ଵରାହପୁରାଣମ୍

କରୀରସ୍ଯ ଵଧଃ ଶସ୍ତଃ ଫଲାନ୍ଯୌଦୁମ୍ବରସ୍ଯ ଚ

କରୀର ଗଛକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି, ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।

ନ ଭକ୍ଷଣୀଯଂ ଵାରାହଂ ମାଂସଂ ମତ୍ସ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ

ବାଘ ମାଂସ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ମାଛ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପରୀଵାଦଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ନ ହିଂସାଂ ଵା କଦାଚନ

କେବେ ମଧ୍ୟ ଅପବାଦ କିମ୍ବା ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅତିଥିଂ ଚାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୂରାଧ୍ଵାନଂ ଗତଂ କ୍ଵଚିତ୍

ଯଦି କେହି ଦୂର ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିକୁ ଦେଖି,

ଗୁରୁପତ୍ନୀ ରାଜପତ୍ନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତ୍ରୀ କଦାଚନ

ଗୁରୁଙ୍କର ଭାର୍ଯା, ରାଜାଙ୍କର ଭାର୍ଯା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଭାର୍ଯା—କେବେ ମଧ୍ୟ,

କନକାଦୀନି ରତ୍ନାନି ଯୌଵନସ୍ଥା ଚ କାମିନୀ 127.

ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ଯୁବତୀ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରୀ,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରସ୍ଯ ଭାଗ୍ଯାନି ଆତ୍ମନୋ ଵ୍ଯସନଂ ତଥା

ଅନ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ଦେଖି ଏବଂ ନିଜର ଦୁଃଖ ଦେଖି,

ଏଵଂ ତତଃ ଶ୍ରାଵଯୀତ ଦୀକ୍ଷାକାମଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏପରି ଭାବରେ, ଓ ଭୂମି, ଦୀକ୍ଷା ଚାହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵେ ଦ୍ଵେ ଔଦୁମ୍ବରସ୍ଯ ପତ୍ରେ ଵେଦିମଧ୍ଯେ ତୁ ସ୍ଥାପଯେତ୍

ଉଦୁମ୍ବର ଗଛର ଦୁଇଟି ପତ୍ର ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ମମାଵାହନପୂର୍ଵଂ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିନାର୍ଚଯେତ୍ ଯଶ୍ଚୈତଦ୍ଵର୍ଷତି ପୁନରୁନ୍ନମତି

ମୋତେ ଯାନ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଏହିପରି କରାଯାଏ, ସେଠି ବର୍ଷା ହେବା ସହିତ ପୁଣି ଉଠିବ।

ଓଁ ଭଗଵନ୍ଵାସୁଦେଵ ମମୈତତ୍ସାରଯ ଯୁକ୍ତଂ ଵରାହରୂପସୃଷ୍ଟେନ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତୁ ମନ୍ତ୍ରାନୁସ୍ମରଣଂ ଚ ଆଜ୍ଞାପଯାନୁଭାଵନାସ୍ମାକମାଜ୍ଞପ୍ତମନୁଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ଭଗଵନ୍ନାଗଚ୍ଛ ଦୀକ୍ଷାକାମଵିପ୍ରସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ତୁ ଦୀକ୍ଷତି

ଓଁ, ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ, ମୋର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଟି ବରାହ ଆକାରରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ କରି, ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଭବ କରାନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ। ଭଗବାନ, ଆସନ୍ତୁ—ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୀକ୍ଷା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଉନ୍ତୁ।

ଏତନ୍ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହୃତ୍ଯ ଶିରସା ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତେନ ଭଵିତଵ୍ଯମ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଗୁଡ଼ିକୁ ମାଟିରେ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର।

ଓଁ ସ୍ଵାଗତଂ ସ୍ଵାଗତଵାନିତି

ଓଁ, ସ୍ୱାଗତମ୍, ଆପଣଙ୍କୁ ହୃଦୟରୁ ସ୍ୱାଗତ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଆନଯିତ୍ଵା ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଅକୃତଘ୍ନେ ଦେଵାନସୁରାକୃତଘ୍ନରୁଦ୍ରେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ ଲବ୍ଧଂ ସର୍ଵମିମାଂ ଭଗଵତେଽସ୍ତୁ ଦତ୍ତଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ଚ ଲୋକନାଥ

ମନ୍ତ୍ର: ଯେଉଁଠି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ, ତାହାକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଅସୁରମାନେ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପଲବ୍ଧି ହୋଇଛି, ସେସବୁ କିଛି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦିଅ, ହେ ଲୋକନାଥ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

ଏଵଂ ଭୂମେ ତତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପାଦ୍ଯଂ ଚ କର୍ମଣା 127.

ଏପରି ଭାବେ ପୃଥିବୀକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ପାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା—

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଏଵଂ ଵରୁଣଃ ପାତୁ ଶିଷ୍ଯ ତେ ଵପତଃ ଶିରଃ

ମନ୍ତ୍ର: ଏପରି ଭାବେ, ତୁମେ ତୁମ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଉଥିବା ବେଳେ, ବରୁଣ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

ଏକସ୍ଯ କଲଶଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କର୍ମକାରସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି

ଏକ କଳଶ ଅଫିସିଆଣ୍ଟକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।

ପୁନଃ ସ୍ନାନଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରମେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ତାପରେ, ପୁଣି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ସଂସାରମୋକ୍ଷାଯ ସର୍ଵକାମଵିନିଶ୍ଚିତଃ

ଦେଇ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ଏବଂ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି—

ମନ୍ତ୍ରଃ - ଓଁ ଵେଦାମ୍ଯହଂ ଭାଗଵତାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ ସୁଦୀକ୍ଷିତା ଯେ ଗୁରଵଶ୍ଚ ସର୍ଵେ

ମନ୍ତ୍ର: ଓଁ, ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ, ସୁଦୀକ୍ଷିତ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଜାଣେ।

ନତ୍ଵା ତୁ ଭଗଵଦ୍ଭକ୍ତାନ୍ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଚ ହୁତାଶନମ୍

ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି—

ସପ୍ତଵାରାଂସ୍ତତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଂଶତିଂ ଚ ତିଲୋଦନମ୍

ତାପରେ, ସାତଥର ଏବଂ କୁଳିଶି ଦାଣ୍ଡା ଚାଉଳ ଦିଅଇବା ପରେ—

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଅଶ୍ଵିନୌ ଦିଶଃ ସୋମସୂର୍ଯୌ ସାକ୍ଷିମାତ୍ରଂ ଵଯଂ ପ୍ରସନ୍ନାଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମେ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯଂ ଵଦାମି

ମନ୍ତ୍ର: ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ, ସୋମ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏହି କଥାର ସାକ୍ଷୀ ରହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ଆମେ ଖୁସି ହେଇ, ମୋର ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।

ସତ୍ଯେନ ଧାର୍ଯତେ ଭୂମିର୍ଭୂମିଃ ସତ୍ଯେନ ତିଷ୍ଠତି

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଧରିଥାଏ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଅଡ଼ିଆ ରହିଥାଏ।

ଏଵଂ ସତ୍ଯଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵୀକ୍ଷଣଂ ପୁନଃ 127.

ଏପରି ଭାବେ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁଣି ଦେଖିବା ଉଚିତ—

ତିସ୍ରଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଃ କୃତ୍ଵା ଦେଵଂ ଭାଗଵତଂ ଗୁରୁମ୍

ଭଗବାନ, ଭକ୍ତ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ତିନିଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି—

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଗୁରୁଦେଵପ୍ରସାଦେନ ଲବ୍ଧା ଦୀକ୍ଷା ଯଦୃଚ୍ଛଯା

ଗୁରୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କର କୃପାରେ, କେବେ କେବେ ଅପେକ୍ଷା ଛାଡ଼ି ଦୀକ୍ଷା ମିଳିଯାଏ।

ଏଵଂ ପ୍ରସାଦଯିତ୍ଵା ତୁ ଶିଷ୍ଯୋ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସୁନ୍ଦରି

ଏଭଳି ଭାବେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଶିଷ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।