ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏଵଂ ତତୋ ଵଚଶ୍ଚୋକ୍ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ମମ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ

ଏପରି କଥା କହି ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମୋ ପାଖରେ ରହେ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ନାହଂ ଶସ୍ତ୍ରଂ ଦେଵଦେଵ ସ୍ମୃଶାମି ପରାପଵାଦଂ ନ ଚ ଦେଵ ବ୍ରଵୀମି 128.

ମନ୍ତ୍ର: ହେ ଦେବଦେବ, ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଛୁଁଅ ନାହିଁ, ଏବଂ ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅପବାଦ କହେ ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।

ତତ ଏଵଂ ଵଚୋ ବ୍ରୂତେ ସର୍ଵଂ ଚୈଵାତ୍ର ପୂଜଯେତ୍

ଏପରି କଥା କହି, ଏଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଥୋକ୍ତେନୈଵ ତାନ୍ଭୂମେ ଭୋଜଯେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍

ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ସେହିପରି ଭୂମିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଷା ଵୈ କ୍ଷତ୍ରିଯେ ଦୀକ୍ଷା ଦେଵି ସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ହେ ଦେବୀ, ଏହି ହେଉଛି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା, ଯାହା ସଂସାର ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯ ଚୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ସୁନ୍ଦରି

ଏବେ ମୁଁ ବଣିଜ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ କହିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଶୁଣ।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵୈଶ୍ଯକର୍ମାଣି ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ବଣିଜ କାମ ଛାଡି, ସେ ମୋ ସେବାରେ ଲାଗିଯାଏ।

ସର୍ଵଂ ତତ୍ର ସମାନୀଯ ଯନ୍ମଯା ପୂର୍ଵଭାଷିତମ୍

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଛି, ସେସବୁ ଏଠାରେ ଏକଠା କରିବା ଉଚିତ।

ଲେପଯେଦ୍ଗୋମଯେନାଦୌ ପୂର୍ଵନ୍ଯାଯେନ ତତ୍ର ଵୈ

ପୂର୍ବର ନୀତି ଅନୁସାରେ, ପ୍ରଥମେ ସେଠି ଗୋମୟ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।

ଉଦୁମ୍ବରଂ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣେ କରେ

ଉଦୁମ୍ବର ଦାନ୍ତ କାଠ ନେଇ, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଧରିବା ଉଚିତ।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଙ୍ଗତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ଦୁଇ ଘୁଁଡି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଅହଂ ହି ଵୈଶ୍ଯୋ ଭଵନ୍ତମୁପାଗତଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯ କର୍ମାଣି ଚ ଵୈଶ୍ଯଯୋଗମ୍ 128.

ମନ୍ତ୍ର: ମୁଁ ବଣିଜ, ବଣିଜ କାମ ଓ ସମ୍ପର୍କ ଛାଡି, ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛି।

ମାମେଵଂ ସୋପି ଚୋକ୍ତ୍ଵା ଵୈ ମମ କର୍ମପ୍ରସାଦଵାନ୍

ଏପରି କହି, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋ କାମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ହୁଏ।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈ କୃଷିଗୋରକ୍ଷାଵାଣିଜ୍ଯକ୍ରଯଵିକ୍ରଯମ୍

ଚାଷ, ଗୋପାଳନ ଓ ବ୍ୟବସାୟ, କିଣିବା ବେଚିବା ସବୁକୁ ଛାଡିଦେଇ,

ଦେଵାଭିଵାଦନଂ କୃତ୍ଵା ପୁରୋ ଭାଗଵତେଷୁ ଚ

ପ୍ରଥମେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଭାଗବତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି,

ଏଵଂ ଦୀକ୍ଷା ତୁ ଵୈଶ୍ଯାନାଂ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣାମ୍

ଏଭଳି ମୋ ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା ରୀତି ଅଟୁଟ ଅଛି,

ଶୂଦ୍ରସ୍ଯାପି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମଦ୍ଭକ୍ତସ୍ଯ ଵରାଙ୍ଗନେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ହେ ମହିଳେ, ଯିଏ ମୋରେ ଭକ୍ତି କରେ, ସେଠି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଦୀକ୍ଷା କେମିତି ହେବ,

ଦୀକ୍ଷାକାମସ୍ଯ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଶୀଘ୍ରଂ ତାନି ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ଯେ ଶୂଦ୍ର ଦୀକ୍ଷା ଆଶା କରେ, ସେଥିପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୀଘ୍ର କରିବା ଉଚିତ,

ଅଷ୍ଟହସ୍ତାଂ ତତୋ ଦେଵି ସଁଲ୍ଲିପ୍ଯ ନୀଯତାଂ ତତଃ

ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟହସ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ପରେ ନେଇଯିବା ଉଚିତ,

ଦଣ୍ଡଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ନୀଲଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ତସ୍ଯ ଵୈ

ତାଙ୍କୁ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ଦଣ୍ଡ ଓ ନୀଳ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ,

ମମୈଵ ଶରଣଂ ଗତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ମୋ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଇ, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ,

ଭକ୍ଷ୍ଯାଭକ୍ଷ୍ଯଂ ତତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈ ଶୂଦ୍ରକର୍ମ ଚ 128.

ଏହାପରେ ଖାଇବା ଓ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏମିତି ସବୁ ଛାଡିଦେଇ, ଶୂଦ୍ରର କାମ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ,

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋ ଗତସ୍ପୃହଃ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଜ୍ଞାନ ପୁନର୍ଲାଭ କରି, ଆସକ୍ତି ଛାଡିଦେଇ,

ଗୁରୋଃ ପ୍ରସାଦନାର୍ଥାଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ,

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦେ ଗୁହ୍ଯଂ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ପୂର୍ଵଵଚ୍ଚ ଲବ୍ଧା ଚୈଵ ସଂସାରମୋକ୍ଷଣାଯ କରୋମି କର୍ମ ପ୍ରସୀଦ

ମନ୍ତ୍ର — ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୃପାରେ, ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦୟାଳୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରିଛି, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ; ଦୟା କରନ୍ତୁ।

ଏତନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ କୁର୍ଯାତ୍ତତ୍ର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେଠାରେ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ,

ଅନନ୍ତରଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯେନ ଚାର୍ଚନମ୍

ତାପରେ, ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ,

ଦୀକ୍ଷା ଏଷା ଚ ଶୂଦ୍ରାଣାମୁପଚାରଶ୍ଚ ଈଦୃଶଃ

ଏହି ହେଉଛି ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ଓ ଏପରି ରୀତି ଅନୁଷ୍ଠାନ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି କହିବି, ତୁମେ ଶୁଣ, ହେ ବସୁଧାରା,