶ୍ରିତଃ

ସପ୍ତ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—

ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଷୁ ଵିହରେନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଘୁରିବାକୁ ପାଆନ୍ତି।

ସପ୍ତଦ୍ଵୀପମତିକ୍ରମ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି

ସେଉଁମାନେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶେଷରେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଗିରିକୁଞ୍ଜାତ୍ପତତ୍ଯେକା ଧାରା ଭୂମିତଲେ ଶୁଭା

ପାହାଡ଼ ଗୁହାରୁ ଏକ ଶୁଭ ଝରଣା ଭୂମିରେ ପଡ଼େ।

ସ ଵୈଶ୍ଯୋ ଜାଯତେ ଶୂଦ୍ରୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ଲୋକଟି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ବଣିକ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ସାଂଗଯଜ୍ଞଂ ସଦକ୍ଷିଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ

ସେ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରି, ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦେଇ, ଶେଷରେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଏକା ଧାରା ପତତ୍ଯତ୍ର ଵଟମୂଲମୁପାଶ୍ରିତା

ଏଠାରେ ଏକ ଝରଣା ବଟବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ପଡ଼େ।

ଯାଵନ୍ତି ଵଟପତ୍ରାଣି ତସ୍ମିଞ୍ଛୃଂଗେ ପରେ ମମ

ମୋ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଯେତେ ବଟପତ୍ର ଅଛି—

ତିଷ୍ଠତେ ତୁ ଵରାରୋହେ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣି 140.

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେଠାରେ ରହିଯାଏ।

ଅଗ୍ନିଵର୍ଣସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ତାପରେ, ଅଗ୍ନିର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ପତତ୍ଯେକତମା ଧାରା ସ୍ଥୂଲା କୁଂଭସମା ତତଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମୋଟ ଝରଣା, ଜଳଘଟ ଭଳି, ପଡ଼େ।

ଜାଯତେ ଚ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ଚାରିଟି ବେଦ ଜାଣିଥିବା, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ପଂଚରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ଲୋକ ପଞ୍ଚରାତ୍ର ରୁହି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ—