ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତତଃ ପୀତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯତି କିଲ୍ବିଷାତ୍
ଗଈର ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ପାଦ ଖାଇଲେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତାନି ତାନି ତରନ୍ତ୍ଯେଵ ସର୍ଵ ଏଵ ପିତାମହାଃ
ସମସ୍ତ ପିତୃପୁରୁଷ ଏହି ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ଚର୍ମକାରସ୍ତୁ ଜାଯେତ ଵର୍ଷାଣାଂ ତୁ ତ୍ରଯୋଦଶ
ତେର ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚରମକାର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ସୂକରତ୍ଵାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ ଶ୍ଵା ଭଵେଚ୍ଚ ଜୁଗୁପ୍ସିତଃ
ଶୂକର ଭାବରୁ ପଡିଗଲା ପରେ, ସେ ଅପମାନିତ କୁକୁର ହେଉଛି।
ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚ ଵିନୀତଶ୍ଚ ଅପରାଧଵିଵର୍ଜିତଃ
ମୋ ଭକ୍ତ, ନମ୍ର ଓ ଅପରାଧ ରହିତ,
ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ଵସୁଧେ କର୍ମ କାରଯେତ୍
ଯିଏ ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଭୂମିରେ କାମ କରେ,
ଭେରୀଶବ୍ଦମକୃତ୍ଵା ତୁ ଯସ୍ତୁ ମାଂ ପ୍ରତିବୋଧଯେତ୍
ଯିଏ ଢୋଲ ନ ଚାଲାଇ ମୋତେ ଜାଗାଇଦେଇ,
ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମମ ପ୍ରିଯମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ମୋର ପ୍ରିୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି, ମନୋହର କଟିବନ୍ଧୁ।
ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିନ୍ମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ 136.
ଯେକୌଣସି ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ,
ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ଵସୁଧେ କର୍ମ କାରଯେତ୍
ଯିଏ ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଭୂମିରେ କାମ କରେ,
ଅନ୍ନଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ବହୁତରମଜୀର୍ଣେନ ପରିପ୍ଲୁତଃ
ଅଧିକ ଖାଇ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣରେ ପୀଡିତ ହେଇ,
ଏକଜନ୍ମନି ଶ୍ଵା ଚୈଵ ଵାନରଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ
ଏକ ଜନ୍ମରେ, ସେ କୁକୁର ଓ ବାନର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଏକଜନ୍ମ ଭଵେଦନ୍ଧୋ ମୂଷକୋ ଜାଯତେ ପୁନଃ
ଏକ ଜନ୍ମରେ ସେ ଅନ୍ଧା ହୁଏ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ଏକ ଉନ୍ଦୁ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଶୁଦ୍ଧୋ ଭାଗଵତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତ୍ଵପରାଧଵିଵର୍ଜ୍ଜିତ
ସେ ପବିତ୍ର, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ, ଏବଂ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ।
କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ମମ ଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ମୋ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଏହା ଦ୍ୱାରା ପାପ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପାଯସେନ ଦିନତ୍ରଯ୍ଯାଂ ତ୍ରିଦିନଂ ସକ୍ତୁନା ତଥା
ତିନି ଦିନ ଦୁଧ ଦେଇ, ଏବଂ ତିନି ଦିନ ସକ୍ତୁ ଦେଇ ଉପବାସ କରିବା।
ଉତ୍ଥାଯାପରରାତ୍ରେ ତୁ କୃତ୍ଵା ଵୈ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍
ରାତି ଶେଷରେ ଉଠି, ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ପରେ,
ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରେ,
ଆଖ୍ଯାନାନାଂ ମହାଖ୍ଯାନଂ ତପସାଂ ଚ ପରଂ ତପଃ 136.
ଏହା ଏକ ମହା ଉପାଖ୍ୟାନ, ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଏଷ ଧର୍ମଶ୍ଚ କୀର୍ତ୍ତିଶ୍ଚ ଆଚାରାଣାଂ ମହୌଜସାମ୍
ଏହା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଚାର ଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଧର୍ମ ଓ କୀର୍ତି।
ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ କଲ୍ଯମୁତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ଶୁଭ ସମୟରେ ପଢେ,
ଆରୋଗ୍ଯାଣାଂ ମହାରୋଗ୍ଯଂ ମଙ୍ଗଲାନାଂ ତୁ ମଙ୍ଗଲମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆରୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୁଭ।
ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତୋ ନିତ୍ଯଂ ପଠତେ ଚ ଦୃଢଵ୍ରତଃ
ଯିଏ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ଭକ୍ତ ହୋଇ ନିତ୍ୟ ପଢେ,
ଏଷ ଜପ୍ଯଃ ପ୍ରମାଣଂ ଚ ସନ୍ଧ୍ଯୋପାସନମେଵ ଚ
ଏହା ଜପ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ଏହା ଏକ ମାନ୍ୟତା, ଏବଂ ଏହା ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା।
ନ ପଠେନ୍ମୂର୍ଖମଧ୍ଯେ ତୁ କୁଶିଷ୍ଯାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଏହାକୁ ମୂର୍ଖ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଖରାପ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ଆଚାରସ୍ଯ ଵିନିଶ୍ଚଯଃ
ଏହିପରି ଦେବୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଚାରର ନିଷ୍ଚୟ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତକର୍ମସୂତ୍ରଂ ନାମ ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର 'ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କର୍ମସୂତ୍ର' ନାମକ ଏକଶ ତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ଗୃଧ୍ରଜମ୍ବୁକାଖ୍ଯାନମ୍ । ତତ୍ରାଦିତ୍ଯଵରପ୍ରଦାନମ୍ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵିପୁଲଂ ହ୍ଯେତଦପରାଧଵିଶୋଧନମ୍
ଏବେ ଗୃଧ୍ର ଓ ଶିଆଳ ଉପାଖ୍ୟାନ; ସେଠାରେ ଆଦିତ୍ୟ ଉପବାସ ଦାନ ଏବଂ ଏହି ମହା ଅପରାଧ ଶୁଧି ଉପାୟ ଶୁଣିଲା।
ଅହୋ କର୍ମ ମହାଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଭଗଵଂସ୍ତଵ ଭାଷିତମ୍
ହା, ଏହି କର୍ମ ତୁମେ କହିଥିବା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଶ୍ରୁତଂ ହ୍ଯେଵ ମହାବାହୋ ସର୍ଵଧର୍ମାର୍ଥ ସାଧକମ୍
ହଁ, ବଳଶାଳୀ, ଏହା ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରେ ବୋଲି ଶୁଣିଲି।