ଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧେଷୁ ରୂପଵାନ୍ଗୁଣଵାନ୍ ଶୁଚିଃ
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ରୂପବାନ, ଗୁଣବାନ ଓ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଏଵଂ ଵୈ ମାନୁଷୋ ଭୂତ୍ଵା ଅପରାଧଵିଵର୍ଜିତଃ
ଏଭଳି ମାନବ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଅପରାଧରହିତ ଥାଏ—
ଯେ ମୃତାସ୍ତସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ସୌକରସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଯେଉଁମାନେ ସୌକର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠାର ଶକ୍ତିରେ—
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କଲେଵରଂ ତୂର୍ଣଂ ଶ୍ଵତେଦ୍ଦ୍ଵୀପଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ତେ
ସେମାନେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତୀର୍ଥେଷୁ ତେଷୁ ସ୍ନାତଶ୍ଚ ଯାଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ସେଠାର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ମିଳେ—
ଶୃଣୁ ପୁଣ୍ଯଂ ତତ୍ର ଭଦ୍ରେ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରମଂ ନରଃ ୧୩୭.
ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଶୁଣ; ଏଠାରେ ମଣିଷ ପରମ ଲାଭ ପାଏ।
ଵୈଶାଖ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍ନାଯାଦ୍ଯୋ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ବୈଶାଖ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଯେଉଁଠି ନିୟମରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧୋ ହି ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ କୁଲେ
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଅପରାଧଂ ଵର୍ଜଯତି ଦୀକ୍ଷିତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ
ସେ ଅପରାଧ କରିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଦୀକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ତୀର୍ତ୍ଵା ଚକ୍ର ଗଦାଶଂଖପଦ୍ମପାଣିଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ସେ ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଚାରିହାତ ଭଗବାନ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଚକ୍ରତୀର୍ଥେ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ମରଣେ କୃତକୃତ୍ଯତଃ
ହେ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ନିଜ କାମ ସଫଳ କରିଥାଏ।
ଶିରସ୍ଯଞ୍ଜଲିମାଧାଯ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣମେତଦୁଵାଚ ହ
ସେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି, ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ।
ଏତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵେନ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
ମୋତେ ଏହା ସଠିକ୍ ଭାବେ କହ, କାରଣ ଏଥିରେ ମୋର ବଡ଼ ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ମେଦିନ୍ଯାଃ ମେଷଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃସ୍ଵନଃ
ସେ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ମେଷ ଢୋଳର ଧ୍ୱନି ପରି ଉଚ୍ଚ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ଯ ଵୈ କାରଣଂ ଯେନ ତେନ ଚାରାଧିତୋସ୍ମ୍ଯହମ୍
ଯେଉଁ କାରଣରୁ ମୋତେ ପୂଜା କରାଯାଇଛି, ସେହି କାରଣ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
ଦର୍ଶିତଶ୍ଚ ମଯା ହ୍ଯାତ୍ମା ଯୋ ହି ଦେଵେଷୁ ଦୁର୍ଲଭଃ ୧୩୭.
ଯେଉଁ ଆତ୍ମାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ସେଇ ଆତ୍ମାକୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଛି।
ମାଂ ସ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ନ ଶକ୍ନୋତି ମମ ତେଜଃପ୍ରମୋହିତଃ
ମୋର ତେଜରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ମୋତେ ଦେଖିପାରୁନାହାନ୍ତି।
ନ ଶକ୍ନୋତି ତଥା ଵକ୍ତୁଂ ଭୀରୁଃ ସନ୍ତ୍ରସ୍ତଲୋଚନଃ
ଭୟରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଛି, ସେ କିଛି କହିପାରୁନାହାନ୍ତି।
ଵାଣୀଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାଂ ସମାଦାଯ ସ ସୋମୋ ଚୋଦିତୋ ମଯା
ମୋ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ସୋମ ନିର୍ବଳ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ବ୍ରୂହି ତତ୍ଵେନ ମେ ସୋମ ଯତ୍ତେ ମନତି ଵର୍ତ୍ତତେ
ହେ ସୋମ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ସେଥିରେ ସତ୍ୟ କଥା ମୋତେ କହ।
ମମ ଵାକ୍ଯଂ ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗ୍ରହାଣାଂ ପ୍ରଵରେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ମୋର କଥା ଶୁଣି, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ—
ଭଗଵନ୍ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ମମ ଚାତ୍ର ଗତଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି—
ଯାଵଲ୍ଲୋକା ଧରିଷ୍ଯନ୍ତି ତାଵତ୍ତ୍ଵଯି ଜନାର୍ଦନ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅଟୁଟ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରେ ରହିପାରିବି।
ଯଚ୍ଚାପି ମମ ତଦ୍ରୂପଂ ତ୍ଵଯା ସଂସ୍ଥାପିତଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋର ଯେଉଁ ରୂପ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି—
ସୋମ ଇତ୍ଯେଵ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପିବନ୍ତୁ ମମ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ
ମୋ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବଳି ଦେବା ବେଳେ କେବଳ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।
କ୍ଷୀଣସ୍ତତ୍ର ତ୍ଵମାଵସ୍ଯାଂ ତତ୍ର ପିଣ୍ଡପିତୃକ୍ରିଯାଃ ୧୩୭.
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅମାବାସ୍ୟାରେ କ୍ଷୀଣ ହେଉଛ, ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ପିତୃକର୍ମ କରାଯାଏ।
ଅଧର୍ମେ ଚ ନ ମେ ବୁଦ୍ଧିର୍ଭଵେଦ୍ଵିଷ୍ଣୋ କଦାଚନ। ପତିତ୍ଵଂ ଚାଥ ଗଚ୍ଛେଯମୋଷଧୀନାଂ ତଥା କୁରୁ
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ମନ କେବେ ଅଧର୍ମରେ ଝୁକୁନାହୁଁ। ଯଦି କେବେ ଏହା ହୁଏ, ତେବେ ଆମେ ଗଛ-ଗଛିର ଦଶାକୁ ପଡ଼ିଯିବା—ଏହିପରି ହେଉ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵ ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତ ଵର୍ଜିତଃ
ଯଦି ଆପଣ, ହେ ମହାଦେବ, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରୁ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି,
ତତଃ ସୋମଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଽଭଵମ୍
ତାପରେ ସୋମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେଠାରେ ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲି।
ପ୍ରାପ୍ତା ଚ ପରମା ସିଦ୍ଧିଃ ସୋମତୀର୍ଥେଽନ୍ଯଦୁର୍ଲ୍ଲଭା
ସୋମତୀର୍ଥରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟଠାରେ ମିଳିବା କଷ୍ଟକର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ମିଳିଲା।