ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମମାଗ୍ରତୋ ଵରାରୋହେ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଚ ହୁତାଶନମ୍

ମୋ ସାମ୍ନାରେ, ବେଦିରେ, ସେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା ଉଚିତ।

ତତଃ ଶିଷ୍ଯୋ ଗୁରୁଶ୍ଚୈଵ ଦୀକ୍ଷିତଃ ଶୁଚିରୁତ୍ତମଃ 128.

ତାପରେ, ଦିକ୍ଷିତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଶିଷ୍ୟ ଓ ଗୁରୁ, ଦୁହେଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଯା ଧାରିତା ପୂର୍ଵପିତାମହେନ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଦେଵେନ ଭଵୋଦ୍ଭଵେନ

ମନ୍ତ୍ର — ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମହମାନେ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଦେବତା ଓ ଭବୋଦ୍ଭବ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଗୁରୁର୍ଗୃହ୍ଯ ଗଣାନ୍ତିକମ୍

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯିବେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ନାରାଯଣସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଗାତ୍ରଜାତାଂ ସ୍ଵଶିଷ୍ଯ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ସମଯେନ ଦେଵୀମ୍

ମନ୍ତ୍ର — ହେ ଶିଷ୍ୟ, ଯଥାବିଧି ନୀତିରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଶାଖାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରସାଧନଵିଧିଂ ଚୈଵ କେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ କଲ୍ପଯେତ୍

ଧରଣୀ ପଚାରିଲେ — କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରାଯିବ?

ଅକର୍ମଣ୍ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ତଵ କର୍ମପରାଯଣଃ

ତୁମର ଅକର୍ମ ଦ୍ୱାରା କର୍ମରେ ଲିନ ଥିବା ଲୋକ ମୁକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି।

ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତଵାକ୍ଯେନ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ଧର୍ମ ଯୁକ୍ତ କଥାରେ ସେ ବସୁଧାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ସ୍ନାନସ୍ଯୈଵୋପଚାରାଣି ଯାନି କୁର୍ଵନ୍ତି କର୍ମ୍ମିଣଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ — ଯେଉଁ ସ୍ନାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା କର୍ମକାରୀମାନେ କରନ୍ତି—

ଵୃତ୍ତେଷ୍ଵେଵୋପଚାରେଷୁ ଜଲପ୍ରାଧାନିକେଷୁ ଚ

ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଣି ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନେଇଥାଏ—

ଯଥା ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦାତଵ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ, ହେ ବସୁଧା, କିପରି ଏହା ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ।

ଅଞ୍ଜନଂ କଙ୍କତୀଂ ଚୈଵ ଶୀଘ୍ରମେଵ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ 128.

ସେ ତୁରନ୍ତ ଅଞ୍ଜନ ଓ କଂକଟି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଞ୍ଜଲୌ କଙ୍କତୀଂ ଗୃହ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ହାତରେ କଂକଟି ଧରି, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଏତାଂ କଙ୍କତୀମଞ୍ଜଲିସ୍ଥାଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ପ୍ରସୀଦ ନାରାଯଣ ଶିରଃ ପ୍ରସାଧି ହି

ମନ୍ତ୍ର — ଏହି କଂକଟିକୁ ହାତରେ ଧରି, ହେ ନାରାୟଣ, କୃପା କର; ମୁଣ୍ଡକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କର।

ମହାନୁଭାଵ ଵିଶ୍ଵନେତ୍ରେ ସ୍ଵନେତ୍ରେ ଯାଭ୍ଯାଂ ପଶ୍ଯସେ ତ୍ଵଂ ତ୍ରିଲୋକୀମ୍

ହେ ମହାନ, ହେ ବିଶ୍ୱନେତ୍ର, ତୁମେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତିନି ଲୋକକୁ ଦେଖୁଛ।

ତତଃ ସଂସ୍ନାପଯେଦ୍ଦେଵଂ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତମ୍

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ସେ ସୁବ୍ରତ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଦେଵଦେଵ ସ୍ନାନୀଯମିଦଂ ମମ କଲ୍ପିତଂ ସୁଵର୍ଣକଲଶଂ ଗୃହାଣ ପ୍ରସୀଦ ଏଷୋଽଞ୍ଜଲିର୍ମଯା ପରିକଲ୍ପିତଃ ସ୍ନାହି ସ୍ନାହୀତି

ମନ୍ତ୍ର — ହେ ଦେବଦେବ, ଏହି ସ୍ନାନ ବିଧି ମୋର ତରଫରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ଗ୍ରହଣ କର, କୃପା କର। ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ପାଣି ମୁଁ ଦିଏଛି; ସ୍ନାନ କର, ସ୍ନାନ କର।

ନମୋ ନାରାଯଣେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ନମୋ ନାରାୟଣ ବୋଲି କହି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ମମ କର୍ମଣି ଦୀକ୍ଷିତଃ କୁଶିଷ୍ଯାଯ ନ ଦାତଵ୍ଯା ପିଶୁନାଯ ଶଠାଯ ଚ

ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୀକ୍ଷିତ, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଅଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ, ଅପବାଦକିମ୍ବା ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଏଷା ଚୈଵ ଵରାରୋହେ ଗୃହୀତ୍ଵା ଗଣନାନ୍ତିକା

ଏହାକୁ ନେଇ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଗଣନା ମାଳା ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତମାଷ୍ଟାଧିକଶତଂ ପଂଚାଶତ୍ତୁର୍ଯମଧ୍ଯମା 128.

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳାରେ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠଟି ମଣି, ମଧ୍ୟମ ମାଳାରେ ଚଉନ୍ହେଁ ଓ ପଞ୍ଚାଶି, ଏବଂ ନିମ୍ନ ମାଳାରେ ବତିସି ମଣି ଥାଏ।

ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୈରୁତ୍ତମା ସା ତୁ ମଧ୍ଯମା ପୁତ୍ରଜୀଵକୈଃ

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା, ମଧ୍ୟମ ମାଳା ପୁତ୍ରଜୀବ ମଣିରେ ତିଆରି ହୁଏ।

ଏତତ୍କଶ୍ଚିନ୍ନ ଜାନାତି ଜନ୍ମାନ୍ତରଶତୈରପି

ଏହି ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟକୁ ଶତ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ଜାଣିପାରେ ନାହିଁ।

ନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଃ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ତାଂ ତୁ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ହସ୍ତେ ନ କାରଯେତ୍

ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ଏହାକୁ ଛୁଅଉ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହାକୁ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ହାତରେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ ଦର୍ଶଯେଚ୍ଚ କସ୍ଯାପି ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ତୁ ପୂଜଯେତ୍

ଏହାକୁ କାହାକୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଭାବିବା ପରେ ଏହାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ହି ଵିଧିପୂର୍ଵେଣ ପାଲଯେତ ଗଣାନ୍ତିକାମ୍

ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଗଣନା ମାଳାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧରଣୀ ସଂଶିତଵ୍ରତା

ଏପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧରଣୀ ନିଜ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି କଥା କହିଲେ।

ଦର୍ପଣଂ ତେ କଥଂ ଦେଯଂ ତନ୍ମମାଖ୍ଯାହି ମାଧଵ

ତୁମେ ଦର୍ପଣ କିପରି ଦେବା ଉଚିତ, ଏହା ମୋତେ କୁହ, ମାଧବ।

ଧରଣ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵରାହଃ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ଧରଣୀଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବରାହ ପୁନି କହିଲେ।