ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶ୍ଵପାକଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସଃ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ଶ୍ୱପାକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସ ପୁଣି କହିଲେ।

ଏତେନ ତାରିତୋଽସ୍ମୀତି ତଵ ଗୀତଫଲେନ ଵୈ

ତୁମ ଗୀତର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଚଣ୍ଡାଳ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

କର୍ମଣୋ ଯସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ରାକ୍ଷସତ୍ଵଂ ସମାଗତଃ

ଯାହାଙ୍କ କର୍ମର ଦୋଷରେ ସେ ରାକ୍ଷସ ହେବାକୁ ପାଇଥିଲେ।

ସୂତ୍ରମନ୍ତ୍ରପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ 139.

ସୂତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ।

ପ୍ରଵର୍ତମାନେ ଯଜ୍ଞେ ତୁ କଦାଚିଦ୍ଦୈଵଯୋଗତଃ

ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଏକଦିନ ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ,

ଅଥ ପଞ୍ଚମହାରାତ୍ରେ ହ୍ଯସମାପ୍ତେ କ୍ରତୌ ତଥା

ତାପରେ, ପଞ୍ଚମ ରାତିରେ ଯଜ୍ଞ ଅଧୂରା ଥିବାବେଳେ,

ରାକ୍ଷସତ୍ଵମନୁପ୍ରାପ୍ତସ୍ତେନ ଦୁଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା

ସେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ, ମୁଁ ରାକ୍ଷସ ଜନ୍ମ ନେଲି।

ସୂତ୍ରହୀନଂ ତଥା ତତ୍ର ପ୍ରାଗ୍ଵଂଶାଦି କୃତଂ ମଯା

ସେଠାରେ, ଠିକ୍ ଧାଗା ନଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କଲି।

କୃତସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ଯୋନିଂ ପ୍ରାପ୍ତୋଽସ୍ମି ରାକ୍ଷସୀମ୍

ସେ କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷରେ, ମୁଁ ରାକ୍ଷସୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲି।

ବାଢମିତ୍ଯେଵ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ରାକ୍ଷସଂ ପ୍ରାବ୍ରଵୀତ୍ତଦା

‘ଠିକ୍ ଅଛି’, ରାକ୍ଷସ ସେଇ କଥାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା।

ଦଦାମି ରାକ୍ଷସ ତ୍ଵଂ ଚେନ୍ମୁଚ୍ଯସେ ଶୁଦ୍ଧମାନସଃ

‘ମୁଁ ଦେଉଛି, ରାକ୍ଷସ, ଯଦି ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ମୁକ୍ତ ହେଉଛ।’

ସ ତାରଯତି ଦୁର୍ଗାଣୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଦ୍ଦତ୍ତଵାନ୍ ଫଲମ୍

‘ସେ ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ’, ଏହି କଥା କହି ସେ ଦାନ ଦେଲା।

ଜାତଃ ସୁଵିମଲୋ ଭଦ୍ରେ ଶରଦୀଵ ଯଥା ଶଶୀ 139.

ସେ ଜନ୍ମ ନେଲା ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ, ଶରଦ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ।

କୃତ୍ଵା ସୁଵିପୁଲଂ କର୍ମ ସ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମୁପାଗତଃ

ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।

ମହ୍ଯଂ ଜାଗରତୋ ଭଦ୍ରେ ଗୀଯମାନଂ ମନସ୍ଵିନି

ମୋତେ, ଜାଗିଥିବାବେଳେ, ହେ ମନୋବାନ୍ତି, ଏହା ଗାଇ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା।

ସର୍ଵସଂଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ସର୍ଵସଂଗାତ୍ପ୍ରମୁକ୍ତୋ ଵୈ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ଯସ୍ଯ ଗୀତସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ତରେତ୍ସଂସାରସାଗରମ୍

ଯାହାର ଗୀତର ଶବ୍ଦରେ, ଲୋକେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିପାରେ।

ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ମାନୁଷୋ ଯେନ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସବଲାଂ ସ୍ଵଯମ୍

ଯାହା ମାନବ ହୋଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ।

ନଵଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନଵଵର୍ଷଶତାନି ଚ

ନଅ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ନଅ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,

କୁବେରଭଵନାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟଃ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଗମନାଲଯଃ

ସେ କୁବେରଙ୍କ ଗୃହରୁ ଖସିଗଲେ, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିପାରୁଥିଲେ।

ନୃତ୍ଯମାନସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ।. ମାନଵୋ ଯେନ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୁ ଚ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ସଂସାରବନ୍ଧନମ୍

ସେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ହେ ମୃଦା: ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସଂସାର ବନ୍ଧନ କଟି ଯାଇପାରେ, ତାହା ଶୁଣ।

ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷଶତାନି ଚ 139.

ତିରିସ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ତିରିସ ଶହ ବର୍ଷ ଯାଏଁ,

ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁଶ୍ରୋଣି ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ଏହି ଫଳ ପାଏ।

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ସଂସାରପରିମୋଚିତଃ

ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସଂସାରର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପଂ ସମାସାଦ୍ଯ ରାଜରାଜସ୍ତୁ ଜାଯତେ

ସେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ଯୋ ମାମୁପନଯେଦ୍ଭୂମେ ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ଯେଉଁଠି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟର ପଥରେ ଅଟୁଟ ରହି, ମୋତେ ନେଇଯାଏ, ହେ ଭୂମି,