ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଦୀକ୍ଷିତଃ ପିବତେ ମଦ୍ଯଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ଯଦି ଦୀକ୍ଷିତ ଲୋକ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ତାହା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।

ଅଗ୍ନିଵର୍ଣାଂ ସୁରାଂ ପୀତ୍ଵା ତେନ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଅଗ୍ନିର ରଙ୍ଗର ମଦ୍ୟପାନ କରି, ସେ ଏହିପରି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ନ ସ ଲିପ୍ଯତି ପାପେନ ସଂସାରଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏନାହିଁ, ପୁନଃଜନ୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଏନାହିଁ।

ନରକେ ପଚ୍ଯତେ ଘୋରେ ଦଶ ପଂଚ ଚ ସୂକରଃ

ସେ ଦଶ ପଞ୍ଚ ଅର୍ଥାତ୍ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ଶୂକର ଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ।

ଵର୍ଷମେକଂ ତତଃ ଶୁଧ୍ଯେନ୍ମତ୍କର୍ମଣି ରତଃ ଶୁଚିଃ

ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥାଏ ଏବଂ ସଫା ହୁଏ।

ତତୋ ଭୂମିର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପୁନର୍ହରିମ୍

ତାପରେ ଭୂମି ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୁଣି ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

କଥଂ ମୁଚ୍ଯେତ ଦେଵେଶ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵଦ ପ୍ରଭୋ ଯୋ ମେ କୁସୁମ୍ଭଶାକେନ ପ୍ରାପଣଂ କୁରୁତେ ନରଃ

ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ମଣିଷ କୁସୁମ୍ଭ ଗଛର ଡାଳିକୁ ଝାଡ଼ୁ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ଏବଂ କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ?

ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନରକେ ପରିପଚ୍ଯତେ 136.

ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।

ଭକ୍ଷଣେ ତୁ କୃତେ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣମତନ୍ଦ୍ରିତଃ

ଯଦି ସେ ଏହା ଖାଇଥାଏ, ତେବେ ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍

ଏହି ପ୍ରକାରେ ଯିଏ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରେ,

ଯଃ ପାରକ୍ଯେଣ ଵସ୍ତ୍ରେଣ ନ ଧୂତେନ ଚ ମାଧଵି

ଯିଏ ପରର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥାଏ, ଏବଂ ଧୋଇନଥିବା ବସ୍ତ୍ର ହେଉଛି, ହେ ମାଧବୀ,

କରୋତି ମମ କର୍ମାଣି ସ୍ପୃଶତେ ମାଂ ତଦା ସ୍ଥିତଃ

ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ କିମ୍ବା ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କରେ,

ହୀନପାଦେନ ଜାଯେତ ଚୈକଂ ଜନ୍ମ ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ଭୂମି, ସେ ଏକ ଜନ୍ମରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହୌଜସମ୍

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥାହେବି।

ଅଷ୍ଟଭକ୍ତଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ମମ ଭକ୍ତିପରାଯଣଃ

ତାପରେ, ଆଠ ମେଳ ଉପବାସ କରି, ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ରହିବା ଉଚିତ।

ତିଷ୍ଠେଜ୍ଜଲାଶଯେ ଗତ୍ଵା ଶାନ୍ତୋ ଦାନ୍ତୋ ଯତଵ୍ରତଃ

ସେ ଜଳାଶୟକୁ ଯାଇ, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଏବଂ ଦମିତ ମନେ ରହିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାମୁଦିତେ ତୁ ଦିଵାକରେ

ରାତି ଶେଷ ହେଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ,

ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍ 136.

ଏହି ପ୍ରକାରେ ଯିଏ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରେ,

( ଅକୃତ୍ଵା ଯୋ ନଵାନ୍ନାନି ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ ରହି, ନୂଆ ଚାଉଳ ତିଆରି କରେନାହିଁ,

ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ନାଶ୍ନନ୍ତି ଵର୍ଷାଣି ଦଶ ପଂଚ ଚ

ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଜନ ପାଆନ୍ତିନାହିଁ।

ନ ତସ୍ଯ ଧର୍ମୋ ଵିଦ୍ଯେତ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ ନାହିଁ; ଏହିପରି ନିଶ୍ଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହାଭାଗେ ମମ ଭକ୍ତସୁଖାଵହମ୍

ହେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

ଆକାଶଶଯନଂ କୃତ୍ଵା ଚତୁର୍ଥେଽହନି ଶୁଧ୍ଯତି

ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତତଃ ପୀତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଗଈର ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ପାଦ ଖାଇଲେ, ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଛି।

ସର୍ଵସଙ୍ଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡିଦେଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

କୁଣପୋ ଜାଯତେ ଭୂମେ ଯାତୁଧାନୋ ନ ସଂଶଯଃ

ଭୂମିରେ ସେ ମୃତଦେହ ହେବା ସହିତ ଦାନବ ଭି ହେଉଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତିଷ୍ଠତ୍ଯତ୍ର ମହାଭାଗେ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ସେ ରହିଯାଏ, ମହାଭାଗେ, ଏହିପରି ହେଉଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍ 136.

ମୁଁ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଉପୋଷ୍ଯ ଚାଷ୍ଟଭକ୍ତଂ ତୁ ଦଶୈକାଦଶମେଵ ଚ

ଆଠ ଥର ଭୋଜନ କରି ଉପବାସ ରଖି, ଦଶମ କିମ୍ବା ଏଗାରମ ଦିନରେ,