ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଭେକସ୍ତ୍ରିଶତଵର୍ଷାଣି ଯାତୁଧାନଃ ପୁନର୍ଦଶ

ସେ ତିନି ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବେଙ୍ଗ ହେବେ, ଏବଂ ଦଶ ବର୍ଷ ପାଇଁ ରାକ୍ଷସ ହେବେ।

ଅନ୍ଧୋ ଜାଯେତ ସୁଶ୍ରୋଣି ପଂଚ ସପ୍ତ ତଥା ନଵ

ଓ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭା, ସେ ପାଞ୍ଚ, ସାତ କିମ୍ବା ନଉ ଥର ପ୍ରତି ଅନ୍ଧା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଶୈଵାଲଭକ୍ଷିତା ଚୈଵ ହ୍ଯାକାଶଗମନଂ ତଥା

ସେ ରସୁଣ ଏବଂ ଖାର ଖାଏ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ଚଳାଏ।

ଆତ୍ମକର୍ମାପରାଧେନ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସଂସାରସାଗରେ ଅହୋ ଵୈ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଭାଷିତମ୍

ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷରେ, ସେ ସଂସାରର ଗଭୀର ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ। ଆହା, ତୁମେ ଆଗରୁ କହିଥିବା ଯେ, ଏହା ଏକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ।

ଜାତଂ ମେ ଵିହ୍ଵଲଂ ଚିତ୍ତଂ ନ ସ୍ଥିରଂ ଜାଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ 134.

ମୋ ମନ ବିଚଳିତ ହୋଇଯାଇଛି; କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏହା ସ୍ଥିର ହୁଏନାହିଁ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁଦୁସ୍ତରଂ ସାରଂ ଭୀତାସ୍ମି ପରିଦେଵିତା

ଏହି ଗଭୀର ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣି, ମୁଁ ଭୟଭିତ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ।

ମମ ଚୈଵ ପ୍ରିଯାର୍ଥାଯ ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହମ୍

ମୋ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ—

ଅଲ୍ପସତ୍ତ୍ଵା ଗତଭଯା ଲୋଭମୋହସମନ୍ଵିତାଃ

ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି, ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ, ଲୋଭ ଏବଂ ମୋହରେ ଭରିଥିବା—

ତତଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷୋ ଵରାହଃ ସମ୍ମୁଖେ ସ୍ଥିତଃ

ତାପରେ କମଳପତ୍ର ନୟନ ଭରା ଭୂତି, ସେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଉଡ଼ି ଆସିଲେ।

ତତୋ ଭୂମ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ସୁତୋ ମୁନିଃ

ତାପରେ, ଭୂମି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୁନିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି—

ଧନ୍ଯା ଚୈଵ ସୁଭାଗ୍ଯା ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପରିପୃଚ୍ଛିତମ୍

ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ ଏବଂ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।

କିଂ ତ୍ଵଯା ଭାଷିତୋ ଦେଵି ସର୍ଵଯୋଗାଙ୍ଗଯୋଗଵିତ୍

କିନ୍ତୁ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେ ସମସ୍ତ ଯୋଗଙ୍କର ଜ୍ଞାତା।

କୁମାରଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଂ ମହୀ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ

କୁମାରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭୂମି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

କାର୍ଯଂ କ୍ରିଯାଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଆଧ୍ଯାତ୍ମ୍ଯଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଥିତମ୍

କାର୍ଯ୍ୟ, କ୍ରିୟା, ଯୋଗ ଏବଂ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିତ ଅଛି।

ତତୋ ମାଂ ଭାଷତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମାଯାକରଣ୍ଡକଃ 134.

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋତେ ମାୟାର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ବିଷ୍ଣୁ କଥା କହିଲେ।

କୃତ୍ଵା ତେନ ଵ୍ରତଂ ଚୈଵ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେ ଉପବାସ କରିଥିଲେ।

ଅଷ୍ଟୌ ଭିକ୍ଷା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶୁଦ୍ଧଭାଗଵତାଂ ଗୃହେ

ଘରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତିର ଶୁଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷା ଆଠଟି ଦିଆଯାଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ କିଲ୍ବିଷାତ୍ତସ୍ମାଦେଵମାହ ଜନାର୍ଦନଃ

ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପାଇଁ ଜନାର୍ଦନ ଏଭଳି କହିଛନ୍ତି।

ଶୀଘ୍ରମାରାଧଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯୋ ନ ସଂଶଯଃ

ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶୀଘ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଂ ଧର୍ମକାମୋ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ଧର୍ମ ଚାହୁଁଥିବା ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କୁ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ତସ୍ଯ ଯେ ମୁଖନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତା ଧର୍ମାସ୍ତାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ତତଃ ସ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ

ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ବାହାରିଥିବା ଧର୍ମଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ସେ—

ଵରାହରୂପୀ ଭଗଵାଁଲ୍ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ । ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମେଘଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃସ୍ଵନଃ

ବରାହ ରୂପରେ ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦନ ଭଗବାନ ମେଘର ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବ୍ଦ ପରି ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଭକ୍ତକର୍ମସୁଖାର୍ଥାଯ ଗୁଣଵିତ୍ତସମନ୍ଵିତାମ୍

ଭକ୍ତମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ସୁଖ ପାଇଁ, ଗୁଣ ଓ ଧନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ—

ଦେଵି କାରଯତେ କର୍ମ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ମତ୍ପୂଜନଂ ଵିଧାନେନ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ଗତିମ୍ 134.

ଯଦି କେହି ପରମ ଗତି ଚାହେ, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସାରଂ ତେ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଅପରାଧଵିଵର୍ଜ୍ଜିତାଃ ଅକର୍ମଣ୍ଯେନ ପୁଷ୍ପେଣ ଯୋ ମାମର୍ଚଯତେ ଭୁଵି

ଅପରାଧ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ଚକ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତିନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—

ପାତନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାଙ୍କର ପତନ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି; ବସୁନ୍ଧରା, ଏହା ଶୁଣ।

ମୂର୍ଖା ଭାଗଵତା ଦେଵି ମମ ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ

ଦେବୀ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ବିରୋଧରେ କାମ କରୁଥିବା ମୂର୍ଖ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତମାନେ—

ଅଜ୍ଞାନସ୍ଯ ଚ ଦୋଷେଣ ଦୁଃଖାନ୍ଯନୁଭଵନ୍ତି ଚ

ଅଜ୍ଞାନର ଦୋଷରୁ ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।