ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠାଚର୍ଵଣପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନାମୈକତ୍ରିଂଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ 'ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଚବାଇବା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ' ନାମକ ଏକଶତ ତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ମୃତକସ୍ପର୍ଶପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମ୍ ଗତ୍ଵା ତୁ ମୈଥୁନଂ ଭଦ୍ରେ ଅସ୍ନାତୋ ଯଃ ଶଵଂ ସ୍ପୃଶେତ୍

ଏବେ ମୃତଦେହ ସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ: ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ମିଥୁନ ପରେ ନିସ୍ନାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଶବ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଭଦ୍ରେ—

ଵର୍ଷଂ ନାରାଯଣାଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସା ମହୀ ସଂଶିତଵ୍ରତା

ନାରାୟଣଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି, ଧରଣୀ ଏକ ବର୍ଷ ଦୀଢ଼ ବ୍ରତ ରଖିଥିଲେ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ କଥମେଵଂ ପୁମାନ୍ଵୈ ସ ରେତଃପାନପରୋ ଭଵେତ୍

ଧରଣୀ କହିଲେ: କିପରି ଏଭଳି ଏକ ଲୋକ ରେତସ ପାନ କରିବାକୁ ଚାହେ?

ଏତନ୍ମେ ପରମଂ ଦୁଃଖଂ ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଦେଵି ଇଦଂ ଗୁହ୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍

ଏହା ମୋର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ; ତୁମେ ଏହା ବିଷୟରେ କହିବା ଉଚିତ। ଦେବୀ, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶକୁ ମୋତେ ଶୁଣ।

ଚିହ୍ନମୈତଦ୍ଵରାରୋହେ ଆଧିଚାରଵିନିଶ୍ଚଯଃ

ଏହା ହେଉଛି ଚିହ୍ନ, ଭଦ୍ରେ, ଅଧିଚାର ଅପରାଧର ନିଶ୍ଚୟ।

ଦୃଷ୍ଟଂ ତସ୍ଯାପରାଧସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ

ଏହା ଦେଖିଲେ, ଲୋକ ଏହି ଅପରାଧର ଫଳ ପାଇଥାଏ।

ଅପରାଧସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ଵିଶୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ନ ଜାଯତେ

ଅପରାଧର ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହେଉ ନାହିଁ।

ଗୃହସ୍ଥାଃ ପୁରୁଷା ଭଦ୍ରେ ମମ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ଏଭଳି, ଭଦ୍ରେ, ଗୃହସ୍ଥ ପୁରୁଷମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ ରହନ୍ତି—

ଵାଯୁଭକ୍ଷଂ ଦିନଂ ତ୍ଵେକଂ ତତୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଏକ ଦିନ ପାଇଁ କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇଲେ, ପରେ ତାହାର ପାପ ମୁକ୍ତି ହୁଏ।

ଜ୍ଞାତ୍ଵା କର୍ମାପରାଧଂ ତୁ ନ ସ ପାପେନ ଲିପ୍ଯତେ 132.

କାର୍ଯ୍ୟର ଅପରାଧ ବୁଝିଲେ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମହାଭାଗେ ମମ ଲୋକସୁଖାଵହମ୍

ମହାଭାଗେ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୋର ଲୋକରେ ସୁଖ ଆଣେ।

ମମ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ବହିଷ୍କୃତ୍ଯ ଯଃ ଶ୍ମଶାନଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ମୋର ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବାହାର କରି, ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଶ୍ମଶାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ—

ଶ୍ମଶାନେ ଜମ୍ବୁକା ଭୂତ୍ଵା ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ଶଵାନ୍ ତଥା

ଶ୍ମଶାନରେ ସେମାନେ ଶିଆଳ ହେଇ ମୃତଦେହ ଖାଇଥାନ୍ତି ।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକହିତାଯ ଵୈ ତଵ ନାଥ ପ୍ରପନ୍ନାନାଂ କ୍ଵ ପାପଂ ଵିଦ୍ଯତେ ପ୍ରଭୋ

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ — 'ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁଠି ପାପ ରହିପାରିବ ?'

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚ ମେ ବ୍ରୂହି ଯେନ ମୁଚ୍ଯନ୍ତି କିଲ୍ବିଷାତ୍ ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

'ମୁଁ କେମିତି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ, ସେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥା କହିଦିଅ । ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରୁଛ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି ।'

କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ହୀଦଂ ଶୋଭନଂ ପାପନାଶନମ୍

'ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ଏହି ଭଲ ଓ ପାପ ନଶାଇଦେଇଥିବା ବିଧି କହିବି ।'

ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତତଃ ପୀତ୍ଵା ତତୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

'ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।'

ସର୍ଵଥା ଵର୍ଜନୀଯଂ ଵୈ ସର୍ଵଭାଗଵତେନ ତୁ

'ଭଗବତଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ ।'

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ନାପରାଧୋଽସ୍ତି ତସ୍ଯ ଵୈ

'ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଅପରାଧ ରହିନାହିଁ ।'

ରାଗମୋହେନ ସଂଯୁକ୍ତଃ କାମେନ ଚ ଵଶୀକୃତଃ 132.

'ରାଗ ଓ ମୋହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଏବଂ କାମରେ ବଶ ହୋଇଯାଇଛି ।'

ଅନ୍ଧଶ୍ଚ ଜାଯତେ ଦେଵି ଦରିଦ୍ରୋ ଜ୍ଞାନମୂର୍ଖଵାନ୍

'ଦେବୀ, ସେ ଅନ୍ଧା ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ହୀନ ହୋଇଥାଏ ।'

ଅପରାଧମିମଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵଂ ନାସ୍ତି ସଂଶଯଃ ତଵ ଦେଵ ପ୍ରପନ୍ନାନାଂ ମୋକ୍ଷଂ ସଂସାରସାଗରାତ୍

'ଏହି ଅପରାଧ କରିଲା ପରେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ — ଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।'

ଅପରାଧସମାଯୁକ୍ତସ୍ତଵ କର୍ମପରାଯଣଃ

'ଅପରାଧରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ ।'

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ତପଃ କୃତ୍ଵା ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ଆକାଶଶଯନେ ଵସେତ୍

'ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ — ତିନି ରାତି ପ୍ରୟତ୍ନ କରି ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ ।'

ଶୁଦ୍ଧୋ ଭାଗଵତୋ ଭୂତ୍ଵା ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

'ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ହୋଇ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ।'

ମୁଚ୍ଯତେ କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଦେଵି ଆଚାରେଣ ବହିଷ୍କୃତଃ

'ଦେବୀ, ଆଚାରରୁ ବାହାରି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ ।'

ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ମୃତକଂ ଦେଵି ଯୋ ମତ୍କ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ତିଷ୍ଠତି

'ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ମୃତଦେହକୁ ଛୁଇଁ ମୋର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରହିଥାଏ —'

ଦଶଵଷର୍ସହସ୍ରାଣି ଚଣ୍ଡାଲଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ

'ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ।'