ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଚାଣ୍ଡାଲସ୍ଯ ଗୃହେ ତତ୍ର ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଘରେ ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ମଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଜାଯେତ ଶୁଦ୍ଧେ ଭାଗଵତେ ଗୃହେ

ମୋର ଭକ୍ତ ପବିତ୍ର ଭାଗବତ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ତରନ୍ତି ମନୁଜା ଯେନ କଷ୍ଟଂ ଚାଣ୍ଡାଲଯୋନିଷୁ

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ଚଣ୍ଡାଳ ଯୋନିର କଷ୍ଟକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି।

ଚତୁର୍ଥଭକ୍ତମାହାରମାକାଶଶଯନେ ସ୍ଵପେତ୍

ସେ ଚାରି ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍।

ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋର ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସଂସାରଶୋଧନଂ ଚୈଵ ଯତ୍କୃତ୍ଵା ଲଭତେ ଶୁଭମ୍

ଯେଉଁ କିଛି କାମ ଏହି ସଂସାରକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ତାହା କଲେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ।

ମମ ଦୋଷାପରାଧସ୍ଯ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯତ୍ଫଲମ୍

ମୋର ତ୍ରୁଟି ଓ ଅପରାଧର ଫଳ କଣ, ତୁମେ ସତ୍ୟ ସହିତ ଶୁଣ।

ଗୃଧ୍ରସ୍ତୁ ସପ୍ତ ଵର୍ଷାଣି ଜାଯତେ ଖଚରେଶ୍ଵରଃ 136.

ସେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଗୃଧ୍ର ହେବ।

ପିଶାଚୋ ଜାଯତେ ତତ୍ର ଵର୍ଷାଣି ନଵ ପଂଚ ଚ

ତାପରେ ସେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ।

ତତୋ ନାରାଯଣାଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଧରଣୀ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ତାପରେ ନାରାୟଣଙ୍କଠାରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧରଣୀ କହିଲେ।

ପରଂ କୌତୂହଲଂ ଦେଵ ନିଖିଲଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ହେ ଦେବ, ମୋର ବଡ଼ ଆଗ୍ରହ ଅଛି; ଆପଣ ସବୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍।

କିନ୍ତ୍ଵତ୍ର ତ୍ରିଗୁଣଂ ଦେଵ ପଵିତ୍ରେ ଶିଵଭାଷିତେ

ହେ ଦେବ, ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ବାଣୀରେ ଏହି ତିଣି ପ୍ରକାରର ଗୁଣ କଣ?

କପାଲଂ ଗୃହ୍ଯ ଦେଵୋଽତ୍ର ଦୀପ୍ତିମନ୍ତଂ ମହୌଜସମ୍

ଏଠାରେ ଦେବତା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କପାଳ ଧରିଲେ।

ଶ୍ମଶାନଂ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ନିଶି ପ୍ରିଯମ୍ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି ଇଦମାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍

ହେ ପଦ୍ମପତ୍ରନୟନି, ଶ୍ମଶାନରେ ରାତିରେ, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମୋର ଏହି ଉତ୍ତମ କଥାକୁ ସତ୍ୟ ସହିତ ଶୁଣ।

ଅଦ୍ଯାପି ତେ ନ ଜାନନ୍ତି ହ୍ଯନଘେ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ

ହେ ନିର୍ମଳେ, ଏଠିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି କଥା ଜାଣିନାହାନ୍ତି।

ହତ୍ଵା ଚ ବାଲାନ୍ଵୃଦ୍ଧାଂଶ୍ଚ ତ୍ରିପୁରେ ରୂପିଣୀଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ

ତିନିପୁରୀ ରୂପୀ ମହିଳାମାନେ, ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ମାରିଦେଇ,

ପ୍ରଣଷ୍ଟମାନସୈଶ୍ଵର୍ଯୋ ନଷ୍ଟା ମାଯା ଚ ଯୋଗିନଃ

ଯୋଗୀ ତାଙ୍କର ମନର ଶକ୍ତି ହରାଇଲେ ଏବଂ ମାୟା ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା।

ତତ୍ର ସ୍ଥାନେ ଶିଵୋ ଭୂମେ ଗଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମାଵୃତଃ 136.

ସେଠି, ସେଇ ସ୍ଥାନରେ, ଶିବ ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଯାଇ ଦଢ଼ ହେଲେ।

ତତୋ ଧ୍ଯାତୋ ମଯା ଦେଵି ଶଙ୍କରଃ ପୁନରେଷ୍ଯତି

ତାପରେ, ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ହେ ଦେବୀ, ଶଙ୍କର ଆଉଥରେ ଫେରିବେ।

ନଷ୍ଟଂ ମାଯାବଲଂ ରୁଦ୍ରଂ ସର୍ଵଭୂତମହେଶ୍ଵରମ୍

ଯାହାଙ୍କର ମାୟା ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ସେଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମହେଶ୍ୱର ରୁଦ୍ର,

ନଷ୍ଟସଂଜ୍ଞୋ ହତଜ୍ଞାନୋ ନଷ୍ଟଯୋଗବଲୋଽବଲଃ

ତାଙ୍କର ସଚେତନତା ହରାଇଛି, ଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଯୋଗ ଶକ୍ତି ହରାଇଛି, ସେ ଅଶକ୍ତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।

କିମିଦଂ ତିଷ୍ଠସେ ରୁଦ୍ର କଶ୍ମଲେନ ସମାଵୃତଃ

ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠି ଦଢ଼ିଆ ଅବସ୍ଥାରେ, ଭ୍ରମରେ ହେବା ପରି ଦେଖାଯାଉଛ?

ତ୍ଵଂ ଵୈଶାଖ୍ଯଂ ଵିଯୋଗଂ ଚ ତ୍ଵଂ ଯୋନିସ୍ତ୍ଵଂ ପରାଯଣମ୍

ତୁମେ ବୈଶାଖ ମାସର ବିଚ୍ଛେଦ, ତୁମେ ମୂଳ କାରଣ, ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ।

କିଂ ନ ବୁଧ୍ଯତି ଚାତ୍ମାନଂ ଗଣୈଃ ପରିଵୃତୋ ଭଵାନ୍

ତୁମେ ତୁମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କାହିଁକି ନିଜକୁ ଚିହ୍ନି ପାରୁନାହ?

ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯତ୍ପୃଷ୍ଟୋସି ମଯା ଭଵାନ୍

ମୁଁ ଯାହା ପଚାରିଛି, ସେଥିରେ ସତ୍ୟ କଥା ମୋତେ କହ।

ତଵ ଚୈଵ ପ୍ରିଯାର୍ଥାଯ ଯେନାହମିହ ଚାଗତଃ

ତୁମର ପ୍ରିୟଜନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ, ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ପାପସନ୍ତପ୍ତଲୋଚନଃ

ପାପରେ ଦଗ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଦେଵଂ ନାରାଯଣଂ ଚୈକଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍ 136.

ଏକମାତ୍ର ଦେବ ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ।

ଲବ୍ଧୋ ଯୋଗଶ୍ଚ ସାଙ୍ଖ୍ଯଂ ଚ ଜାତୋଽସ୍ମି ଵିଗତଜ୍ଵରଃ

ମୁଁ ଯୋଗ ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇଛି, ଏବଂ ଏବେ ମୋ ଦୁଃଖ ଶେଷ ହୋଇଛି।