ଵରାହପୁରାଣମ୍

ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୁ ଵିଜାନାତି ନାଵଯୋରନ୍ତରେଣ ହି

ବ୍ରହ୍ମା କେବଳ ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛିଥିବାକୁ ଜାଣନ୍ତି, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ନୁହେଁ।

ଏଵଂ ମହ୍ଯଂ ହରୋ ଵାକ୍ଯମୁକ୍ତ୍ଵା ଭୂତମହେଶ୍ଵରଃ

ଏଭଳି ମୋତେ କଥା କହି, ଭୂତମହେଶ୍ୱର ହରା—

ତଵ ଵିଷ୍ଣୋ ପ୍ରସାଦେନ ମଯା ତତ୍ତ୍ରିପୁରଂ ହତମ୍

ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସେ ତ୍ରିପୁରକୁ ମୁଁ ବିନଶ୍ଟ କରିଛି।

ବାଲଵୃଦ୍ଧା ହତାସ୍ତତ୍ର ଵିସ୍ଫୁରନ୍ତୋ ଦିଶୋ ଦଶ

ସେଠାରେ, ଛୁଆଁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଦଶ ଦିଗକୁ ଛିଟିଯାଇଲେ।

ପ୍ରଣଷ୍ଟଯୋଗମାଯଶ୍ଚ ନଷ୍ଟୈଶ୍ଵର୍ଯଶ୍ଚ ମାଧଵ

ତାଙ୍କର ଯୋଗ ଓ ମାୟା ହରାଇଗଲା, ଶକ୍ତି ଓ ଶାସନ ନଷ୍ଟ ହେଲା, ହେ ମାଧବ।

ଵିଷ୍ଣୋ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ବ୍ରୂହି ଶୋଧନଂ ପାପ ନାଶନମ୍

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସତ୍ୟ କଥା କହ, କେଉଁଠି ପାପ ନାଶ ଓ ଶୁଦ୍ଧିର ଉପାୟ ଅଛି।

ଏଵଂ ଚିନ୍ତାତ୍ମନସ୍ତସ୍ଯ ମଯା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍

ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କଥା କହିଲି।

ମମୈଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ 136.

ମୋ କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ପରମେଶ୍ୱର—

କୀଦୃଶଃ ସମଲୋ ଵିଷ୍ଣୋ ଯତ୍ର ଗଚ୍ଛାମହେ ଵଯମ୍

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସେ କେମିତି ସମତା ଥିବା ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାକୁ ଆମେ ଯିବାକୁ ଯାଉଛୁ?

ତତ୍ପାପଶୋଧନାର୍ଥାଯ ମଯା ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରଭାଷିତମ୍

ସେ ପାପକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିଛି।

ସ୍ଵଯଂ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵୈ ତତ୍ର ମନୁଜା ଵିଗତସ୍ପୃହଃ

ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନିଜେ ଇଚ୍ଛାରେ ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷାରୁ ମୁକ୍ତ।

ତତ୍ର ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯେଵ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି।

ହତାନାଂ ଚୈଵ ମାଂସାନି ଯେ ଚ ଭୋଜ୍ଯାସ୍ତଵ ପ୍ରିଯାଃ

ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ମାଂସ ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କର, ସେଗୁଡ଼ିକ—

ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତ୍ଵଂ ସମଲେ ପୁନଃ

ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ତୁମେ ପୁଣି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ ହେବ।

ତତ୍ର ଜ୍ଞାସ୍ଯସି ଚାତ୍ମାନଂ ଗୌତମାଶ୍ରମସଂସ୍ଥିତଃ

ଗୌତମଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହି, ସେଠାରେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଜାଣିପାରିବ।

ସତତଂ ପାପସମ୍ପନ୍ନଂ କପାଲଂ ଶିରସି ସ୍ଥିତମ୍

ସବୁବେଳେ, ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଖୋପଡ଼ା ତୁମ ମୁଣ୍ଡରେ ଲାଗି ରହିବ।

ଏଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଽଭଵମ୍

ଏଭଳି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବର ଦେଇ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲି।

ଅତୋ ନ ରୋଚତେ ଭୂମେ ଶ୍ମଶାନଂ ମେ କଦାଚନ 136.

ଏହି କାରଣରୁ, ଭୂମି, ମୋତେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁସ୍ଥଳ ପସନ୍ଦ ନାହିଁ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ଶ୍ମଶାନଂ ମେ ଜୁଗୁପ୍ସିତମ୍

ଭଦ୍ରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି କାହିଁକି ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁସ୍ଥଳ ଘୃଣିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେନ ଶୁଧ୍ଯତି କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଏବେ ମୁଁ କହିବି କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତରେ ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ।

ଆକାଶଶଯନଂ କୁର୍ଯାଦେକଵସ୍ତ୍ରଃ କୁଶାସନେ

ଏକଟି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କୁଶା ଉପରେ ବସି, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ।

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତସ୍ଯ ଵୈ ଶୃଣୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସୁଶୋଧନମ୍

ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଶୁଣ।

ଜାଯତେ ମାନଵସ୍ତତ୍ର ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ ମୋ କାମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହୌଜସମ୍

ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି।

ଯାଵକେନ ଦିନୈକଂ ତୁ ଗୋମୂତ୍ରେଣ ଚ କାରଯେତ୍

ଗୋଟିଏ ଦିନ ବାର୍ଲି ଓ ଗାଈର ମୁତ୍ର ଖାଇବା ଉଚିତ।

ନ ସ ଗଚ୍ଛତି ସଂସାରଂ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପୁଣି ସଂସାରକୁ ଫେରେ ନାହିଁ; ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ମୂର୍ଖଃ ସ ପାପକର୍ମା ଚ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ 136.

ସେ ମୂର୍ଖ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଅଟୁଟ ରହିଛି।

ଯାଵଦ୍ରୋମ ଵରାହସ୍ଯ ମମ ଗାତ୍ରେଷୁ ସଂସ୍ଥିତମ୍

ମୋ ବରାହ ଦେହରେ ଯେତେଟି ଲୋମ ଅଛି,