ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ୍ଵଯଂ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵୈ ତତ୍ର ମନୁଜା ଵିଗତସ୍ପୃହଃ

ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନିଜେ ଇଚ୍ଛାରେ ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷାରୁ ମୁକ୍ତ।

ତତ୍ର ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯେଵ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି।

ହତାନାଂ ଚୈଵ ମାଂସାନି ଯେ ଚ ଭୋଜ୍ଯାସ୍ତଵ ପ୍ରିଯାଃ

ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ମାଂସ ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କର, ସେଗୁଡ଼ିକ—

ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତ୍ଵଂ ସମଲେ ପୁନଃ

ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ତୁମେ ପୁଣି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ ହେବ।

ତତ୍ର ଜ୍ଞାସ୍ଯସି ଚାତ୍ମାନଂ ଗୌତମାଶ୍ରମସଂସ୍ଥିତଃ

ଗୌତମଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହି, ସେଠାରେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଜାଣିପାରିବ।

ସତତଂ ପାପସମ୍ପନ୍ନଂ କପାଲଂ ଶିରସି ସ୍ଥିତମ୍

ସବୁବେଳେ, ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଖୋପଡ଼ା ତୁମ ମୁଣ୍ଡରେ ଲାଗି ରହିବ।

ଏଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଽଭଵମ୍

ଏଭଳି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବର ଦେଇ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲି।

ଅତୋ ନ ରୋଚତେ ଭୂମେ ଶ୍ମଶାନଂ ମେ କଦାଚନ 136.

ଏହି କାରଣରୁ, ଭୂମି, ମୋତେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁସ୍ଥଳ ପସନ୍ଦ ନାହିଁ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ଶ୍ମଶାନଂ ମେ ଜୁଗୁପ୍ସିତମ୍

ଭଦ୍ରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି କାହିଁକି ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁସ୍ଥଳ ଘୃଣିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେନ ଶୁଧ୍ଯତି କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଏବେ ମୁଁ କହିବି କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତରେ ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ।

ଆକାଶଶଯନଂ କୁର୍ଯାଦେକଵସ୍ତ୍ରଃ କୁଶାସନେ

ଏକଟି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କୁଶା ଉପରେ ବସି, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ।

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତସ୍ଯ ଵୈ ଶୃଣୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସୁଶୋଧନମ୍

ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଶୁଣ।

ଜାଯତେ ମାନଵସ୍ତତ୍ର ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ ମୋ କାମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହୌଜସମ୍

ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି।

ଯାଵକେନ ଦିନୈକଂ ତୁ ଗୋମୂତ୍ରେଣ ଚ କାରଯେତ୍

ଗୋଟିଏ ଦିନ ବାର୍ଲି ଓ ଗାଈର ମୁତ୍ର ଖାଇବା ଉଚିତ।

ନ ସ ଗଚ୍ଛତି ସଂସାରଂ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପୁଣି ସଂସାରକୁ ଫେରେ ନାହିଁ; ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ମୂର୍ଖଃ ସ ପାପକର୍ମା ଚ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ 136.

ସେ ମୂର୍ଖ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଅଟୁଟ ରହିଛି।

ଯାଵଦ୍ରୋମ ଵରାହସ୍ଯ ମମ ଗାତ୍ରେଷୁ ସଂସ୍ଥିତମ୍

ମୋ ବରାହ ଦେହରେ ଯେତେଟି ଲୋମ ଅଛି,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ମାଟି ମାଆ।

ଯାଵତ୍ ତତ୍ତନୁସଂସ୍ଥଂ ତୁ ଭଜତେ ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦେହରେ ସେହି ଅବସ୍ଥା ରହିଥାଏ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ମାଟି ମାଆ।

ଅନ୍ଧୋ ଭୂତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵି ଜନ୍ମ ଚୈଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ଏହିପରେ, ଦେବୀ, ସେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଏମିତି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ ସିଦ୍ଧେ କୁଲେ ଭାଗଵତେ ଶୁଚିଃ

ସେ ଏକ ବଡ଼, ସଫଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ପରିବାରରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ଦ୍ରଵ୍ଯଵାନ୍ଗୁଣଵାଂଶ୍ଚୈଵ ରୂପଵାଞ୍ଛୀଲଵାଞ୍ଛୁଚିଃ

ସେ ଧନ, ଗୁଣ, ସୁନ୍ଦରତା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ପବିତ୍ରତାର ମାଲିକ।

କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେ ଏହିପରି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଦିନାନି ସପ୍ତ ତିଷ୍ଠେତ ସପ୍ତ ଵୈ ପାଯସେନ ଚ

ସେ ସାତ ଦିନ ମାତ୍ର ଦୁଧ ଖାଇ ରହିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାନ୍ମହାଭାଗେ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 136.

ଏପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ମହାନ୍ୟେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତତ୍ର ଦୋଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ଏଥିରେ କଣ ଦୋଷ ଅଛି, ତାହା ଏବେ କହିବି; ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରୀ।