ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମା ଗଚ୍ଛ ତତ୍ର ଚାଣ୍ଡାଲ ଯତ୍ରାସୌ ପାପରାକ୍ଷସଃ

ଚଣ୍ଡାଳ, ତୁମେ ସେଠାକୁ ଯାଅନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପାପୀ ରାକ୍ଷସ ଅଛି।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ଵପାକଃ ସଂଶିତଵ୍ରତଃ

ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିବା ସେ ଚଣ୍ଡାଳ,

ନାହମେଵଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିଭାଷସେ

ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ମୁଁ ସେପରି କରିବି ନାହିଁ।

ସତ୍ଯମୂଲଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ କୁଲଂ ସତ୍ଯେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ସମସ୍ତ ଜଗତ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଭିତି କରିଛି; ବଂଶ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଅଛି।

ନ ଚୈଵାହଂ ତଦୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଅସତ୍ଯଃ ସ୍ଯାଂ କଦାଚନ

ମୁଁ ଏହାକୁ କେବେ ବି ଛାଡ଼ି ଅସତ୍ୟ ହେବି ନାହିଁ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ଵପାକୋପି ନିତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତଃ 139.

ଏପରି କହି, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ସଦା ଅଟୁଟ ରହିଲେ।

ଆଗତୋଽସ୍ମି ମହାଭାଗ ମା ଵିଲମ୍ବଯ ଭକ୍ଷଯ

ମୁଁ ଆସିଛି, ମହାଭାଗ; ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୋତେ ଖାଆନ୍ତୁ।

ଏତାନି ମମ ଗାତ୍ରାଣି ଭକ୍ଷଯସ୍ଵ ଯଥେଷ୍ଟତଃ

ମୋ ଶରୀରର ଏହି ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଖାଅ।

ତର୍ପଯସ୍ଵ ସ୍ଵମାତ୍ମାନଂ କୁରୁଷ୍ଵ ମମ ଵୈ ହିତମ୍

ନିଜକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ମୋ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ, ସେହି କାମ କର।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ଵପାକଂ ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ ସେ ଶ୍ୱପାକଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଚଣ୍ଡାଲସ୍ଯାଵିଧିଜ୍ଞସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ତେ ମତିରୀଦୃଶୀ

ଯିଏ ନିୟମ ଜାଣିନାହିଁ, ସେହି ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ମନ ଏପରି ହୋଇଥିଲା।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମେଵ ତୁ

ସେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ତଥାପି ସତ୍ଯଂ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ନିତ୍ଯଶଃ

ତଥାପି, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ସତ୍ୟ କଥା ସଦା କହିବା ଉଚିତ।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ଵପାକଂ ସଂଶିତଵ୍ରତମ୍

ଏହିପରି ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶ୍ୱପାକଙ୍କୁ ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଫଲଂ ଗୀତସ୍ଯ ମେ ଦେହି ଯଦୀଚ୍ଛେର୍ଜୀଵିତଂ ସ୍ଵକମ୍

ମୋ ଗୀତର ଫଳ ଦେଅ, ଯଦି ତୁମେ ନିଜ ଜୀବନ ଚାହଁ।

ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷୋଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ଵପାକଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ 139.

ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ୱପାକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଭକ୍ଷଯାମୀତି ଚୋକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ଗୀତପୁଣ୍ଯଂ କିମିଚ୍ଛସି

‘ମୁଁ ଖାଇବି’ ବୋଲି କହି, ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ କଣ ଗୀତର ଫଳ ଚାହୁଛ?

ଦେହି ମେ ତ୍ଵେକଯାମୀଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗୀତସ୍ଯ ଵୈ ପରମ୍

ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତର ପୁଣ୍ୟ ଦେଅ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସଵାକ୍ଯାନି ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଗୀତଲୋଭିତଃ

ରାକ୍ଷସଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଗୀତ ପାଇଁ ଲୋଭି ହୋଇଥିବା ଚଣ୍ଡାଳ—

ନ ଗାଯନଫଲଂ ଦଦ୍ମି ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସ୍ତଵେପ୍ସିତମ୍

ମୁଁ ତୁମେ ଚାହୁଥିବା ଗୀତର ଫଳ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଦେଉନାହିଁ।

ଶ୍ଵପାକଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସଃ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ଶ୍ୱପାକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସ ପୁଣି କହିଲେ।

ଏତେନ ତାରିତୋଽସ୍ମୀତି ତଵ ଗୀତଫଲେନ ଵୈ

ତୁମ ଗୀତର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଚଣ୍ଡାଳ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

କର୍ମଣୋ ଯସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ରାକ୍ଷସତ୍ଵଂ ସମାଗତଃ

ଯାହାଙ୍କ କର୍ମର ଦୋଷରେ ସେ ରାକ୍ଷସ ହେବାକୁ ପାଇଥିଲେ।

ସୂତ୍ରମନ୍ତ୍ରପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ 139.

ସୂତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ।

ପ୍ରଵର୍ତମାନେ ଯଜ୍ଞେ ତୁ କଦାଚିଦ୍ଦୈଵଯୋଗତଃ

ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଏକଦିନ ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ,

ଅଥ ପଞ୍ଚମହାରାତ୍ରେ ହ୍ଯସମାପ୍ତେ କ୍ରତୌ ତଥା

ତାପରେ, ପଞ୍ଚମ ରାତିରେ ଯଜ୍ଞ ଅଧୂରା ଥିବାବେଳେ,

ରାକ୍ଷସତ୍ଵମନୁପ୍ରାପ୍ତସ୍ତେନ ଦୁଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା

ସେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ, ମୁଁ ରାକ୍ଷସ ଜନ୍ମ ନେଲି।

ସୂତ୍ରହୀନଂ ତଥା ତତ୍ର ପ୍ରାଗ୍ଵଂଶାଦି କୃତଂ ମଯା

ସେଠାରେ, ଠିକ୍ ଧାଗା ନଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କଲି।