ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଗୀଯମାନସ୍ଯ ଗୀତସ୍ଯ ଯାଵଦକ୍ଷରପଙ୍କ୍ତଯଃ

ଗୀତରେ ଯେତେ ଅକ୍ଷର ଧାଡ଼ି ଗାଯାଯିଥାଏ,

ରୂପଵାନ୍ଗୁଣଵାନ୍ ସିଦ୍ଧଃ ସର୍ଵଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ

ସେ ରୂପବାନ୍, ଗୁଣବାନ୍, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ପଥରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ମମ ଗୀତପରାଯଣଃ

ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ତଳି ପଡ଼ି, ମୋର ଗୀତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୋଇ,

ତତଃ ସ ଭୂମୌ ଜାଯେତ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ ସହ ସଂସ୍ଥିତଃ

ତାପରେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ସ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମମ ଲୋକଂ ହି ଗଚ୍ଛତି

ମୋର କୃପାରେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ହୋଇ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସୂତ ଉଵାଚ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟା ଭୂଯଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରା ।। 139.

ସୂତ କହିଲେ: ହାତ ଜୋଡ଼ି ଆଦର ସହିତ ଧରିତ୍ରୀ ପୁଣି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ କେ ଚ ଗୀତପ୍ରଭାଵେଣ ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରାପ୍ତା ମହୌଜସଃ

ଧରିତ୍ରୀ କହିଲେ: ଗୀତର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି?

ଵରାହ ଉଵାଚ ଦୂରାଜ୍ଜାଗରଣେ ଯାତି ମମ ଭକ୍ତୌ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ବରାହ କହିଲେ: ଦୂରରୁ ଜାଗି ରହି, ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ଥିବା,

ଗାଯମାନଶ୍ଚ ଗୀତାନି ସଂଵତ୍ସରଗଣାନ୍ବହୂନ୍

ଏବଂ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ଗୀତ ଗାଉଥିବା,

କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ

କୌମୁଦା ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ,

ଜାଗ୍ରଂସ୍ତତ୍ର ସ ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଗୃହୀତୋ ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସା

ସେଠାରେ ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ଜାଗିଥିବାବେଳେ ଏକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ତାକୁ ଧରିନେଲା।

ଦୁଃଖଶୋକେନ ସନ୍ତପ୍ତୋ ନ ଶକ୍ନୋତି ଵିଚେଷ୍ଟିତୁମ୍

ବେଶ କଷ୍ଟ ଓ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ଚଳିପାରୁନଥିଲା।

କିଂ ତ୍ଵଯା ଚେଷ୍ଟିତଂ ମହ୍ଯଂ ଯସ୍ତ୍ଵେଵଂ ପରିଧାଵସି

ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ କଣ କରିଛ, ଯେଉଁଥିରେ ଏଭଳି ଦୌଡ଼ୁଛ?

ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ତଂ ଶ୍ଵାଦଂ ମାନୁଷାହାରଲୋଲୁପଃ

ତାପରେ ମାନବ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ଆସକ୍ତ ସେ ମାଂସଭୋଜୀ ତାକୁ କହିଲା।

ଵିଧାତ୍ରା ଵିହିତସ୍ତ୍ଵଂ ଵ ଆହାରଃ ପାରଣାଵିଧୌ

ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିୟମରେ, ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କାଳରେ ତୁମେ ମୋର ଖାଦ୍ୟ।

ତୃପ୍ତିଂ ଯାସ୍ଯାମି ପରମାଂ ଵିଧାତ୍ରା ଵିହିତାଂ ମମ 139.

ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତୃପ୍ତିକୁ ପାଇବି।

ରାକ୍ଷସଂ ଛନ୍ଦଯାମାସ ମମ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରହି, ସେ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା।

ଅଵଶ୍ଯମେତତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ ଧାତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ଯଥା ତଵ

ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ହେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି।

ଉଦ୍ଯଂସ୍ତତ୍ର ଗତ୍ଵାହମୁପାସ୍ଯ ଵିଧିନା ହରିମ୍

ପ୍ରଭାତରେ ସେଠାକୁ ଯାଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲି।

ଵିଷ୍ଣୋଃ ସନ୍ତୋଷଣାର୍ଥାଯ ଯତୋ ମେ ଵ୍ରତମାସ୍ଥିତମ୍

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲି।

ଶ୍ଵପାକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷଃ କ୍ଷୁଧାର୍ଦିତଃ

ଶ୍ୱପାକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଖାଲି ପେଟରେ ପୀଡିତ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ—

ରକ୍ଷସୋ ମୁଖଵିଭ୍ରଷ୍ଟଃ ପୁନରାଗନ୍ତୁମିଚ୍ଛସି

ରାକ୍ଷସ ମୁହଁ ଖୋଲି କହିଲା: 'ତୁମେ ପୁଣି ଫେରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ କି?'

ଯଦ୍ଯପ୍ଯହଂ ହି ଚାଣ୍ଡାଲଃ ପୂର୍ଵକର୍ମଵିଦୂଷିତଃ

ମୁଁ ଯଦିଓ ଚଣ୍ଡାଳ, ପୂର୍ବ କର୍ମରେ ଦୁଷିତ—

ଶୃଣୁ ମତ୍ସମଯଂ ରକ୍ଷୋ ଯେନାହଂ ପୁନରାଗମମ୍

ହେ ରାକ୍ଷସ, ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁଣି ଆସିଛି।

ସତ୍ଯେନ ପୁନରେଷ୍ଯାମି ମନ୍ଯସେ ଯଦି ମୁଂଚ ମାମ୍ 139.

ସତ୍ୟ ଉପରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଫେରିଆସିବି; ଯଦି ବିଶ୍ୱାସ କର, ତେବେ ମୋତେ ଛାଡ଼।

ସତ୍ଯେନ ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରାପ୍ତା ହି ଋଷଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।

ସତ୍ଯଂ ଜଯନ୍ତି ରାଜାନସ୍ତ୍ରୀଣ୍ଯେତାନ୍ଯବ୍ରୁଵନ୍ନୃତମ୍

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନେ ଓ ନାରୀମାନେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କହିନାହାନ୍ତି।

ସତ୍ଯେନ ତପତେ ସୂର୍ଯଃ ସୋମଃ ସତ୍ଯେନ ରଜ୍ଯତେ

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକିତ ହୁଏ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।