ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ ଶୁଦ୍ଧେ ଧନଧାନ୍ଯସମାକୁଲେ

ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ପରିବାରରେ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

କୁଶଦ୍ଵୀପମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ସହସ୍ରାଣି ଚ ଜୀଵତି

କୁଶଦ୍ୱୀପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରହେ।

କୁଶଦ୍ଵୀପାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

କୁଶଦ୍ୱୀପରୁ ଛାଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ—

ତେନ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେହି ପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ, ଯେଉଁଠି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ—

ଦେଵି କାରଯତେ ସର୍ଵଂ ମମ ଚାଯତନାନି ଚ

ହେ ଦେବୀ, ସେ ସମସ୍ତେ ମୋର ସମସ୍ତ ମନ୍ଦିର ଓ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳୀ ନିର୍ମାଣ କରାଏ।

ଗୋମଯସ୍ଯ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ଗୋମୟ ବିଷୟରେ କହିବି, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ତୁମେ ଏହା ଶୁଣ।

ସମୀପେ ଯଦି ଵା ଦୂରେ ଗତ୍ଵା ନଯତି ଗୋମଯମ୍ 139.

ନିକଟରୁ ହେଉ କି ଦୂରରୁ, ଯିଏ ଗୋମୟ ଆଣିଥାଏ—

ଗୋମଯାନାଂ ଚ ନେତା ଵୈ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଗୋମୟ ଆଣିବା ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ପ୍ରଧାନ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ଏକାଦଶସହସ୍ରାଣି ଏକାଦଶଶତାନି ଚ

ଏକାଦଶ ହଜାର ଏବଂ ଏକାଦଶ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଦାଂ ଵରଃ

ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଵହତେ ଗୋମଯଂ ସୁଷ୍ଠୁ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ଭଲଭାବେ ଗୋମୟ ବହନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ମହାଭାଗେ ଶୃଣୁ ତତ୍ଵେନ ନିଷ୍କଲମ୍

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେଠି ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କଥା ସତ୍ୟ ଓ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଣ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯେତେ ବର୍ଷ ହେଉ, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।

କ୍ରୌଂଚଦ୍ଵୀପାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ

କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରୁ ତଳି ପଡ଼ିଥିବା ରାଜା ଧର୍ମିକ ହୁଏ।

ସଂମାର୍ଜ୍ଜନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ସଫା କରିବା ଉପାୟ କହିବି, ଏହାକୁ ଶୁଣ, ଧରିତ୍ରୀ।

ଶୁଚିର୍ଭାଗଵତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଅପରାଧଵିଵର୍ଜିତଃ

ସେ ପବିତ୍ର, ଭଗବତଙ୍କ ଭକ୍ତ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଅପରାଧରହିତ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷଶତାନ୍ଯାଶୁ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ 139.

ଯେତେ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚିରଙ୍କାଲଂ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ

ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ରାଜା ଧର୍ମିକ ହୁଏ।

ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ମତ୍କର୍ମନିରତଃ ଶୁଚିଃ

ତାପରେ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଏ।

ଗାଯନଂ ଯେ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତି ମମ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ଯେମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ଗୀତ ଗାନ କରନ୍ତି,

ଗୀଯମାନସ୍ଯ ଗୀତସ୍ଯ ଯାଵଦକ୍ଷରପଙ୍କ୍ତଯଃ

ଗୀତରେ ଯେତେ ଅକ୍ଷର ଧାଡ଼ି ଗାଯାଯିଥାଏ,

ରୂପଵାନ୍ଗୁଣଵାନ୍ ସିଦ୍ଧଃ ସର୍ଵଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ

ସେ ରୂପବାନ୍, ଗୁଣବାନ୍, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ପଥରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ମମ ଗୀତପରାଯଣଃ

ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ତଳି ପଡ଼ି, ମୋର ଗୀତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୋଇ,

ତତଃ ସ ଭୂମୌ ଜାଯେତ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ ସହ ସଂସ୍ଥିତଃ

ତାପରେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ସ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମମ ଲୋକଂ ହି ଗଚ୍ଛତି

ମୋର କୃପାରେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ହୋଇ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସୂତ ଉଵାଚ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟା ଭୂଯଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରା ।। 139.

ସୂତ କହିଲେ: ହାତ ଜୋଡ଼ି ଆଦର ସହିତ ଧରିତ୍ରୀ ପୁଣି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ କେ ଚ ଗୀତପ୍ରଭାଵେଣ ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରାପ୍ତା ମହୌଜସଃ

ଧରିତ୍ରୀ କହିଲେ: ଗୀତର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି?

ଵରାହ ଉଵାଚ ଦୂରାଜ୍ଜାଗରଣେ ଯାତି ମମ ଭକ୍ତୌ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ବରାହ କହିଲେ: ଦୂରରୁ ଜାଗି ରହି, ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ଥିବା,