ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ୍ଥାନଂ ଲୋହାର୍ଗଲଂ ନାମ ମ୍ଲେଚ୍ଛରାଜସମାଶ୍ରିତମ୍

ସେହି ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଲୋହାର୍ଗଳ ନାମକ ସ୍ଥାନ, ଯାହାକୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ରାଜା ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ।

ସଚୈତ୍ଯଂ ପଶ୍ଯ ମେ ସ୍ଥାନଂ ଜଗଦେତଚ୍ଚରାଚରମ୍

ମୋର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ୍ ସହିତ ଏହି ସମସ୍ତ ସଂଗ୍ରହ ଦେଖ।

ଯେ ତୁ ଜାନନ୍ତି ମାଂ ଦେଵି ଗୁହ୍ଯାଂ କାମଗତିଂ ମମ

ହେ ଦେବୀ, ଯେମାନେ ମୋତେ ଓ ମୋର ଗୁପ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ପଥକୁ ଜାଣନ୍ତି—

ତତୋ ଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୃଥିଵୀ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧରଣୀ ଏହିପରି କହିଲେ—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ କୋକାମୁଖଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ଧରଣୀ କହିଲେ: 'କୋକାମୁଖ କିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ? ଆପଣ ମୋତେ ଏହା ବିସ୍ତାରରେ କହିବା ଉଚିତ।'

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ନାସ୍ତି କୋକାମୁଖାତ୍ସ୍ଥାନଂ ନାସ୍ତି କୋକାମୁଖାତ୍ପ୍ରିଯମ୍।।140.

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: 'କୋକାମୁଖ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, କୋକାମୁଖ ଠାରୁ ପ୍ରିୟ କୌଣସି ଜିନିଷ ନାହିଁ।'

ଯସ୍ତୁ କୋକାମୁଖଂ ଗତ୍ଵା ଭୂଯୋ ଵିନିଵର୍ତ୍ତତେ

ଯେଉଁଠାରେ କେହି କୋକାମୁଖକୁ ଯାଇ, ପୁଣି ଫେରିଯାନ୍ତି—

ଯାନି ଯାନି ଚ କ୍ଷେତ୍ରାଣି ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟାନି ଵୈ ଧରେ।. କୋକାମୁଖସମଂ ସ୍ଥାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି

ହେ ଧରଣୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ପଚାରିଛ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୋକାମୁଖ ସମାନ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ପୂର୍ବରୁ ନ ଥିଲା, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।

ମମ ସା ପରମା ମୂର୍ତ୍ତିର୍ଯାଂ ନ ଜାନନ୍ତି ଗୋପିତାମ୍

ମୋର ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପଟିଏ, ଯାହା ଲୁଚିଥିବାକୁ ଲୋକେ ଜାଣିନଥିବେ—

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ତସ୍ମିନ୍ କୋକାମୁଖଂ ରମ୍ଯଂ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯାଽନଘେ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: 'ହେ ନିର୍ମଳା, ଯେ କୋକାମୁଖ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି—'

ଜଲବିନ୍ଦୁରିତି ଖ୍ଯାତାତ୍ପର୍ଵତାତ୍ପତ୍ତନାଦ୍ଭୁଵି

ଜଳବିନ୍ଦୁ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଓ ଭୂମିରେ ଥିବା ସେହି ସହରରୁ—

ସର୍ଵସଙ୍ଗାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ପର୍ଵତାତ୍ପତିତା ଭୂମୌ ଧାରା ମୁସଲସନ୍ନିଭା

ପାହାଡ଼ରୁ ଭୂମିକୁ ଝରିପଡ଼ୁଥିବା ଧାରା, ମୁସଳ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଏ—

ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମସହସ୍ରାଣାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ।. ନ ମୁହ୍ଯତି ସ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯେ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଚୋତ୍ତମମ୍

ଏଠାରେ ମଣିଷ ହଜାର ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ସେ କର୍ତବ୍ୟରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଲାଭ କରେ।

ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ ଶୁଦ୍ଧେ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣି 140.

ସେ ବିଶାଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।

ପଶ୍ଯତେ ପରମାଂ ମୂର୍ତ୍ତିମେତାଂ ମମ ନ ସଂଶଯଃ

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ଦେଖିଥାଏ।

ଏତତ୍କଶ୍ଚିନ୍ନ ଜାନାତି ଧରେ ଵାରାହସଂଶ୍ରିତମ୍

ହେ ଧରଣୀ, ଏହି କଥା କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଯାହା ବରାହଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଅଛି।

କ୍ରୌଂଚଦ୍ଵୀପେ ପ୍ରଜାଯେତ ମମ ଭକ୍ତିପରାଯଣଃ

ସେ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ମୋର ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲିନ ରହିଥାଏ।

ସର୍ଵସଙ୍ଗାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଯତ୍ର ଦଂଷ୍ଟ୍ରାପ୍ରହାରେଣ ଚାହୃତାସି ଵସୁନ୍ଧରେ

ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋ ଦାଢ଼ିର ଆଘାତରେ ଧରିତ୍ରୀକୁ ଉଠାଇଥିଲି—

ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଯତ୍ର ପଞ୍ଚଶିଲାଭୂଭିର୍ଵିଷ୍ଣୁନାମ୍ନା ତଥାଙ୍କିତା

ଯେଉଁଠାରେ ପାଞ୍ଚଟି ପାଥର ଉପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଲେଖାଯାଇଛି—

ଗୋମେଦେ ଜାଯତେ ଦ୍ଵୀପେ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ଗୋମେଦ ଦ୍ୱୀପରେ, ସେଠାରେ ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମାଂ ସ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥାଏ, ସେ ମୋତେ ଦେଖିପାରେ।

ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ପର୍ଵତାଦୁଚ୍ଛ୍ରଯଂ ଶ୍ରିତାଃ 140.

ଏଠାରେ, ଚାରିଟି ଝରଣା ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚତାରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ୁଛି।

କୁଶଦ୍ଵୀପଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମମ ଲୋକେଷୁ ତିଷ୍ଠତି

କୁଶ ଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାଏ।

ଦେଵାଶ୍ଚ ଯଂ ନ ଜାନନ୍ତି କିମ୍ପୁନର୍ମନୁଜାଦଯଃ

ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି—ତେବେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କିପରି ଜାଣିପାରିବେ।

ଜାଯତେ ପୁଷ୍କରଦ୍ଵୀପେ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।