ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସର୍ଵତଃ ଶୁକ୍ଲସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ ତଥାନଘେ

ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖରେ ଧଳା ସୂତରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ହେ ନିର୍ମଳା।

ଏଵଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୀକ୍ଷାପ୍ରଯୋଜକଃ

ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ଦୀକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ।

ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଚ ସଂଗୃହ୍ଯ ଗୁରୁକର୍ମଵିନିଶ୍ଚିତଃ

ଯଥାନିୟମ ଭାବରେ ସମସ୍ତ କାମ କରି, ଗୁରୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପରେ,

ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଭୂତ୍ଵା ପୂର୍ଵମୁଖସ୍ତତଃ

ଯଥାନିୟମ ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି,

ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଭାଗଵତଃ ଶୁଚିଃ

ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଭାଗବତଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଭାଗବତ,

କନ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁନସ୍ତାଂସ୍ତୁ କର୍ମଣା ନୋପପାଦଯେତ୍ 127.

କନ୍ୟାକୁ ଦେଇ ଦେବା ପରେ, ସେ ଲୋକମାନେ ଆଉ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଭାର୍ଯାଂ ପ୍ରିଯସଖୀଂ ଯସ୍ତୁ ସାଧ୍ଵୀଂ ହିଂସତି ନିର୍ଘୃଣଃ

ଯିଏ ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ନିଜ ଭଲ ପରିଚୟ ଭାର୍ଯା କିମ୍ବା ପ୍ରିୟ ସଖୀଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାଏ,

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚ କୃତପାତକାଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ଗାଏ ହତ୍ୟାକାରୀ—ଏମାନେ ଭୟଙ୍କର ପାପୀ।

ବିଲ୍ଵଵୃକ୍ଷୋଦୁମ୍ବରୌ ଚ ତଥା ଚାନ୍ଯେ କଦାଚନ

ବିଳ୍ବ ଏବଂ ଉଦୁମ୍ବର ଗଛ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗଛମାନେ ଯେଉଁ କଣସି ସମୟରେ,

ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମୋକ୍ଷଧର୍ମଂ ସନାତନମ୍

ଯଦି କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଏବଂ ଚିରକାଳୀନ ମୋକ୍ଷ ଧର୍ମ ଚାହେ,

କରୀରସ୍ଯ ଵଧଃ ଶସ୍ତଃ ଫଲାନ୍ଯୌଦୁମ୍ବରସ୍ଯ ଚ

କରୀର ଗଛକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି, ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।

ନ ଭକ୍ଷଣୀଯଂ ଵାରାହଂ ମାଂସଂ ମତ୍ସ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ

ବାଘ ମାଂସ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ମାଛ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପରୀଵାଦଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ନ ହିଂସାଂ ଵା କଦାଚନ

କେବେ ମଧ୍ୟ ଅପବାଦ କିମ୍ବା ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅତିଥିଂ ଚାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୂରାଧ୍ଵାନଂ ଗତଂ କ୍ଵଚିତ୍

ଯଦି କେହି ଦୂର ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିକୁ ଦେଖି,

ଗୁରୁପତ୍ନୀ ରାଜପତ୍ନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତ୍ରୀ କଦାଚନ

ଗୁରୁଙ୍କର ଭାର୍ଯା, ରାଜାଙ୍କର ଭାର୍ଯା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଭାର୍ଯା—କେବେ ମଧ୍ୟ,

କନକାଦୀନି ରତ୍ନାନି ଯୌଵନସ୍ଥା ଚ କାମିନୀ 127.

ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ଯୁବତୀ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରୀ,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରସ୍ଯ ଭାଗ୍ଯାନି ଆତ୍ମନୋ ଵ୍ଯସନଂ ତଥା

ଅନ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ଦେଖି ଏବଂ ନିଜର ଦୁଃଖ ଦେଖି,

ଏଵଂ ତତଃ ଶ୍ରାଵଯୀତ ଦୀକ୍ଷାକାମଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏପରି ଭାବରେ, ଓ ଭୂମି, ଦୀକ୍ଷା ଚାହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵେ ଦ୍ଵେ ଔଦୁମ୍ବରସ୍ଯ ପତ୍ରେ ଵେଦିମଧ୍ଯେ ତୁ ସ୍ଥାପଯେତ୍

ଉଦୁମ୍ବର ଗଛର ଦୁଇଟି ପତ୍ର ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ମମାଵାହନପୂର୍ଵଂ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିନାର୍ଚଯେତ୍ ଯଶ୍ଚୈତଦ୍ଵର୍ଷତି ପୁନରୁନ୍ନମତି

ମୋତେ ଯାନ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଏହିପରି କରାଯାଏ, ସେଠି ବର୍ଷା ହେବା ସହିତ ପୁଣି ଉଠିବ।

ଓଁ ଭଗଵନ୍ଵାସୁଦେଵ ମମୈତତ୍ସାରଯ ଯୁକ୍ତଂ ଵରାହରୂପସୃଷ୍ଟେନ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତୁ ମନ୍ତ୍ରାନୁସ୍ମରଣଂ ଚ ଆଜ୍ଞାପଯାନୁଭାଵନାସ୍ମାକମାଜ୍ଞପ୍ତମନୁଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ଭଗଵନ୍ନାଗଚ୍ଛ ଦୀକ୍ଷାକାମଵିପ୍ରସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ତୁ ଦୀକ୍ଷତି

ଓଁ, ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ, ମୋର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଟି ବରାହ ଆକାରରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ କରି, ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଭବ କରାନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ। ଭଗବାନ, ଆସନ୍ତୁ—ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୀକ୍ଷା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଉନ୍ତୁ।

ଏତନ୍ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହୃତ୍ଯ ଶିରସା ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତେନ ଭଵିତଵ୍ଯମ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଗୁଡ଼ିକୁ ମାଟିରେ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର।

ଓଁ ସ୍ଵାଗତଂ ସ୍ଵାଗତଵାନିତି

ଓଁ, ସ୍ୱାଗତମ୍, ଆପଣଙ୍କୁ ହୃଦୟରୁ ସ୍ୱାଗତ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଆନଯିତ୍ଵା ଵସୁନ୍ଧରେ

ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଅକୃତଘ୍ନେ ଦେଵାନସୁରାକୃତଘ୍ନରୁଦ୍ରେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ ଲବ୍ଧଂ ସର୍ଵମିମାଂ ଭଗଵତେଽସ୍ତୁ ଦତ୍ତଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ଚ ଲୋକନାଥ

ମନ୍ତ୍ର: ଯେଉଁଠି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ, ତାହାକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଅସୁରମାନେ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପଲବ୍ଧି ହୋଇଛି, ସେସବୁ କିଛି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦିଅ, ହେ ଲୋକନାଥ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

ଏଵଂ ଭୂମେ ତତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପାଦ୍ଯଂ ଚ କର୍ମଣା 127.

ଏପରି ଭାବେ ପୃଥିବୀକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ପାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା—

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଏଵଂ ଵରୁଣଃ ପାତୁ ଶିଷ୍ଯ ତେ ଵପତଃ ଶିରଃ

ମନ୍ତ୍ର: ଏପରି ଭାବେ, ତୁମେ ତୁମ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଉଥିବା ବେଳେ, ବରୁଣ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

ଏକସ୍ଯ କଲଶଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କର୍ମକାରସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି

ଏକ କଳଶ ଅଫିସିଆଣ୍ଟକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।

ପୁନଃ ସ୍ନାନଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରମେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ତାପରେ, ପୁଣି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।