ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତସ୍ଯ ଯେ ମୁଖନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତା ଧର୍ମାସ୍ତାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ତତଃ ସ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ

ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ବାହାରିଥିବା ଧର୍ମଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ସେ—

ଵରାହରୂପୀ ଭଗଵାଁଲ୍ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ । ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମେଘଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃସ୍ଵନଃ

ବରାହ ରୂପରେ ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦନ ଭଗବାନ ମେଘର ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବ୍ଦ ପରି ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଭକ୍ତକର୍ମସୁଖାର୍ଥାଯ ଗୁଣଵିତ୍ତସମନ୍ଵିତାମ୍

ଭକ୍ତମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ସୁଖ ପାଇଁ, ଗୁଣ ଓ ଧନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ—

ଦେଵି କାରଯତେ କର୍ମ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ମତ୍ପୂଜନଂ ଵିଧାନେନ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍ 134.

ଯଦି କେହି ପରମ ଗତି ଚାହେ, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସାରଂ ତେ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଅପରାଧଵିଵର୍ଜ୍ଜିତାଃ ଅକର୍ମଣ୍ଯେନ ପୁଷ୍ପେଣ ଯୋ ମାମର୍ଚଯତେ ଭୁଵି

ଅପରାଧ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ଚକ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତିନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—

ପାତନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାଙ୍କର ପତନ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି; ବସୁନ୍ଧରା, ଏହା ଶୁଣ।

ମୂର୍ଖା ଭାଗଵତା ଦେଵି ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ

ଦେବୀ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ବିରୋଧରେ କାମ କରୁଥିବା ମୂର୍ଖ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତମାନେ—

ଅଜ୍ଞାନସ୍ଯ ଚ ଦୋଷେଣ ଦୁଃଖାନ୍ଯନୁଭଵନ୍ତି ଚ

ଅଜ୍ଞାନର ଦୋଷରୁ ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ମୂକଃ ପଞ୍ଚ ଚ ଵର୍ଷାଣି ବଲୀଵର୍ଦଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଦଶ

ସେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଙ୍ଗା ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଳଦ ହୁଅନ୍ତି।

ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ମହିଷୋ ଭଵତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମହିଷ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅକର୍ମଣ୍ଯଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପୁଷ୍ପଂ ଯେ ଚ ଦଦନ୍ତି ଵୈ ଭଗଵନ୍ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାନ୍ମନା

ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଧାରିଣୀ, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ମାତ୍ର ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଯଦି ଆପଣ ଭିତରୁ ପବିତ୍ର ମନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ—

ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ତେ ଭକ୍ତାସ୍ତଵ କର୍ମପରାଯଣାଃ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଥିବା ସମୟରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ହେ ଦେବୀ, ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ତାହା କହୁଛି।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହାଭାଗେ ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ମଣିଷମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ଏବେ କହିବି।

ଵୀରାସନଵିଧୀଂଶ୍ଚୈଵ କାରଯେତ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଚ ।। 134.

ବୀରାସନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସାତ ସାତ ଥର କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଵକାନ୍ନଂ ତ୍ରୀଣ୍ଯହାନି ଵାଯୁଭକ୍ଷୋ ଦିନତ୍ରଯମ୍

ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ଯାଉ ଖାଇବା, କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ପବନ ଉପରେ ରହିବା।

ସଵର୍ପାପପ୍ରମୁକ୍ତଶ୍ଚ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ପୂଜାଦିସାମଯିକାପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନାମ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ପୂଜା ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଷୟରେ ଥିବା ଏକଶତ ଚତୁର୍ତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଜାଲପାଦଭକ୍ଷଣାପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମ୍ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରେଣ ସଂଯୁକ୍ତୋ ଯୋ ହି ମାମୁପସର୍ପତି

ଏବେ ଜାଳ କିମ୍ବା ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା ଅପରାଧର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ: ଯେଉଁଠି କେହି ଲାଲ କପଡ଼ା ପିନ୍ଧି ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ—

ରଜସ୍ଵଲାସୁ ନାରୀଷୁ ରଜୋ ଯତ୍ତତ୍ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

ଯେଉଁ ରଜସ୍ବଳା ନାରୀମାନେ ରଜସ୍ରାବ କାଳରେ ଯାହା ହୁଏ—

ଵର୍ଷାଣି ଦଶ ପଞ୍ଚୈଵ ଵସତେ ତତ୍ର ନିଶ୍ଚଯାତ୍

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାରେ ଦଶ କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ କାଯଵିଶୋଧନମ୍

ତାହାର ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହିବି।

ଏକାହାରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦିନାନି ଦଶ ସପ୍ତ ଚ

ତାପରେ, ଦଶ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଥର ଖାଇବା।

ଏଵଂ ସ ମୁଚ୍ଯତେ ଭୂମେ ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରକଃ

ଏଭଳି କରି, ହେ ଭୂମି, ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଇଛି, ସେଠାରୁ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରଵିଭୂଷିତେ

ଏହିପରି ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି, ହେ ଭୂମି, ଲାଲ କପଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିବା।

ଯସ୍ତୁ ମାମନ୍ଧକାରେଷୁ ଵିନା ଦୀପେନ ସୁନ୍ଦରି

କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି କେହି ଆଲୋକ ବିନା ଅନ୍ଧାରରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ—

ପତନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାହାର ପତନ କଥା କହିବି; ଶୁଣ, ହେ ଭୂମି।

ଅନ୍ଧୋ ଭୂତ୍ଵା ମହାଭାଗେ ଏକଂ ଜନ୍ମ ତମୋମଯଃ 135.

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ, ଏକ ଜନ୍ମ ଅନ୍ଧକାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଅନନ୍ଯମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଭୂମେ ହ୍ଯେତତ୍ପ୍ରସାଧଯେତ୍

ମନକୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପରେ ନ ରଖି, ହେ ଭୂମି, ସେ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।