ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵର୍ଷାଣି ଦଶ ପଞ୍ଚୈଵ ଵସତେ ତତ୍ର ନିଶ୍ଚଯାତ୍

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାରେ ଦଶ କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ କାଯଵିଶୋଧନମ୍

ତାହାର ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି।

ଏକାହାରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦିନାନି ଦଶ ସପ୍ତ ଚ

ତାପରେ, ଦଶ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଥର ଖାଇବା।

ଏଵଂ ସ ମୁଚ୍ଯତେ ଭୂମେ ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରକଃ

ଏଭଳି କରି, ହେ ଭୂମି, ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଇଛି, ସେଠାରୁ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରଵିଭୂଷିତେ

ଏହିପରି ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି, ହେ ଭୂମି, ଲାଲ କପଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିବା।

ଯସ୍ତୁ ମାମନ୍ଧକାରେଷୁ ଵିନା ଦୀପେନ ସୁନ୍ଦରି

କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି କେହି ଆଲୋକ ବିନା ଅନ୍ଧାରରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ—

ପତନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାହାର ପତନ କଥା କହିବି; ଶୁଣ, ହେ ଭୂମି।

ଅନ୍ଧୋ ଭୂତ୍ଵା ମହାଭାଗେ ଏକଂ ଜନ୍ମ ତମୋମଯଃ 135.

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ, ଏକ ଜନ୍ମ ଅନ୍ଧକାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଅନନ୍ଯମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଭୂମେ ହ୍ଯେତତ୍ପ୍ରସାଧଯେତ୍

ମନକୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପରେ ନ ରଖି, ହେ ଭୂମି, ସେ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ସୋଽପି ଧର୍ମାତ୍ମା ଯେନ ଲୋକଂ ମମ ଵ୍ରଜେତ୍

ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେଉଥିବା ଯେଉଁଠାରେ କେହି ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ।

ଏକାହାରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦିନଵିଂଶଂ ସମାହିତଃ

ତାପରେ, ଏକଦିନ ମାତ୍ର ଖାଇ ଏକୋଇଶି ଦିନ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥିବା ଦରକାର ।

ଏକାହାରସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ନିଷୀଦେଚ୍ଚ ଜଲାଶନଃ

ତାପରେ, ଏକଦିନ ମାତ୍ର ଖାଇ ରହି, ପାଣି ଖାଇ ସେ ବସିବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେନ ଚୈତେନ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକାତ୍ତତଃ

ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ସେ ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।

ଦେଵି କର୍ମାଣି କୁର୍ଵୀତ ତସ୍ଯ ଵୈ ପାତନଂ ଶୃଣୁ

ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଏବେ ତାଙ୍କର ପତନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ ।

ପଞ୍ଚ ଵର୍ଷାଣି ନକୁଲୋ ଦଶ ଵର୍ଷାଣି କଚ୍ଛପଃ

ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନକୁଳ ହୁଏ, ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଚ୍ଛପ ହୁଏ ।

ପାରାଵତେଷୁ ଜାଯେତ ନଵ ଵର୍ଷାଣି ପଞ୍ଚ ଚ

ନଉ ବର୍ଷ ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଅଧିକ ସେ ପରାବତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି ।

ମମ ତିଷ୍ଠତି ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ଯତ୍ରୈଵାହଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ

ସେ ମୋ ପାଖରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଅଛି, ସେଠି ରହେ ।

ଯେନାସୌ ଲଭତେ ସିଦ୍ଧିଂ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରାପରାଧତଃ 135.

କଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ ।

ତ୍ରୀଣି ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ଏଵଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ତିନି ରାତି ଧରି ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ଏଭଳି କଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।

ଶୁଚିର୍ଭାଗଵତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରତଃ

ପବିତ୍ର ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହୋଇ, ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ।

ଵାସସା ଚାପ୍ଯଧୌତେନ ଯୋ ମେ କର୍ମାଣି କାରଯେତ୍

ଏବଂ ଧୋଇନଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଯେଉଁଠି ସେ ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ।

ତସ୍ଯ ଦୋଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଅପରାଧଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ବସୁଧା, ତାଙ୍କର ଦୋଷ ଓ ଅପରାଧ ମୁଁ କହିବି ।

ଦେଵି ଭୂତ୍ଵା ଗଜୋ ମତ୍ତସ୍ତିଷ୍ଠତ୍ଯେକଂ ନରୋ ଭୁଵି

ହେ ଦେବୀ, ଏକ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ରହେ ।

ଗୋମାଯୁରେକଂ ଜନ୍ମାପି ଜନ୍ମ ଚୈକଂ ହଯସ୍ତଥା

ସେ ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଗୋମାୟ ଓ ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ହୁଏ ।

ସପ୍ତଜନ୍ମାନ୍ତରଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତତୋ ଭଵତି ମାନୁଷଃ

ପରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପରେ, ସେ ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟ ହୁଏ ।

ଦକ୍ଷୋ ନିରପରାଧଶ୍ଚ ଅହଙ୍କାରଵିଵର୍ଜିତଃ ଶ୍ରୁତମେତନ୍ମଯା ଦେଵ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ସମୁଦାହୃତମ୍

ସେ ଦକ୍ଷ, ନିର୍ଦୋଷ ଓ ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ; ହେ ଦେବ, ଆପଣ କହିଥିବା ଏହି କଥା ମୁଁ ଶୁଣିଛି ।

ସଂସାରଂ ଵାସସୋଚ୍ଛିଷ୍ଟା ଯେନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ମାନୁଷାଃ

ଅବଶିଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ପଡ଼ନ୍ତି ।

କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଯେନ ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ତଵ କର୍ମପରାଯଣାଃ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି କଥ୍ଯମାନଂ ମଯାଽନଘେ ।। 135.

ହେ ନିର୍ମଳା, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ପାପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ଏହି ସତ୍ୟ କଥାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ଶୁଣ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କେମିତି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ, ମୁଁ ଏହା କହିବି।