ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯନ୍ତ୍ରିକାମର୍ଘପାତ୍ରଂ ଚ ଚରୁସ୍ଥାଲୀଂ ସଦର୍ଵିକାମ୍

ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ର, ଚମଚ ଏବଂ ଚରୁ ଥାଲି ସହିତ ଏକ ଚମଚ ଦେବା ଉଚିତ।

ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାନ୍ନପାନଂ ଚ କର୍ମଣ୍ଯାଂଶ୍ଚୈଵ ସଂଚଯାନ୍

ଖାଇବା ଓ ଉପଭୋଗ କରିବା ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯାନି କାନି ଚ ବୀଜାନି ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ

ଯେଉଁଠି ମାନେ ବିଜ ଅଛି, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣି ଦେବା ଉଚିତ।

ଏତାନ୍ଯେଵୋପହାର୍ଯାଣି ଗୁରୁମୂଲେ ତତଃ ପରମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦରକାର ନୁହେଁ।

ଗୁରୋସ୍ତୁ ଚରଣୌ ଗୃହ୍ଯ ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ତେ

ଗୁରୁଙ୍କର ପାଦ ଧରି, 'ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କଣ କରିବି?' ବୋଲି କହ।

ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦୀକ୍ଷମାଣସ୍ତୁ ଚତୁରସ୍ରାଂ ତୁ ଷୋଡଶହସ୍ତାଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ର ଚ କଲଶୋପରି ଯୁଞ୍ଜେତ୍ ।। 127.

ଯିଏ ଦୀକ୍ଷା ନେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେ ଚତୁର୍କୋଣ ଏବଂ ଷୋଳ ହସ୍ତ ପରିମାଣର ଏକ ଅଞ୍ଚଳ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ କଳଶ ରଖିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଵିଧାନେନ ଧାନ୍ଯୋପରିଦୃଢଂ ନଵମ୍

ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏକ ନୂତନ ଧାନ ତଳା ଭଲ ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ଯୋପରି ତିଲୈଃ ପୂର୍ଣପାତ୍ରଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଵିଧାନତଃ

ତାହାର ଉପରେ ତିଳ ଭରା ପାତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ରାର୍ଚନଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଗୁରୁଧର୍ମଵିନିଶ୍ଚଯଃ

ସେଠାରେ ପୂଜା ବିଧି କରି, ଗୁରୁଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ୟ କରାଯାଏ।

ଚତୁରଃ କଲଶାନ୍ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁଷ୍ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ସୁନ୍ଦରି

ଚାରିପାଖରେ ଚାରିଟି କଳଶ ରଖିବା ଉଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।

ସର୍ଵତଃ ଶୁକ୍ଲସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ ତଥାନଘେ

ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖରେ ଧଳା ସୂତରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ହେ ନିର୍ମଳା।

ଏଵଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୀକ୍ଷାପ୍ରଯୋଜକଃ

ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ଦୀକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ।

ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଚ ସଂଗୃହ୍ଯ ଗୁରୁକର୍ମଵିନିଶ୍ଚିତଃ

ଯଥାନିୟମ ଭାବରେ ସମସ୍ତ କାମ କରି, ଗୁରୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପରେ,

ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଭୂତ୍ଵା ପୂର୍ଵମୁଖସ୍ତତଃ

ଯଥାନିୟମ ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି,

ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଭାଗଵତଃ ଶୁଚିଃ

ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଭାଗବତଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଭାଗବତ,

କନ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁନସ୍ତାଂସ୍ତୁ କର୍ମଣା ନୋପପାଦଯେତ୍ 127.

କନ୍ୟାକୁ ଦେଇ ଦେବା ପରେ, ସେ ଲୋକମାନେ ଆଉ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଭାର୍ଯାଂ ପ୍ରିଯସଖୀଂ ଯସ୍ତୁ ସାଧ୍ଵୀଂ ହିଂସତି ନିର୍ଘୃଣଃ

ଯିଏ ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ନିଜ ଭଲ ପରିଚୟ ଭାର୍ଯା କିମ୍ବା ପ୍ରିୟ ସଖୀଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାଏ,

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚ କୃତପାତକାଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ଗାଏ ହତ୍ୟାକାରୀ—ଏମାନେ ଭୟଙ୍କର ପାପୀ।

ବିଲ୍ଵଵୃକ୍ଷୋଦୁମ୍ବରୌ ଚ ତଥା ଚାନ୍ଯେ କଦାଚନ

ବିଳ୍ବ ଏବଂ ଉଦୁମ୍ବର ଗଛ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗଛମାନେ ଯେଉଁ କଣସି ସମୟରେ,

ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମୋକ୍ଷଧର୍ମଂ ସନାତନମ୍

ଯଦି କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଏବଂ ଚିରକାଳୀନ ମୋକ୍ଷ ଧର୍ମ ଚାହେ,

କରୀରସ୍ଯ ଵଧଃ ଶସ୍ତଃ ଫଲାନ୍ଯୌଦୁମ୍ବରସ୍ଯ ଚ

କରୀର ଗଛକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି, ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।

ନ ଭକ୍ଷଣୀଯଂ ଵାରାହଂ ମାଂସଂ ମତ୍ସ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ

ବାଘ ମାଂସ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ମାଛ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପରୀଵାଦଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ନ ହିଂସାଂ ଵା କଦାଚନ

କେବେ ମଧ୍ୟ ଅପବାଦ କିମ୍ବା ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅତିଥିଂ ଚାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୂରାଧ୍ଵାନଂ ଗତଂ କ୍ଵଚିତ୍

ଯଦି କେହି ଦୂର ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିକୁ ଦେଖି,

ଗୁରୁପତ୍ନୀ ରାଜପତ୍ନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତ୍ରୀ କଦାଚନ

ଗୁରୁଙ୍କର ଭାର୍ଯା, ରାଜାଙ୍କର ଭାର୍ଯା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଭାର୍ଯା—କେବେ ମଧ୍ୟ,

କନକାଦୀନି ରତ୍ନାନି ଯୌଵନସ୍ଥା ଚ କାମିନୀ 127.

ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ଯୁବତୀ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରୀ,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରସ୍ଯ ଭାଗ୍ଯାନି ଆତ୍ମନୋ ଵ୍ଯସନଂ ତଥା

ଅନ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ଦେଖି ଏବଂ ନିଜର ଦୁଃଖ ଦେଖି,

ଏଵଂ ତତଃ ଶ୍ରାଵଯୀତ ଦୀକ୍ଷାକାମଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏପରି ଭାବରେ, ଓ ଭୂମି, ଦୀକ୍ଷା ଚାହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵେ ଦ୍ଵେ ଔଦୁମ୍ବରସ୍ଯ ପତ୍ରେ ଵେଦିମଧ୍ଯେ ତୁ ସ୍ଥାପଯେତ୍

ଉଦୁମ୍ବର ଗଛର ଦୁଇଟି ପତ୍ର ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।