ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଯାଂ ଗତିଂ ଚ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତେ ମମ କର୍ମବହିଷ୍କୃତାଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁ ଦଶାକୁ ପାଉଛନ୍ତି—

ଵ୍ଯଭିଚାରଂ ଚ ମେ କୃତ୍ଵା ଯଶ୍ଚ ମାମୁପସର୍ପତି

ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମୋପାଇଁ ଅପରାଧ କରି, ମୋତେ ନିକଟରେ ଆସେ—

କୃମିର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯ୍ଯଂ ତିଷ୍ଠତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେ କୀଟ ହୋଇ, ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ରହିଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯଚ୍ଚ କୃତ୍ଵା ମହାଭାଗେ କୃତକୃତ୍ଯଃ ପୁନର୍ଭଵେତ୍

ଏବଂ ମହାଭାଗେ, କେଉଁପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଏପରି କରିଥିବା ଜଣେ ପୁନଃ ସଫଳ ହେବେ—

ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯୋ ମମ ଯେ ଚ ମତେ ସ୍ଥିତାଃ 134.

ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ମତରେ ଅବସ୍ଥିତ—

କିଲ୍ବିଷାତ୍ତୁ ପ୍ରମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ସ୍ପୃଶେତ ମମ ଗାତ୍ରାଣି ଚିତ୍ତଂ କୃତ୍ଵା ଚଲାଚଲମ୍

ମନକୁ ଚଳାଚଳ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରି, ମୋ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ଇଚ୍ଛାମି ଚ ସଦା ଦାନ୍ତଂ ଶୁଭଂ ଭାଗଵତଂ ଶୁଚିମ୍

ମୁଁ ସଦା ଏହି ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେଉଁଠି ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ଭଲ, ପ୍ରଭୁଭକ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି।

ଅହଙ୍କାରଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ କମର୍ଣ୍ଯଭିରତଂ ମମ

ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ନିତ୍ୟ ନିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା।

ମାଂ ଯଦା ଲଭତେ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭାଗଵତଃ ଶୁଚିଃ

ଯେତେବେଳେ କ୍ରୋଧିତ କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ର ଭକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ମୋତେ ପାଇଯାନ୍ତି—

ଭେକସ୍ତ୍ରିଶତଵର୍ଷାଣି ଯାତୁଧାନଃ ପୁନର୍ଦଶ

ସେ ତିନି ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବେଙ୍ଗ ହେବେ, ଏବଂ ଦଶ ବର୍ଷ ପାଇଁ ରାକ୍ଷସ ହେବେ।

ଅନ୍ଧୋ ଜାଯେତ ସୁଶ୍ରୋଣି ପଂଚ ସପ୍ତ ତଥା ନଵ

ଓ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭା, ସେ ପାଞ୍ଚ, ସାତ କିମ୍ବା ନଉ ଥର ପ୍ରତି ଅନ୍ଧା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଶୈଵାଲଭକ୍ଷିତା ଚୈଵ ହ୍ଯାକାଶଗମନଂ ତଥା

ସେ ରସୁଣ ଏବଂ ଖାର ଖାଏ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ଚଳାଏ।

ଆତ୍ମକର୍ମାପରାଧେନ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସଂସାରସାଗରେ ଅହୋ ଵୈ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଭାଷିତମ୍

ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷରେ, ସେ ସଂସାରର ଗଭୀର ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ। ଆହା, ତୁମେ ଆଗରୁ କହିଥିବା ଯେ, ଏହା ଏକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ।

ଜାତଂ ମେ ଵିହ୍ଵଲଂ ଚିତ୍ତଂ ନ ସ୍ଥିରଂ ଜାଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ 134.

ମୋ ମନ ବିଚଳିତ ହୋଇଯାଇଛି; କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏହା ସ୍ଥିର ହୁଏନାହିଁ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁଦୁସ୍ତରଂ ସାରଂ ଭୀତାସ୍ମି ପରିଦେଵିତା

ଏହି ଗଭୀର ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣି, ମୁଁ ଭୟଭିତ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ।

ମମ ଚୈଵ ପ୍ରିଯାର୍ଥାଯ ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହମ୍

ମୋ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ—

ଅଲ୍ପସତ୍ତ୍ଵା ଗତଭଯା ଲୋଭମୋହସମନ୍ଵିତାଃ

ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି, ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ, ଲୋଭ ଏବଂ ମୋହରେ ଭରିଥିବା—

ତତଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷୋ ଵରାହଃ ସମ୍ମୁଖେ ସ୍ଥିତଃ

ତାପରେ କମଳପତ୍ର ନୟନ ଭରା ଭୂତି, ସେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଉଡ଼ି ଆସିଲେ।

ତତୋ ଭୂମ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ସୁତୋ ମୁନିଃ

ତାପରେ, ଭୂମି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୁନିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି—

ଧନ୍ଯା ଚୈଵ ସୁଭାଗ୍ଯା ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପରିପୃଚ୍ଛିତମ୍

ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ ଏବଂ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।

କିଂ ତ୍ଵଯା ଭାଷିତୋ ଦେଵି ସର୍ଵଯୋଗାଙ୍ଗଯୋଗଵିତ୍

କିନ୍ତୁ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେ ସମସ୍ତ ଯୋଗଙ୍କର ଜ୍ଞାତା।

କୁମାରଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଂ ମହୀ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ

କୁମାରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭୂମି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

କାର୍ଯଂ କ୍ରିଯାଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଆଧ୍ଯାତ୍ମ୍ଯଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଥିତମ୍

କାର୍ଯ୍ୟ, କ୍ରିୟା, ଯୋଗ ଏବଂ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିତ ଅଛି।

ତତୋ ମାଂ ଭାଷତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମାଯାକରଣ୍ଡକଃ 134.

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋତେ ମାୟାର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ବିଷ୍ଣୁ କଥା କହିଲେ।

କୃତ୍ଵା ତେନ ଵ୍ରତଂ ଚୈଵ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେ ଉପବାସ କରିଥିଲେ।

ଅଷ୍ଟୌ ଭିକ୍ଷା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶୁଦ୍ଧଭାଗଵତାଂ ଗୃହେ

ଘରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତିର ଶୁଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷା ଆଠଟି ଦିଆଯାଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ କିଲ୍ବିଷାତ୍ତସ୍ମାଦେଵମାହ ଜନାର୍ଦନଃ

ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପାଇଁ ଜନାର୍ଦନ ଏଭଳି କହିଛନ୍ତି।

ଶୀଘ୍ରମାରାଧଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯୋ ନ ସଂଶଯଃ

ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶୀଘ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।