ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଆକାଶଶଯନଂ କୁର୍ଯାଦେକଵସ୍ତ୍ରଃ କୁଶାସନେ

ଏକଟି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କୁଶା ଉପରେ ବସି, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ।

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତସ୍ଯ ଵୈ ଶୃଣୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସୁଶୋଧନମ୍

ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଶୁଣ।

ଜାଯତେ ମାନଵସ୍ତତ୍ର ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ ମୋ କାମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହୌଜସମ୍

ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି।

ଯାଵକେନ ଦିନୈକଂ ତୁ ଗୋମୂତ୍ରେଣ ଚ କାରଯେତ୍

ଗୋଟିଏ ଦିନ ବାର୍ଲି ଓ ଗାଈର ମୁତ୍ର ଖାଇବା ଉଚିତ।

ନ ସ ଗଚ୍ଛତି ସଂସାରଂ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପୁଣି ସଂସାରକୁ ଫେରେ ନାହିଁ; ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ମୂର୍ଖଃ ସ ପାପକର୍ମା ଚ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ 136.

ସେ ମୂର୍ଖ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଅଟୁଟ ରହିଛି।

ଯାଵଦ୍ରୋମ ଵରାହସ୍ଯ ମମ ଗାତ୍ରେଷୁ ସଂସ୍ଥିତମ୍

ମୋ ବରାହ ଦେହରେ ଯେତେଟି ଲୋମ ଅଛି,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ମାଟି ମାଆ।

ଯାଵତ୍ ତତ୍ତନୁସଂସ୍ଥଂ ତୁ ଭଜତେ ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦେହରେ ସେହି ଅବସ୍ଥା ରହିଥାଏ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ମାଟି ମାଆ।

ଅନ୍ଧୋ ଭୂତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵି ଜନ୍ମ ଚୈଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ଏହିପରେ, ଦେବୀ, ସେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଏମିତି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ ସିଦ୍ଧେ କୁଲେ ଭାଗଵତେ ଶୁଚିଃ

ସେ ଏକ ବଡ଼, ସଫଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ପରିବାରରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ଦ୍ରଵ୍ଯଵାନ୍ଗୁଣଵାଂଶ୍ଚୈଵ ରୂପଵାଞ୍ଛୀଲଵାଞ୍ଛୁଚିଃ

ସେ ଧନ, ଗୁଣ, ସୁନ୍ଦରତା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ପବିତ୍ରତାର ମାଲିକ।

କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେ ଏହିପରି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଦିନାନି ସପ୍ତ ତିଷ୍ଠେତ ସପ୍ତ ଵୈ ପାଯସେନ ଚ

ସେ ସାତ ଦିନ ମାତ୍ର ଦୁଧ ଖାଇ ରହିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାନ୍ମହାଭାଗେ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 136.

ଏପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ମହାନ୍ୟେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତତ୍ର ଦୋଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ଏଥିରେ କଣ ଦୋଷ ଅଛି, ତାହା ଏବେ କହିବି; ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରୀ।

ତତୋ ଭଵେତ୍ସୁପୂତାତ୍ମା ମଦ୍ଭକ୍ତଃ ସ ନ ସଂଶଯଃ

ତାପରେ ସେ ସଫା ଆତ୍ମା ହୋଇଯାଏ, ମୋର ଭକ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଦୀକ୍ଷିତଃ ପିବତେ ମଦ୍ଯଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ଯଦି ଦୀକ୍ଷିତ ଲୋକ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ତାହା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।

ଅଗ୍ନିଵର୍ଣାଂ ସୁରାଂ ପୀତ୍ଵା ତେନ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଅଗ୍ନିର ରଙ୍ଗର ମଦ୍ୟପାନ କରି, ସେ ଏହିପରି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ନ ସ ଲିପ୍ଯତି ପାପେନ ସଂସାରଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏନାହିଁ, ପୁନଃଜନ୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଏନାହିଁ।

ନରକେ ପଚ୍ଯତେ ଘୋରେ ଦଶ ପଂଚ ଚ ସୂକରଃ

ସେ ଦଶ ପଞ୍ଚ ଅର୍ଥାତ୍ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ଶୂକର ଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ।

ଵର୍ଷମେକଂ ତତଃ ଶୁଧ୍ଯେନ୍ମତ୍କର୍ମଣି ରତଃ ଶୁଚିଃ

ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥାଏ ଏବଂ ସଫା ହୁଏ।

ତତୋ ଭୂମିର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପୁନର୍ହରିମ୍

ତାପରେ ଭୂମି ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୁଣି ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

କଥଂ ମୁଚ୍ଯେତ ଦେଵେଶ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵଦ ପ୍ରଭୋ ଯୋ ମେ କୁସୁମ୍ଭଶାକେନ ପ୍ରାପଣଂ କୁରୁତେ ନରଃ

ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ମଣିଷ କୁସୁମ୍ଭ ଗଛର ଡାଳିକୁ ଝାଡ଼ୁ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ଏବଂ କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ?

ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନରକେ ପରିପଚ୍ଯତେ 136.

ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।

ଭକ୍ଷଣେ ତୁ କୃତେ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣମତନ୍ଦ୍ରିତଃ

ଯଦି ସେ ଏହା ଖାଇଥାଏ, ତେବେ ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।