ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଯେନ ଚିନ୍ତଯସେ ଚିନ୍ତାଂ ମମ କର୍ମପରାଯଣା

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ — ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଭାବରେ ମୋତେ ଚିନ୍ତା କର, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହ, ସେଠି ମୋର ଅନୁଗ୍ରହ ମିଳିବ।

ଏଷା ଗଣାନ୍ତିକା ନାମ ଦୀକ୍ଷାଽଙ୍ଗବୀଜନିଃସୃତା 128.

ଏହାକୁ 'ଗୁପ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦୀକ୍ଷା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଦୀକ୍ଷାର ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ଦୀକ୍ଷିତେନ ତୁ ଶୁଦ୍ଧେନ ମମ ନିଶ୍ଚିତକର୍ମଣା

ଯିଏ ପବିତ୍ର ଓ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ରଖିଥାଏ,

ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତୋ ଭୂତ୍ଵା ତଦ୍ଗୃହ୍ଣାତି ଗଣାନ୍ତିକାମ୍

ଯିଏ ଭକ୍ତ ହୋଇ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରେ,

ତସ୍ଯ ଧର୍ମୋ ନ ଵିଦ୍ଯେତ ଦୀକ୍ଷା ତସ୍ଯ ମହାଫଲା

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନାହିଁ; ଏହି ଦୀକ୍ଷା ବଡ଼ ଫଳ ଦେଉଛି।

ଆସୁରୀ ନାମ ସା ଦୀକ୍ଷା ଯଯା ଧର୍ମଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

ଏହି ଦୀକ୍ଷାକୁ 'ଆସୁରୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ପ୍ରଚଳିତ ହୁଏ।

ଗୁହ୍ଯାଂ ଗଣାନ୍ତିକାଂ ଯୋ ମାଂ ଚିନ୍ତଯେତ୍ସ ବୁଧୋତ୍ତମଃ

ଯିଏ ମୋତେ ଗୁପ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଚିନ୍ତା କରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ।

ଗ୍ରହଣସ୍ଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥା ଶିଷ୍ଯାଯ ଦୀଯତେ

ଏହା କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିବା, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଯେପରି ଦିଆଯାଏ, ମୁଁ ସେଥିରେ କହିବି।

କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷସ୍ଯ ଵାପ୍ଯଥ ।। । ଵୈଶାଖସ୍ଯାପି ମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ

କୌମୁଦ ମାସରେ କିମ୍ବା ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ, କିମ୍ବା ବୈଶାଖ ମାସରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ,

କୁର୍ଯାନ୍ନିରାମିଷଂ ତତ୍ର ଦିନାନି ତ୍ରୀଣି ନିଶ୍ଚିତଃ

ସେଠାରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତିନି ଦିନ ନିରାମିଷ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।

ମମାଗ୍ରତୋ ଵରାରୋହେ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଚ ହୁତାଶନମ୍

ମୋ ସାମ୍ନାରେ, ବେଦିରେ, ସେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା ଉଚିତ।

ତତଃ ଶିଷ୍ଯୋ ଗୁରୁଶ୍ଚୈଵ ଦୀକ୍ଷିତଃ ଶୁଚିରୁତ୍ତମଃ 128.

ତାପରେ, ଦିକ୍ଷିତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଶିଷ୍ୟ ଓ ଗୁରୁ, ଦୁହେଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଯା ଧାରିତା ପୂର୍ଵପିତାମହେନ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଦେଵେନ ଭଵୋଦ୍ଭଵେନ

ମନ୍ତ୍ର — ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମହମାନେ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଦେବତା ଓ ଭବୋଦ୍ଭବ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଗୁରୁର୍ଗୃହ୍ଯ ଗଣାନ୍ତିକମ୍

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯିବେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ନାରାଯଣସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଗାତ୍ରଜାତାଂ ସ୍ଵଶିଷ୍ଯ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ସମଯେନ ଦେଵୀମ୍

ମନ୍ତ୍ର — ହେ ଶିଷ୍ୟ, ଯଥାବିଧି ନୀତିରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଶାଖାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରସାଧନଵିଧିଂ ଚୈଵ କେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ କଲ୍ପଯେତ୍

ଧରଣୀ ପଚାରିଲେ — କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରାଯିବ?

ଅକର୍ମଣ୍ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ତଵ କର୍ମପରାଯଣଃ

ତୁମର ଅକର୍ମ ଦ୍ୱାରା କର୍ମରେ ଲିନ ଥିବା ଲୋକ ମୁକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି।

ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତଵାକ୍ଯେନ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ଧର୍ମ ଯୁକ୍ତ କଥାରେ ସେ ବସୁଧାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ସ୍ନାନସ୍ଯୈଵୋପଚାରାଣି ଯାନି କୁର୍ଵନ୍ତି କର୍ମ୍ମିଣଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ — ଯେଉଁ ସ୍ନାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା କର୍ମକାରୀମାନେ କରନ୍ତି—

ଵୃତ୍ତେଷ୍ଵେଵୋପଚାରେଷୁ ଜଲପ୍ରାଧାନିକେଷୁ ଚ

ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଣି ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନେଇଥାଏ—

ଯଥା ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦାତଵ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ, ହେ ବସୁଧା, କିପରି ଏହା ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ।

ଅଞ୍ଜନଂ କଙ୍କତୀଂ ଚୈଵ ଶୀଘ୍ରମେଵ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ 128.

ସେ ତୁରନ୍ତ ଅଞ୍ଜନ ଓ କଂକଟି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଞ୍ଜଲୌ କଙ୍କତୀଂ ଗୃହ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ହାତରେ କଂକଟି ଧରି, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଏତାଂ କଙ୍କତୀମଞ୍ଜଲିସ୍ଥାଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ପ୍ରସୀଦ ନାରାଯଣ ଶିରଃ ପ୍ରସାଧି ହି

ମନ୍ତ୍ର — ଏହି କଂକଟିକୁ ହାତରେ ଧରି, ହେ ନାରାୟଣ, କୃପା କର; ମୁଣ୍ଡକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କର।

ମହାନୁଭାଵ ଵିଶ୍ଵନେତ୍ରେ ସ୍ଵନେତ୍ରେ ଯାଭ୍ଯାଂ ପଶ୍ଯସେ ତ୍ଵଂ ତ୍ରିଲୋକୀମ୍

ହେ ମହାନ, ହେ ବିଶ୍ୱନେତ୍ର, ତୁମେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତିନି ଲୋକକୁ ଦେଖୁଛ।

ତତଃ ସଂସ୍ନାପଯେଦ୍ଦେଵଂ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତମ୍

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ସେ ସୁବ୍ରତ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଦେଵଦେଵ ସ୍ନାନୀଯମିଦଂ ମମ କଲ୍ପିତଂ ସୁଵର୍ଣକଲଶଂ ଗୃହାଣ ପ୍ରସୀଦ ଏଷୋଽଞ୍ଜଲିର୍ମଯା ପରିକଲ୍ପିତଃ ସ୍ନାହି ସ୍ନାହୀତି

ମନ୍ତ୍ର — ହେ ଦେବଦେବ, ଏହି ସ୍ନାନ ବିଧି ମୋର ତରଫରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ଗ୍ରହଣ କର, କୃପା କର। ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ପାଣି ମୁଁ ଦିଏଛି; ସ୍ନାନ କର, ସ୍ନାନ କର।

ନମୋ ନାରାଯଣେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ନମୋ ନାରାୟଣ ବୋଲି କହି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ମମ କର୍ମଣି ଦୀକ୍ଷିତଃ କୁଶିଷ୍ଯାଯ ନ ଦାତଵ୍ଯା ପିଶୁନାଯ ଶଠାଯ ଚ

ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୀକ୍ଷିତ, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଅଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ, ଅପବାଦକିମ୍ବା ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।