ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମୋଦନ୍ତେ ତୁ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପ୍ରସାଦାତ୍କ୍ଷେତ୍ରଜାନ୍ମମ

ମୋର କ୍ଷେତ୍ରର କୃପାରେ, ସେଠାରେ ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ସୌକରେ ମମ

ପୁଣି ମୁଁ ମୋର ବରାହ ଅବତାରର କଥା ଆଉ ଏକ ଘଟଣା କହିବି।

ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପମୁପାଗତାଃ 138.

ପଶୁ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ସ କୁଲଂ ତାରଯେତ୍ତୂର୍ଣଂ ଦଶ ପୂର୍ଵାନ୍ଦଶାଵରାନ୍

ସେ ନିଜ ବଂଶକୁ—ଦଶ ପୂର୍ବଜ ଓ ଦଶ ପରବର୍ତ୍ତୀଙ୍କୁ—ତୁରନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ନ ପଠେତ୍ପିଶୁନାନାଂ ଚ ଏକାକୀ ତୁ ପଠେଦ୍ଗୃହେ

ନିନ୍ଦାକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଘରେ ଏକାକି ପଢ଼ିପାରିବ।

ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଚ ପୁରତୋ ଯୈ ଵ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଣାନ୍ଵିତାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସେମାନେ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଖଞ୍ଜରୀଟୋପାଖ୍ଯାନଂ ନାମାଷ୍ଟତ୍ରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ଖଞ୍ଜରୀଟ ଉପାଖ୍ୟାନ' ନାମକ ଏକଶତ ଅଠତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ସୌକରମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି ଲିପ୍ଯମାନସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲମ୍

ଏବେ ସୂକର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ହେ ଦେବୀ, ମୋ ପାଖରୁ ଯାହା ଲେଖାଯାଉଛି, ତାହାର ସତ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ।

ଗୃହୀତ୍ଵା ଗୋମଯଂ ଭୂମେ ମମ ଵେଶ୍ମୋପଲେପଯେତ୍

ଗୋମୟ ନେଇ, ମୋ ଗୃହର ଭୂମିକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନି ଦିଵି ମୋଦତେ

ଯେତେ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ହେବ, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ।

ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ ଶୁଦ୍ଧେ ଧନଧାନ୍ଯସମାକୁଲେ

ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ପରିବାରରେ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

କୁଶଦ୍ଵୀପମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ସହସ୍ରାଣି ଚ ଜୀଵତି

କୁଶଦ୍ୱୀପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରହେ।

କୁଶଦ୍ଵୀପାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

କୁଶଦ୍ୱୀପରୁ ଛାଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ—

ତେନ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେହି ପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ, ଯେଉଁଠି ସେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ—

ଦେଵି କାରଯତେ ସର୍ଵଂ ମମ ଚାଯତନାନି ଚ

ହେ ଦେବୀ, ସେ ସମସ୍ତେ ମୋର ସମସ୍ତ ମନ୍ଦିର ଓ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳୀ ନିର୍ମାଣ କରାଏ।

ଗୋମଯସ୍ଯ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ଗୋମୟ ବିଷୟରେ କହିବି, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ତୁମେ ଏହା ଶୁଣ।

ସମୀପେ ଯଦି ଵା ଦୂରେ ଗତ୍ଵା ନଯତି ଗୋମଯମ୍ 139.

ନିକଟରୁ ହେଉ କି ଦୂରରୁ, ଯିଏ ଗୋମୟ ଆଣିଥାଏ—

ଗୋମଯାନାଂ ଚ ନେତା ଵୈ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଗୋମୟ ଆଣିବା ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ପ୍ରଧାନ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ଏକାଦଶସହସ୍ରାଣି ଏକାଦଶଶତାନି ଚ

ଏକାଦଶ ହଜାର ଏବଂ ଏକାଦଶ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଦାଂ ଵରଃ

ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଵହତେ ଗୋମଯଂ ସୁଷ୍ଠୁ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ଭଲଭାବେ ଗୋମୟ ବହନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ମହାଭାଗେ ଶୃଣୁ ତତ୍ଵେନ ନିଷ୍କଲମ୍

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେଠି ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କଥା ସତ୍ୟ ଓ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଣ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯେତେ ବର୍ଷ ହେଉ, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।

କ୍ରୌଂଚଦ୍ଵୀପାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ

କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରୁ ତଳି ପଡ଼ିଥିବା ରାଜା ଧର୍ମିକ ହୁଏ।

ସଂମାର୍ଜ୍ଜନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ସଫା କରିବା ଉପାୟ କହିବି, ଏହାକୁ ଶୁଣ, ଧରିତ୍ରୀ।

ଶୁଚିର୍ଭାଗଵତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଅପରାଧଵିଵର୍ଜିତଃ

ସେ ପବିତ୍ର, ଭଗବତଙ୍କ ଭକ୍ତ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଅପରାଧରହିତ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷଶତାନ୍ଯାଶୁ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ 139.

ଯେତେ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚିରଙ୍କାଲଂ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ

ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ରାଜା ଧର୍ମିକ ହୁଏ।

ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ମତ୍କର୍ମନିରତଃ ଶୁଚିଃ

ତାପରେ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଏ।