ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଧନ୍ଯା ଚୈଵ ସୁଭାଗ୍ଯା ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପରିପୃଚ୍ଛିତମ୍

ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ ଏବଂ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।

କିଂ ତ୍ଵଯା ଭାଷିତୋ ଦେଵି ସର୍ଵଯୋଗାଙ୍ଗଯୋଗଵିତ୍

କିନ୍ତୁ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେ ସମସ୍ତ ଯୋଗଙ୍କର ଜ୍ଞାତା।

କୁମାରଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଂ ମହୀ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ

କୁମାରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭୂମି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

କାର୍ଯଂ କ୍ରିଯାଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଆଧ୍ଯାତ୍ମ୍ଯଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଥିତମ୍

କାର୍ଯ୍ୟ, କ୍ରିୟା, ଯୋଗ ଏବଂ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିତ ଅଛି।

ତତୋ ମାଂ ଭାଷତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମାଯାକରଣ୍ଡକଃ 134.

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋତେ ମାୟାର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ବିଷ୍ଣୁ କଥା କହିଲେ।

କୃତ୍ଵା ତେନ ଵ୍ରତଂ ଚୈଵ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେ ଉପବାସ କରିଥିଲେ।

ଅଷ୍ଟୌ ଭିକ୍ଷା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶୁଦ୍ଧଭାଗଵତାଂ ଗୃହେ

ଘରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତିର ଶୁଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷା ଆଠଟି ଦିଆଯାଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ କିଲ୍ବିଷାତ୍ତସ୍ମାଦେଵମାହ ଜନାର୍ଦନଃ

ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପାଇଁ ଜନାର୍ଦନ ଏଭଳି କହିଛନ୍ତି।

ଶୀଘ୍ରମାରାଧଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯୋ ନ ସଂଶଯଃ

ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶୀଘ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଂ ଧର୍ମକାମୋ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ଧର୍ମ ଚାହୁଁଥିବା ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କୁ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ତସ୍ଯ ଯେ ମୁଖନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତା ଧର୍ମାସ୍ତାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ତତଃ ସ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ

ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ବାହାରିଥିବା ଧର୍ମଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ସେ—

ଵରାହରୂପୀ ଭଗଵାଁଲ୍ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ । ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମେଘଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃସ୍ଵନଃ

ବରାହ ରୂପରେ ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦନ ଭଗବାନ ମେଘର ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବ୍ଦ ପରି ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଭକ୍ତକର୍ମସୁଖାର୍ଥାଯ ଗୁଣଵିତ୍ତସମନ୍ଵିତାମ୍

ଭକ୍ତମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ସୁଖ ପାଇଁ, ଗୁଣ ଓ ଧନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ—

ଦେଵି କାରଯତେ କର୍ମ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ମତ୍ପୂଜନଂ ଵିଧାନେନ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍ 134.

ଯଦି କେହି ପରମ ଗତି ଚାହେ, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସାରଂ ତେ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଅପରାଧଵିଵର୍ଜ୍ଜିତାଃ ଅକର୍ମଣ୍ଯେନ ପୁଷ୍ପେଣ ଯୋ ମାମର୍ଚଯତେ ଭୁଵି

ଅପରାଧ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ଚକ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତିନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—

ପାତନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାଙ୍କର ପତନ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି; ବସୁନ୍ଧରା, ଏହା ଶୁଣ।

ମୂର୍ଖା ଭାଗଵତା ଦେଵି ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ

ଦେବୀ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ବିରୋଧରେ କାମ କରୁଥିବା ମୂର୍ଖ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତମାନେ—

ଅଜ୍ଞାନସ୍ଯ ଚ ଦୋଷେଣ ଦୁଃଖାନ୍ଯନୁଭଵନ୍ତି ଚ

ଅଜ୍ଞାନର ଦୋଷରୁ ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ମୂକଃ ପଞ୍ଚ ଚ ଵର୍ଷାଣି ବଲୀଵର୍ଦଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଦଶ

ସେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଙ୍ଗା ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଳଦ ହୁଅନ୍ତି।

ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ମହିଷୋ ଭଵତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମହିଷ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅକର୍ମଣ୍ଯଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପୁଷ୍ପଂ ଯେ ଚ ଦଦନ୍ତି ଵୈ ଭଗଵନ୍ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାନ୍ମନା

ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଧାରିଣୀ, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ମାତ୍ର ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଯଦି ଆପଣ ଭିତରୁ ପବିତ୍ର ମନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ—

ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ତେ ଭକ୍ତାସ୍ତଵ କର୍ମପରାଯଣାଃ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଥିବା ସମୟରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ହେ ଦେବୀ, ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ତାହା କହୁଛି।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହାଭାଗେ ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ

ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ମଣିଷମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ଏବେ କହିବି।

ଵୀରାସନଵିଧୀଂଶ୍ଚୈଵ କାରଯେତ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଚ ।। 134.

ବୀରାସନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସାତ ସାତ ଥର କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଵକାନ୍ନଂ ତ୍ରୀଣ୍ଯହାନି ଵାଯୁଭକ୍ଷୋ ଦିନତ୍ରଯମ୍

ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ଯାଉ ଖାଇବା, କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ପବନ ଉପରେ ରହିବା।

ସଵର୍ପାପପ୍ରମୁକ୍ତଶ୍ଚ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ପୂଜାଦିସାମଯିକାପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନାମ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ପୂଜା ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଷୟରେ ଥିବା ଏକଶତ ଚତୁର୍ତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଜାଲପାଦଭକ୍ଷଣାପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମ୍ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରେଣ ସଂଯୁକ୍ତୋ ଯୋ ହି ମାମୁପସର୍ପତି

ଏବେ ଜାଳ କିମ୍ବା ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା ଅପରାଧର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ: ଯେଉଁଠି କେହି ଲାଲ କପଡ଼ା ପିନ୍ଧି ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ—