ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵ୍ରତଂ ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା

ବିଧି ଅନୁସାରେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିଲେ ।

ଅଵିଧାନେନ ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯୋ ହି ମାମୁପସର୍ପତି

ଯେଉଁ ଜଣେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରି ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ ।

ତେନ ଦତ୍ତଂ ଵରାରୋହେ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯସୁଗନ୍ଧିତମ୍

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ଯାହା ଦେଇଥାଏ, ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାର ସୁଗନ୍ଧରେ ।

ତତୋ ନାରାଯଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସା ସଂଶିତଵ୍ରତା

ତାପରେ, ନାରାୟଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଶପଥରେ ଦୃଢ ଥିଲେ ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ସମାଚାରଂ ରହସ୍ଯଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ।। 134.

ଧରଣୀ କହିଲେ — ମୁଁ ଶୁଧ ହୋଇ, ତୁମେ ଗୁପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟ କହିବା ଉଚିତ ।

କେନ କର୍ମଵିଧାନେନ ଭୂତ୍ଵା ଭାଗଵତା ଭୁଵି

ଭୂମିରେ ଭାଗବତ ହୋଇ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଧି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ।

ଏତନ୍ମେ ସଂଶଯଂ ଦେଵ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ

ହେ ଦେବ, ଏହା ମୋର ସନ୍ଦେହ; ମୁଁ ବହୁତ ଆଗ୍ରହୀ ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ କଥିତଂ ମମ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଗୁହ୍ଯମେତତ୍ପରଂ ମହତ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱଟିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଇଛି।

ଵିମୁଚ୍ଯ ସର୍ଵକର୍ମାଣି ଯୋ ହି ମାମୁପସର୍ପତି

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡି ମୋତେ ନିକଟରେ ଆସେ—

ଭୂତ୍ଵା ପୂର୍ଵମୁଖସ୍ତତ୍ର ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚାମ୍ବୁଭିଃ

ସେଠି ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପ୍ରଥମେ ପାଦକୁ ପାଣିରେ ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ତତଃ ପ୍ରକ୍ଷାଲିତଂ ହସ୍ତଂ ଜଲେନ ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ, ହାତକୁ ପାଣିରେ ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ପାଦମେକୈକଶସ୍ତଦ୍ଵତ୍ପଂଚ ପଞ୍ଚ ଵଦେତ୍ତତଃ

ଏହିପରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରେ 'ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରୀଣି କୋଶାନ୍ପିବେତ୍ତତ୍ର ସର୍ଵପାପଵିଶୋଧନମ୍

ସେଠି, ତିନି ମୁଁହ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଶୁଧ କରେ।

ପ୍ରାଣାଯାମଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ମମ ଚିନ୍ତାପରାଯଣଃ

ତାପରେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରି, ମୋ ଚିନ୍ତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଗି ରହିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରୀଣି ଵାରାନ୍ସ୍ପୃଶେତ୍ତତ୍ର ଶିରୋ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତଃ 134.

ସେଠି, ମୁଣ୍ଡକୁ ତିନିଥର ଛୁଇଁବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମା ଅବସ୍ଥିତ।

ସ୍ପୃଶେତ୍ତୁ ନିଷ୍କଲସ୍ତତ୍ର ଯୋ ହି ଯତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅଦ୍ୱିତୀୟତାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେ ନିଜେ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଠି ନିଜକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ଯ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମମାଭିଗମନେଷୁ ଚ

ମୋତେ ନିକଟରେ ଆସିବା ପାଇଁ ଏହିପରି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଚ କୁର୍ଵତସ୍ତସ୍ଯ ମମ କର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଜଣେ, ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନୁସୃତ ହୁଏ।

ତତୋ ନାରାଯଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵୀ ଵସୁନ୍ଧରା

ତାପରେ ନାରାୟଣଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦେବୀ ଧରା ଭୂମି—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ତାପନଂ ଶୋଧନଂ ଚୈଵ ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି

ଧରଣୀ କହିଲେ: ଆପଣ ତାପନ ଓ ଶୋଧନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଯାଂ ଗତିଂ ଚ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତେ ମମ କର୍ମବହିଷ୍କୃତାଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁ ଦଶାକୁ ପାଉଛନ୍ତି—

ଵ୍ଯଭିଚାରଂ ଚ ମେ କୃତ୍ଵା ଯଶ୍ଚ ମାମୁପସର୍ପତି

ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମୋପାଇଁ ଅପରାଧ କରି, ମୋତେ ନିକଟରେ ଆସେ—

କୃମିର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯ୍ଯଂ ତିଷ୍ଠତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେ କୀଟ ହୋଇ, ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ରହିଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯଚ୍ଚ କୃତ୍ଵା ମହାଭାଗେ କୃତକୃତ୍ଯଃ ପୁନର୍ଭଵେତ୍

ଏବଂ ମହାଭାଗେ, କେଉଁପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଏପରି କରିଥିବା ଜଣେ ପୁନଃ ସଫଳ ହେବେ—

ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯୋ ମମ ଯେ ଚ ମତେ ସ୍ଥିତାଃ 134.

ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ମତରେ ଅବସ୍ଥିତ—

କିଲ୍ବିଷାତ୍ତୁ ପ୍ରମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ସ୍ପୃଶେତ ମମ ଗାତ୍ରାଣି ଚିତ୍ତଂ କୃତ୍ଵା ଚଲାଚଲମ୍

ମନକୁ ଚଳାଚଳ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରି, ମୋ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ଇଚ୍ଛାମି ଚ ସଦା ଦାନ୍ତଂ ଶୁଭଂ ଭାଗଵତଂ ଶୁଚିମ୍

ମୁଁ ସଦା ଏହି ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେଉଁଠି ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ଭଲ, ପ୍ରଭୁଭକ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି।

ଅହଙ୍କାରଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ କମର୍ଣ୍ଯଭିରତଂ ମମ

ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ନିତ୍ୟ ନିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା।