ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ମହିଷୋ ଭଵତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମହିଷ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅକର୍ମଣ୍ଯଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପୁଷ୍ପଂ ଯେ ଚ ଦଦନ୍ତି ଵୈ ଭଗଵନ୍ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାନ୍ମନା

ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଧାରିଣୀ, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ମାତ୍ର ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଯଦି ଆପଣ ଭିତରୁ ପବିତ୍ର ମନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ—

ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ତେ ଭକ୍ତାସ୍ତଵ କର୍ମପରାଯଣାଃ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଥିବା ସମୟରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ହେ ଦେବୀ, ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ତାହା କହୁଛି।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହାଭାଗେ ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ମଣିଷମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ଏବେ କହିବି।

ଵୀରାସନଵିଧୀଂଶ୍ଚୈଵ କାରଯେତ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଚ ।। 134.

ବୀରାସନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସାତ ସାତ ଥର କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଵକାନ୍ନଂ ତ୍ରୀଣ୍ଯହାନି ଵାଯୁଭକ୍ଷୋ ଦିନତ୍ରଯମ୍

ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ଯାଉ ଖାଇବା, କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ପବନ ଉପରେ ରହିବା।

ସଵର୍ପାପପ୍ରମୁକ୍ତଶ୍ଚ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ପୂଜାଦିସାମଯିକାପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନାମ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ପୂଜା ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଷୟରେ ଥିବା ଏକଶତ ଚତୁର୍ତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଜାଲପାଦଭକ୍ଷଣାପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମ୍ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରେଣ ସଂଯୁକ୍ତୋ ଯୋ ହି ମାମୁପସର୍ପତି

ଏବେ ଜାଳ କିମ୍ବା ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା ଅପରାଧର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ: ଯେଉଁଠି କେହି ଲାଲ କପଡ଼ା ପିନ୍ଧି ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ—

ରଜସ୍ଵଲାସୁ ନାରୀଷୁ ରଜୋ ଯତ୍ତତ୍ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

ଯେଉଁ ରଜସ୍ବଳା ନାରୀମାନେ ରଜସ୍ରାବ କାଳରେ ଯାହା ହୁଏ—

ଵର୍ଷାଣି ଦଶ ପଞ୍ଚୈଵ ଵସତେ ତତ୍ର ନିଶ୍ଚଯାତ୍

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାରେ ଦଶ କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ କାଯଵିଶୋଧନମ୍

ତାହାର ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି।

ଏକାହାରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦିନାନି ଦଶ ସପ୍ତ ଚ

ତାପରେ, ଦଶ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଥର ଖାଇବା।

ଏଵଂ ସ ମୁଚ୍ଯତେ ଭୂମେ ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରକଃ

ଏଭଳି କରି, ହେ ଭୂମି, ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଇଛି, ସେଠାରୁ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରଵିଭୂଷିତେ

ଏହିପରି ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି, ହେ ଭୂମି, ଲାଲ କପଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିବା।

ଯସ୍ତୁ ମାମନ୍ଧକାରେଷୁ ଵିନା ଦୀପେନ ସୁନ୍ଦରି

କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି କେହି ଆଲୋକ ବିନା ଅନ୍ଧାରରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ—

ପତନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାହାର ପତନ କଥା କହିବି; ଶୁଣ, ହେ ଭୂମି।

ଅନ୍ଧୋ ଭୂତ୍ଵା ମହାଭାଗେ ଏକଂ ଜନ୍ମ ତମୋମଯଃ 135.

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ, ଏକ ଜନ୍ମ ଅନ୍ଧକାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଅନନ୍ଯମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଭୂମେ ହ୍ଯେତତ୍ପ୍ରସାଧଯେତ୍

ମନକୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପରେ ନ ରଖି, ହେ ଭୂମି, ସେ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ସୋଽପି ଧର୍ମାତ୍ମା ଯେନ ଲୋକଂ ମମ ଵ୍ରଜେତ୍

ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେଉଥିବା ଯେଉଁଠାରେ କେହି ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ।

ଏକାହାରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦିନଵିଂଶଂ ସମାହିତଃ

ତାପରେ, ଏକଦିନ ମାତ୍ର ଖାଇ ଏକୋଇଶି ଦିନ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥିବା ଦରକାର ।

ଏକାହାରସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ନିଷୀଦେଚ୍ଚ ଜଲାଶନଃ

ତାପରେ, ଏକଦିନ ମାତ୍ର ଖାଇ ରହି, ପାଣି ଖାଇ ସେ ବସିବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେନ ଚୈତେନ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକାତ୍ତତଃ

ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ସେ ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।

ଦେଵି କର୍ମାଣି କୁର୍ଵୀତ ତସ୍ଯ ଵୈ ପାତନଂ ଶୃଣୁ

ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଏବେ ତାଙ୍କର ପତନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ ।

ପଞ୍ଚ ଵର୍ଷାଣି ନକୁଲୋ ଦଶ ଵର୍ଷାଣି କଚ୍ଛପଃ

ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନକୁଳ ହୁଏ, ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଚ୍ଛପ ହୁଏ ।

ପାରାଵତେଷୁ ଜାଯେତ ନଵ ଵର୍ଷାଣି ପଞ୍ଚ ଚ

ନଉ ବର୍ଷ ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଅଧିକ ସେ ପରାବତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି ।

ମମ ତିଷ୍ଠତି ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ଯତ୍ରୈଵାହଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ

ସେ ମୋ ପାଖରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଅଛି, ସେଠି ରହେ ।

ଯେନାସୌ ଲଭତେ ସିଦ୍ଧିଂ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରାପରାଧତଃ 135.

କଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ ।

ତ୍ରୀଣି ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ଏଵଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ତିନି ରାତି ଧରି ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ଏଭଳି କଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।