ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଜ୍ଞାତ୍ଵା କର୍ମାପରାଧଂ ତୁ ନ ସ ପାପେନ ଲିପ୍ଯତେ 132.

କାର୍ଯ୍ୟର ଅପରାଧ ବୁଝିଲେ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହାଭାଗେ ମମ ଲୋକସୁଖାଵହମ୍

ମହାଭାଗେ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୋର ଲୋକରେ ସୁଖ ଆଣେ।

ମମ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ବହିଷ୍କୃତ୍ଯ ଯଃ ଶ୍ମଶାନଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବାହାର କରି, ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଶ୍ମଶାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ—

ଶ୍ମଶାନେ ଜମ୍ବୁକା ଭୂତ୍ଵା ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ଶଵାନ୍ ତଥା

ଶ୍ମଶାନରେ ସେମାନେ ଶିଆଳ ହେଇ ମୃତଦେହ ଖାଇଥାନ୍ତି ।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକହିତାଯ ଵୈ ତଵ ନାଥ ପ୍ରପନ୍ନାନାଂ କ୍ଵ ପାପଂ ଵିଦ୍ଯତେ ପ୍ରଭୋ

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ — 'ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁଠି ପାପ ରହିପାରିବ ?'

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚ ମେ ବ୍ରୂହି ଯେନ ମୁଚ୍ଯନ୍ତି କିଲ୍ବିଷାତ୍ ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

'ମୁଁ କେମିତି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ, ସେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥା କହିଦିଅ । ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରୁଛ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି ।'

କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ହୀଦଂ ଶୋଭନଂ ପାପନାଶନମ୍

'ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ଏହି ଭଲ ଓ ପାପ ନଶାଇଦେଇଥିବା ବିଧି କହିବି ।'

ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତତଃ ପୀତ୍ଵା ତତୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

'ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।'

ସର୍ଵଥା ଵର୍ଜନୀଯଂ ଵୈ ସର୍ଵଭାଗଵତେନ ତୁ

'ଭଗବତଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ ।'

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ନାପରାଧୋଽସ୍ତି ତସ୍ଯ ଵୈ

'ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଅପରାଧ ରହିନାହିଁ ।'

ରାଗମୋହେନ ସଂଯୁକ୍ତଃ କାମେନ ଚ ଵଶୀକୃତଃ 132.

'ରାଗ ଓ ମୋହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଏବଂ କାମରେ ବଶ ହୋଇଯାଇଛି ।'

ଅନ୍ଧଶ୍ଚ ଜାଯତେ ଦେଵି ଦରିଦ୍ରୋ ଜ୍ଞାନମୂର୍ଖଵାନ୍

'ଦେବୀ, ସେ ଅନ୍ଧା ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ହୀନ ହୋଇଥାଏ ।'

ଅପରାଧମିମଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵଂ ନାସ୍ତି ସଂଶଯଃ ତଵ ଦେଵ ପ୍ରପନ୍ନାନାଂ ମୋକ୍ଷଂ ସଂସାରସାଗରାତ୍

'ଏହି ଅପରାଧ କରିଲା ପରେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ — ଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।'

ଅପରାଧସମାଯୁକ୍ତସ୍ତଵ କର୍ମପରାଯଣଃ

'ଅପରାଧରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ ।'

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ତପଃ କୃତ୍ଵା ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ଆକାଶଶଯନେ ଵସେତ୍

'ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ — ତିନି ରାତି ପ୍ରୟତ୍ନ କରି ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ ।'

ଶୁଦ୍ଧୋ ଭାଗଵତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

'ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ହୋଇ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ।'

ମୁଚ୍ଯତେ କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଦେଵି ଆଚାରେଣ ବହିଷ୍କୃତଃ

'ଦେବୀ, ଆଚାରରୁ ବାହାରି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ ।'

ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ମୃତକଂ ଦେଵି ଯୋ ମତ୍କ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ତିଷ୍ଠତି

'ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ମୃତଦେହକୁ ଛୁଇଁ ମୋର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରହିଥାଏ —'

ଦଶଵଷର୍ସହସ୍ରାଣି ଚଣ୍ଡାଲଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ

'ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ।'

ମକ୍ଷିକା ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ଟିଟ୍ଟିଭୈକାଦଶଂ ସମାଃ

'ତିନି ବର୍ଷ ପୋକା ଭାବେ, ଏଗାର ଦିନ ଟିଟିଭି ପକ୍ଷୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ।'

ହସ୍ତୀ ଵର୍ଷଶତଂ ଚୈଵ ଖରୋ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶକଂ ଭଵେତ୍ 132.

'ସେ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ହାତୀ ଭାବେ ଓ ବତିଶି ବର୍ଷ ଗଧା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ।'

ଏଵଂ ସ ଚାତ୍ମଦୋଷେଣ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଏଭଳି, ନିଜ ଦୋଷରୁ, ସେ ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହିଲା।

ତତୋ ହରେର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୁଃଖେନ ପରିପୃଚ୍ଛତି

ତାପରେ, ହରିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୁଃଖରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଭୀଷଣମତ୍ଯନ୍ତଂ ମମ ମର୍ମପ୍ରଭେଦକମ୍

ଧରଣୀ କହିଲେ: ଏହି କଥା ଏତେ ଭୟଙ୍କର, ମୋ ହୃଦୟକୁ ଭେଦି ଦେଉଛି।

ଆଚାରାଚ୍ଚ ପରିଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ତଵକର୍ମପରାଯଣଃ

ଆଚାରରୁ ଅପସ୍ଥାନ ହେଇ, ସେ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହିଛି।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୃଥ୍ଵ୍ଯାସ୍ତଥା ଵାକ୍ଯଂ ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ

ପୃଥ୍ବୀଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଏକାହାରଂ ତତସ୍ତିଷ୍ଠେଦ୍ଦିନାନି ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ତାପରେ, ଦଶ ଓ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ରହିବା ଉଚିତ।

ତତ ଏଵଂ ଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ତୁ ପ୍ରାଶଯେତ୍

ଏଭଳି ବିଧି କରି, ପଛେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୃତକମେଵ ଚ

ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ମୃତକ ସ୍ପର୍ଶ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ।